คอนโดของอาทิตย์
รินรดารีบหยิบกระเป๋าและข้าวของของเธอด้วยมือที่สั่นเทา เธอพยายามไม่หันกลับไปมองคนที่ยังคงจมอยู่ในนิทราตรงมุมห้องพักคนนั้น เสียงประตูห้องที่ปิดลงเบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ เป็นสัญญาณว่า 'น้ำฝน' ได้หายไปจากที่นี่แล้ว เหลือเพียงความว่างเปล่าที่ทิ้งไว้ให้เจ้าของห้องตื่นมาเผชิญ
ที่คอนโด... แสงแดดสีอ่อนเริ่มสาดส่องผ่านรอยแยกของผ้าม่าน กระทบเข้ากับใบหน้าคมเข้มที่เริ่มขยับยุ่งก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้น อาทิตย์สะดุ้งตัวลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็วเมื่อความรู้สึกหนักอึ้งและนุ่มนวลบนตักหายไป ความเย็นเยียบของอากาศในห้องเข้าจู่โจมเขาทันที
"เรน..."
เขาเอ่ยชื่อเธอออกมาด้วยเสียงที่แหบแห้ง เขาพยายามกวาดมองไปรอบห้องอย่างมีความหวัง ทว่ากลับไร้เงาของหญิงสาวที่ควรจะอยู่ตรงนั้น... แต่แล้วดวงตาที่ยังพร่ามัวจากการเพิ่งตื่นก็ไปหยุดนิ่งอยู่ที่โต๊ะกระจกตรงหน้า
'เกียร์' สีเงินของเขา... วางเด่นอยู่บนนั้น
อาทิ
