“ขึ้นรถ แอร์พอร์ตเธออยู่ที่คอนโดฉัน” เขาเอ่ย ทว่ากับฉุดมือเธอขึ้นรถ
อินนาที่ไม่ทันตั้งตัวทว่ารู้ตัวอีกที เธอก็อยู่บนรถของเขาแล้ว
“ฉันว่าวันนี้มันดึกแล้ว เจอเมื่อไหร่อาจารย์ค่อยคืนฉันมาก็ได้ค่ะ”
“ถึงคอนโดฉันแล้ว ลงมา”
“ห๊ะ ทำไมถึงเร็วจังละ”
“มันอยู่บนห้อง ถ้าจะเอาคืนวันนี้ก็ตามมา เพราะฉันคงไม่เสียเวลาเอาลงมาให้เธอหรอกนะ” คุณหมอเอ่ยจบ เธอก็เดินตามหลังเขาต้อยๆ จนกระทั่งถึงหน้าห้องของเขา
!! ติ๊ง !!
“เข้ามาสิ ฉันคงไม่ทำอะไรเธอหรอก ถ้าเธอไม่เต็มใจ ฉันก็ไม่ทำ” ณคุณที่เห็นท่าทีกล้าๆกลัวๆของเธอ ร่างสูงถึงกับหงุดหงิดขึ้นมาเสียดื้อๆ ทีที่โรงแรมคืนนั้นไม่เห็นจะกลัว เธอทำราวกับว่าผมฉุดเธอมางั้นเหรอ
ทว่าขณะที่เธอก้าวขาเข้ามาในห้องของเขา นี้มันไม่ใช่แค่คอนโดธรรมดา ทว่ากับเป็นเพ้นท์เฮาส์สุดหรูหราบนคอนโดสูงชั้น 48 ย่านธุรกิจของคนมีอันจะกิน เพ้นท์เฮาส์เรียบหรูถูกตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์นำเข้าจากแบรนด์ดัง
หรูมากจนฉันไม่กล้านั่ง กลัวมันเลอะ ทว่าในจังหวะนั้น
!! พรึ่บ !! เขากับโยนเบียร์กระป๋องที่เอาออกจากตู้เย็นให้เธอ ถ้ารับไม่ดี มันคงล่วงใส่เท้าฉันเสียแล้ว
“ดื่ม เป็นไหม” เขาถาม
“อย่าบอกนะว่าไม่ เพราะคืนนั้นฉันเห็นเธอดื่มไม่ใช่แค่เบียร์ แต่มันคือไอ้นี้ต่างหาก” ร่างสูงหยิบบรั่นดีออกจากเคาน์เตอร์บาร์ภายในห้อง จากนั้นเขาก็รินมันใส่ในแก้ว และยื่นให้เธอ
“หรือเธอถนัดแบบนี้มากกว่า”
“ฉัน ดื่มเบียร์ดีกว่าค่ะ” ละไหนเขาบอกจะคืนแอร์พอร์ตให้เธอ นี้ผ่านไปครึ่งชั่วโมงแล้ว เขากับไม่ยอมคืน แต่กับชวนนั่งชนแก้วมากกว่า
“หึ...” อะไรของหมอณคุณละเนี่ย
อินนาที่นั่งจิบเบียร์กับหมอณคุณไปได้สักพักใหญ่ๆ ฉันไม่เข้าใจตัวเอง เหตุใดเธอถึงเป็นคนใจง่าย มาถึงคอนโดของเขาแบบนี้เล่า
!! เฮ้ย...!! รู้ตัวอีกทีฉันก็มานั่งดื่มกับคนที่ฉันเสียตัวให้เขาแล้ว
อินนาที่อยู่ในอาการเมากรึบๆ เธอเผลอสบตาเขาอย่างไม่รู้ตัว รู้ตัวอีกทีใบหน้าของเขาจะแนบชิดหน้าฉันเสียแล้ว
“เฮ้ย...” ร่างบางถอนหายใจยาวๆ
“ทำไม”
“ฉันแค่มาเอาแอร์พอร์ตฉันคืน รู้ตัวอีกทีฉันก็มานั่งดื่มกับคุณเสียแล้ว อาจารย์กับ ลูกศิษย์”
“แต่เธอไม่ได้เรียนกับฉันหนิ ช่างปะไร”
“แต่คุณ ก็สอนมหาลัยที่ฉันเรียนนี่น่า” พอน้ำเมาเข้าปากแล้ว ทำไมจู่ๆฉันก็รู้สึกน้อยอกน้อยใจน้อยเนื้อต่ำใจตัวเองนักที่เกิดมาจน ไม่พอยังตัวคนเดียวอีก ฟ้าจะกลั่นแกล้งคนสวยไปถึงไหน
“เศร้าจัง” อินนาพึมพำเสียงเบา ขณะที่เธอนั่งก้มหน้าต่อหน้าเขา
“ที่ฉันเป็นแบบนี้ แล้วมันเพราะอะไร” คนตัวเล็กเอ่ย จนคนฟังอย่างเขารู้สึกได้ ใบหน้าอันหล่อเหลาหลุดยิ้มร้ายกาจ อินนาเผลอสบตาเขาเข้าอย่างจังๆ วันนี้ปฏิเสธไม่ได้ ว่าคนตรงหน้านี้หล่อมาก หรือนี้ฉันเมา ใบหน้าสวยหวานหลุดยิ้ม
“คุณ อย่ายิ้มแบบนี้ได้ไหม”
“ทำไม”
“คุณไม่รู้ตัวบ้างหรอ รอยยิ้มของคุณมันอันตรายมาก”
“งั้นแสดงว่า เธอเองก็มีใจให้ฉัน” คุณหมอถามน้ำเสียงเซ็กซี่ยั่วยวนหู ทำเอาคนฟังลุ่มหลงหลงเสน่ห์เขาอย่างไม่รู้ตัว เขากำลังทำเธอคลั่งไคล้อย่างไม่รู้ตัว แค่นั่งนิ่งๆไม่ยิ้มฉันก็คลั่งไคล้เขาจะตายแล้ว
นี้เขาจะรู้ตัวบ้างไหม เขาเป็นถึงอาจารย์หมอ แต่โชคชะตากับช่างใจร้ายกับฉันนัก แค่คิดฉันก็ไม่มีอะไรคู่ควรกับคนตรงหน้านี้แล้ว หวังเล่นของสูง ตกลงมาฉันคงเจ็บหนักน่าดู แต่เรื่องความเหมาะสม ฉันก็พักไว้ก่อน แต่ตอนนี้ฉันขอตามใจหัวใจที่มันไม่รักดี ปีนเกลียวเล่นของสูงเสียก่อน
แขนทั้งสองข้างของคนตัวเล็ก โอบต้นคอคนตัวสูง อินนาที่ถูกฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปก่อนหน้านี้ เธอกับทำในสิ่งที่เขาไม่คาดคิด