แสงไฟจากเสาไฟฟ้าที่ป้ายรถเมล์กะพริบถี่เป็นจังหวะ ราวกับจะหมดแรงไปตามสภาพร่างกายของคนที่นั่งอยู่บนม้านั่งเหล็ก รินรดากระชับสเวตเตอร์เข้าหาตัว ความหนาวเหน็บจากอาการไข้เริ่มกลับมาเล่นงานจนเธอต้องสั่นสะท้านไปทั้งร่าง เธอมองออกไปบนถนนที่ว่างเปล่า เงาของรถเมล์สายที่รอคอยยังคงไร้วี่แวว
รินรดาหยิบสมุดเล่มเล็ก ๆ ออกมาจากกระเป๋า เปิดดูตัวเลขรายรับที่เธอจดไว้อย่างถี่ยิบ นิ้วเรียวสั่นเทาขณะคำนวณเงินที่ต้องหาเพิ่มอีกสามหมื่นบาทภายในไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า แสงไฟสลัวทำให้เธอต้องเพ่งมองยอดเงินที่ยังขาดอยู่อย่างหนักใจ
ทุกการเคลื่อนไหวอันแสนเปราะบางนั้นตกอยู่ในสายตาของอาทิตย์ทั้งหมด เขาเดินตามหลังเธอมาเงียบ ๆ ทิ้งระยะห่างหลบอยู่หลังเงาไม้ใหญ่ ลมหายใจของเฮดว้ากหนุ่มสะดุดกึกเมื่อเห็นแผ่นหลังเล็กคุดคู้เข้าหากันด้วยความหนาวสั่น มือหนาในกระเป๋าเสื้อช็อปกำแน่นจนสั่นสะท้านไม่แพ้กัน ความโอหังที่เคยมีมลายหายไปสิ้น เ
