Ilang araw na ang nakalipas simula nang tumira ako sa bahay ni Zmoke and we are quite doing well. Parang na-aaccomodate na ang aming sarili na magkasama na talaga kami sa iisang bahay. Hindi ko inaasahan na magiging komportable kami sa isa’t-isa. I am making sure that he’s fine at rtinutulungan ko rin siyang linisan at palitan ang bandage niya sa ulo kung saan may malaki pa rin siyang sugat roon. Mabuti na lang at wala ng grabe pang nangyari sa kanya.
Syempre hindi ko rin nalimutan na magpasalamat sa kanya dahil niligtas niya ang kasama ko sa bar. He was sorry about what happened at pinangako niya sa akin na hindi na mauulit ito. Tatnungin ko sana kung anong nangyari sa kanya these last few days mula nang magkita kami na iba ang personality niya, but I think it was not the right time. Ay
