Chapter 67

2023 Words

MAX Mabilis akong bumaba ng bus nang huminto iyon sa terminal. Umaga na. Alas sais na ng umaga. Siyam na oras ang byahe at pakiramdam ko ay ngalay na ngalay na ang pang-up ko. Nakatulog ako pero pakiramdam ko ay pagod pa rin ako sa byahe. Hinila ko ang maleta ko at lumabas ng terminal. I ilibot ko ang tingin ko sa paligid. Tatlong taon din akong nawala at parang ang tagal na noon dahil ang dami na agad nagbago. Nakita kong may mga tinatayo nang mga building. Mukhang dumarami na ang negosyong itinatayo sa bayan namin. Excited pero hindi mawala ang kaba sa dibdib ko. Hindi ko alam kung ano ang magiging reaksyon ng ama ko kapag nakita ako. Patawid na sana ako sa kalsada para magtungo sa sakayan ng tricycle nang biglang may malakas na busina ng sasakyan na siyang nagpahinto sa akin. May

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD