"Tavan çok güzel," sehpanın yüzeyine diktiğim bakışlarımı, çaprazımdaki tekli koltukta oturan adama çevirdim. Kafasını olabildiğince geriye yatırmış bir halde yukarıyı seyrettiğini görünce ben de "Ne var ki tavanda?" diye düşünerek kafamı kaldırdım ve tavanı incelemeye koyuldum. İnişli çıkışlı yerleri vardı. Aydınlatma derinliklerin etrafından dolaştırılmıştı. Onun dışında tavanın köşelerinden geçen başka bir aydınlatma daha mevcuttu. Sahi, şu an fark ediyorum da bu oda içimde barındırdığım kasvete nazaran çok daha aydınlıktı.
"Levent hocam," günlerdir bana yardımcı olan, hastaneye her gelmemde ziyaretçileri yollayan, ben buradayken içeri davetsiz dalan herkese durumu yalan yanlış izah eden ve bazı gecelere varıncaya kadar burada kalmamı sağlayan adama döndüm. Şu son günlerde gözümdeki d
