4 yıl sonra...
Merdivenlerden gelen gürültü her saniye daha çok salona yaklaşıyordu ve elimdeki soğuk portakal suyunu yavaşça masanın üzerine bırakmak zorunda kalmıştım...
Saat öyleye geliyordu ve biz hala evden çıkamamıştık...İki dirhem bir çekirdek hazırlanmış kocamın aşağıya inmesini beklerken, rolleri değiştirdiğimiz için sinirden fitil oluyordum...
Normalde benim geç inip, onun beni beklemesi gerekmiyor muydu Allah aşkına...
Ayza sarı saçlarını savura savura içeriye giriş yaptığında, gözlerimi yüzünden bir saniye bile ayırmadan yine neler yumurtlayacağını beklemeye başlamıştım...
Çünkü artık şikayetsiz geçmeyen tek bir günümüz bile olmuyordu miniklerim sağolsun..
"Yaa anne, Egemene bir şey der misin lütfen...Bu elbiseyle Kumsal'ın doğum gününe gidemiyeceğimi söylüyor..."
Ayzanı
