CHAPTER 9 เธอเปลี่ยนไป

1552 Words

เพลงนอนบิดบนเตียงไปมาอย่างมีความสุขหลังจากมาร์คมาส่งเธอกลับห้อง น่ารัก แสนดี สุภาพบุรุษดีงามไปหมด ในที่สุดเธอก็ได้เบอร์และไอดีไลน์เขามา เป็นจุดเริ่มต้นการทำความรู้จักกันเหมือนที่คนธรรมดาปกติเขาทำกัน แต่ไม่น่าเชื่อว่าความธรรมดานี้จะทำให้เธอมีความสุขได้มากขนาดนี้ Pleng : ถึงห้องแล้วนะคะ MarkM : … เขาอ่านแล้วแต่ไม่ตอบ แต่เธอก็ไม่ละความพยายาม Pleng : Good Night นะ MarkM : จะนอนแล้วเหรอ แค่เขาตอบกลับมาสั้นๆ แค่นั้นเพลงก็ยิ้มแก้มปริ รีบส่งข้อความตอบกลับไป Pleng : ยังไม่นอน คุยกับพี่มาร์คก่อนก็ได้ เพลงตอบเขาไปก็ยิ้มไป แต่อยู่ดีๆ ก็มีเรื่องที่นึกได้ว่าเธอยังไม่รู้เลยว่าเขาชอบผู้หญิงแบบไหนจะได้ปรับปรุงตัวอวตารเป็นนางในฝันของเขาได้ถูก Pleng : พี่ชอบผู้หญิงแบบไหน? MarkM : ไม่รู้สิ ไม่เคยคิด โอ๊ยน่ารักจัง ผู้หญิงแบบไหนก็ได้ไม่มองคนที่ภายนอกอย่างนี้เหรอ แต่ถึงยังไงคนเราก็ต้องมีเรื่องที่ชอบและไม่ชอบบ้างสิ แต่สำหรับผู้ชายคนนี้เธอยังนึกข้อเสียอะไรของเขาไม่ออกเลย Pleng : เพลงชอบทุกอย่างในตัวพี่มาร์คเลย MarkM (อ่านแล้วไม่ตอบ) Pleng : แล้วมีอะไรในตัวเพลงที่พี่ไม่ชอบหรือเปล่า เพลงส่งข้อความไปแล้วก็กลั้นใจรอคำตอบเขาแบบลุ้นสุดๆ แต่ผ่านไปหลายนาทีมาร์คก็ยังไม่ตอบกลับมาจนเธอถอดใจ กำลังจะปิดไฟนอนแล้วนั่นแหละเสียงข้อความกลับดังขึ้น เธอรีบหยิบมือถือมาอ่านอย่างรวดเร็ว MarkM : ไม่ชอบคนสูบบุหรี่ Pleng : … MarkM : ไม่ชอบคนที่แต่งตัวโป๊ Pleng : ... MarkM : ไม่ชอบคนที่เจ้าชู้ Pleng : ... มาร์คมองโทรศัพท์ในมือที่เงียบสนิทไร้เสียงแจ้งเตือนข้อความเข้า คราวนี้เป็นฝ่ายเธอที่อ่านแล้วไม่ตอบบ้าง หญิงสาวถามเขาก็ตอบไปตามตรง แต่พอส่งไปแล้วก็นึกอยากกดยกเลิกข้อความ ไม่รู้ตัวเองพูดแรงไปหรือเปล่าเธอถึงเงียบไปแบบนั้น ความจริงมีหลายอย่างในตัวเธอที่เขาชอบนะ เขาชอบนิสัยเห็นอกเห็นใจคนอื่นของเธอ เหมือนที่เธอเห็นใจเด็กขายขนมวันนั้น ชอบนิสัยโก๊ะๆ ของเธอดูแล้วมันตลก ชอบที่เธอเข้ากับน้องสาวเขาได้ และที่สำคัญเขาชอบสัมผัสของเธอ ชอบจูบเธอแต่ทั้งหมดนี้เขาก็ไม่ได้พิมพ์บอกไปให้เจ้าตัวได้ใจ มาร์คปิดมือถือลงแล้วหลับตา ไม่รู้ว่าเธอชอบเขาจริงๆ อย่างที่พูด หรือเขาเป็นแค่ผู้ชายอีกคนที่เธอใช้บริหารเสน่ห์เหมือนผู้ชายที่ผ่านมา หลังจากนั้นความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ค่อยๆ เป็น ค่อยๆ ไป คุยโทรศัพท์กันแทบทุกคืนเหมือนเป็นเรื่องปกติ ซึ่งแทบทุกครั้งจะเป็นเพลงที่เป็นฝ่ายโทรหาเขาก่อน เรื่องที่คุยกันก็ไม่ได้มีอะไรมาก ส่วนมากจะเป็นคำพูดหวานๆ เลี่ยนๆ ที่เธอหยอดเขาไปทุกวัน และไม่รู้ว่าเขาจะเก็บเอาไปใส่ใจหรือเปล่า นอกนั้นก็เป็นการเล่าเรื่องชีวิตปกติประจำวันให้ฟังทุกวัน รวมถึงเรื่องของเพื่อนๆ ด้วย ไม่รู้ว่าเขาเผลอหรือเปล่าแต่เพลงก็ได้รู้จากเขาว่าพี่แจ็คมีสาวคนใหม่มาดามใจแล้ว ต้องยอมรับว่าสิ่งที่ได้รู้ทำให้เธอโล่งไม่น้อย พี่แจ็คเป็นคนดี เรียกได้ว่าดีที่สุดในบรรดาผู้ชายทั้งหมดที่เธอเคยคุยมา แต่ถึงจะเป็นคนดีแค่ไหนคนที่ไม่ใช่ก็ยังคงไม่ใช่อยู่ดี การจบความสัมพันธ์ครั้งนั้นและทำให้เขาต้องเสียใจเพลงโทษว่าเป็นเพราะความผิดเธอทั้งหมด วันถัดมาเพลงมีเรียนวิชาเดียวช่วงบ่ายขณะกำลังจะเดินออกจากหอกลับเห็นรถมินิของพี่แจ็คที่เธอคุ้นเคยจอดอยู่ที่หน้าหอพัก “พี่แจ็คมาหาใครเหรอคะ” เพลงเข้าไปทักทายเขาอย่างน้อยก็ในฐานะคนเคยรู้จัก “พอดีพี่ผ่านมาแถวนี้ค่ะ น้องเพลงกำลังจะไปมหาลัยเหรอไปพร้อมกันเลยไหม” เพลงมีท่าทางลังเล เธอกับเขาจะว่าจบกันด้วยดีก็ไม่ใช่ การจบกันโดยที่อีกฝ่ายต้องไปกินเหล้าเมาหัวราน้ำแบบนั้นคงเป็นความทรงจำที่ไม่ดีนัก เธอควรจะหลีกเลี่ยงเขาดีกว่าอย่างน้อยการไม่ได้เห็นหน้าเธออาจทำให้เขาลืมเรื่องในอดีตที่ไม่น่าจดจำพวกนั้นได้เร็วขึ้น “เพลงกำลังจะไปขึ้นบีทีเอสใกล้แค่นี้” “ไปกับพี่เถอะค่ะ ไหนๆ ก็ทางเดียวกัน หรือน้องเพลงรังเกียจพี่” คนพูดถามทั้งส่งแววตาตัดพ้อมาให้ ทำเอาเธอรู้สึกผิดแทบไม่ทันเอาเถอะไหนๆ ก็ทางเดียวกันเธอก็จะได้ปฏิเสธเขาให้เด็ดขาดด้วยถ้าคิดว่าจะกลับมายุ่งกับเธออีก แต่พอขึ้นมานั่งในรถจริงๆ แจ็คกลับไม่ได้ทำให้เธออึดอัด เขากลับชิงพูดขึ้นมาก่อน “พี่ตัดใจจากน้องเพลงแล้ว น้องเพลงไม่ต้องคิดมากหรอกค่ะ” “พี่แจ็คเป็นคนดี จะต้องเจอผู้หญิงที่ดีกว่าเพลงแน่ๆ” อันนี้เธอพูดจากใจจริงเลย “คนดีที่น้องเพลงไม่ต้องการใช่ไหมล่ะ” คนทำหน้าที่ขับรถหันมาพูดอย่างติดตลก นี่แหละคือพี่แจ็คเขาสามารถจัดการกับความเศร้าได้อย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นก็จะกลับมาสดใสและพลอยทำให้คนที่อยู่ใกล้มีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะไปด้วย “อย่าทำเป็นพูดเลย เพลงได้ยินว่าพี่แจ็คมีสาวคนใหม่แล้วนี่นา” เพลงเผลอพูดสิ่งที่ตัวเองได้ยินมาด้วยความสบายใจ “ได้ยินมาจากไหนคะ” แจ็คขมวดคิ้วมองคนสวยที่นั่งรถมาด้วยกันอย่างสงสัย เรื่องเขากับน้องคนใหม่มีแค่เพื่อนในกลุ่มเขาเท่านั้นที่รู้ เพราะคราวนี้เขาอยากจะอยู่เงียบๆ ไม่อยากเป็นที่สนใจของคนอื่นๆ อย่างที่ผ่านมา พอเลิกกัน อกหัก เสียใจก็จะได้เป็นแค่เรื่องของคนสองคน แต่ที่ผ่านมาคือเขาเลิกสาวทีนี่ลือกันไปทั้งคณะเลยมั้ง “ก็...พี่แจ็คคนดัง ใครๆ ก็รู้ทั้งนั้นแหละ” เพลงแทบจะยกมือขึ้นตีปากตัวเองที่เผลอพูดสิ่งที่รู้ออกไป ยังนึกดีใจที่หาทางแก้ตัวได้ “อย่าพูดเรื่องของพี่เลย พูดเรื่องน้องเพลงดีกว่ามีหนุ่มคนใหม่หรือยัง” “ยังหรอกค่ะ...ยังไม่เร็วขนาดนั้นหรอก” อย่างน้อยก็จนกว่าเธอจะจีบพี่มาร์คติดนั่นแหละถึงจะเรียกว่ามีคนใหม่ได้อย่างเต็มปากเต็มคำ สถานะตอนนี้คือลุ่มๆ ดอนๆ ขั้นสุด “ค่อยยังชั่วหน่อย” “ค่อยยังชั่ว?” “ก็พี่กลัวแฟนน้องเพลงจะเข้าใจผิดนะสิ ถ้าเห็นเรานั่งรถไปด้วยกัน ยังไงเราก็เป็นพี่น้องที่ดีต่อกันได้เนอะ เลิกกันไปแล้วก็ไม่เห็นต้องเกลียดกันเลยนี่นา” “เพลงไม่เคยเกลียดพี่แจ็คนะคะ” อันที่จริงคือ แค่เขาไม่เกลียดเธอก็ถือว่าเป็นบุญคุณมากแล้ว “โอเคครับ งั้นเราเลิกกันแบบเข้าใจกันดีเนอะ” หลังจากนั้นคนทั้งคู่ก็ปล่อยให้ตัวเองอยู่ในความเงียบด้วยความสบายใจที่ได้ปรับความเข้าใจกัน ปล่อยให้รถค่อยๆ แล่นสู่รั้วมหาลัย พอไม่ได้คุยอะไรกันแล้วคนสวยที่นั่งข้างๆเขาก็หยิบหมากฝรั่งที่พกมาในกระเป๋าออกมาแกะ “น้องเพลงเคี้ยวหมากฝรั่งด้วยเหรอ” แจ็คถามอย่างแปลกใจเมื่อเห็นเธอหยิบหมากฝรั่งรสมิ้นออกมาจากกระเป๋า ปกติเพลงไม่ชอบกินของหวาน อย่างเวลาไปร้านกาแฟด้วยกันเธอก็จะสั่งอเมริกาโน่เย็นไม่ใส่น้ำตาล ตอนแรกเขานึกว่าเธอสั่งแบบนั้นเพราะกลัวอ้วน ตอนหลังพอได้รู้จักกันมากขึ้นถึงได้รู้ว่าเธอไม่ชอบกินของหวานจริงๆ ไม่ชอบกินของหวานทุกชนิด “หมากฝรั่งเลิกบุหรี่ค่ะ เอาไว้เคี้ยวเวลาอยากดูดบุหรี่” แจ็คหันมามองคนตัวเล็กข้างๆ อย่างแปลกใจ ปกติเวลาอยู่ด้วยกันเขาได้กลิ่นบุหรี่จากตัวเธอบ้าง แต่เพราะเขาเองก็สูบบ้างเหมือนกันเวลาเครียดๆ เลยไม่เคยว่าอะไร เพราะสำหรับเขาเรื่องแบบนี้ถือว่าเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคน เขาไม่เคยคิดจะไปก้าวก่ายเธอจนทำให้อึดอัดใจ แต่พอมองสำรวจดีๆ เขาก็เพิ่งรู้ว่าช่วงเวลาสั้นๆ ที่ไม่ได้เจอกันน้องเพลงเปลี่ยนไปมาก เธอใส่กระโปรงยาวเลยเข่า ใบหน้าที่เคยแต่งแต้มอย่างประณีตก็แต่งบางลงแต่ก็ยังสวยไม่เปลี่ยน แถมตอนนี้ยังได้กลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวเธอไม่ใช่กลิ่นบุหรี่อีกต่อไป อะไรทำให้ผู้หญิงคนนี้เปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more