VICTORIA
Para akong natameme sa kaniyang mga sinabi at ang tanging nagawa ko lang ay ang tumayo at titigan siya. Umalis na rin sila mama kanina pa na may bwesit na reaksyon sa kanilang mga pagmumukha dahil nga napahiya sila sa publikong lugar.
Kasalukuyan na kaming nasa loob ng Snack Bar at inaantay ko na lang na matapos siyang umorder ng kakainin namin at kahit na nakakaramdam na ako ng gutom ay tila wala na akong gana pang kumain.
“Ayos ka lang ba?” tanong niya at iginiya na akong maupos sa bakanteng pwesto. “Kanina ka pa kasi tulala. Sorry, kung naging ganoon ako kanina sa kanila. I just couldn’t stand what they are saying and how they treat you,” dagdag pa niya na bigla kong ikinailing.
Ako nga dapat ang mahiya dahil nakita niya ako sa sitwasyong iyon. Kahit na papaano ay masaya
