~ BÖLÜM 37 ~

1233 Words

Şu anda bu satırları yazarken nerede olduğumuzu anlatmakla başlamak isterdim size emin olun... Ama daha önemli gördüğüm bir konu vardı ki, oda şu anda üzerimde bulunan elbiseydi... Daha doğrusu zorlanarak giymek zorunda olduğum bu elbise.. Mahir kollarını gögsünde birleştirmiş sinirden kıpkırmızı olmuş suratıma bakarken, bende kırmızı görmüş boğa misali burnumdan soluyordum... " Şaka yapıyorum de Mahir..Şu halime bak, kızını evlendiren kaynana modeli gibi oldum resmen..." derken kollarımı havaya kaldırarak üzerimdeki elbiseyi göstermiştim... Görünen tek yerim kafam ve bileklerimdi ve ben şimdiden sıkıntıdan kürdeşen dökmeye başlamıştım bile... " Bence gayet harika görünüyorsun karıcım...Haaa illa ben bu elbiseyi giymem dersen, düğünden erken ayrılmamamız için hiç bir neden göremiyoru

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD