Nasa labas ng bahay si Casper Hendrix at nakatingin sa magandang tanawin sa kalangitan at inaalala nanaman ang nangyari sa buhay niya na nag-mistulang bangungot sa kanya, ang mga naaalala niya ay nangyari sa kanya noong siya ay bata pa.
"Ina-alala mo nanaman ba? ang mga nangyari noon?" singit ng kung sino, napalingon si Casper sa nagsalita, ng makita niya ay ngumiti siya ng maliit, ang asawa niyang si Margarette.
"Mapipigilan ko ba ang mga bagay na yun?" balik tanong niya rito sa kanyang asawa.
"Alam kong hindi, dahil nakatatak na yan sa isip mo, pero sana bawasan mo iyong pag iisip ng mga bagay na yun, kaya naman yun kung doon ka sa mga bagay na gusto mo nakatuon, para naman maging masaya ka kahit papaano, dahil sarili mo lang ang sinasaktan mo ngayon, sa tuwing nabalik sa isip mo yung nga yan." Mahabang paliwanag ni Margarette, nasasaktan din siya kapag nakikita niya palagi si Casper na nasa ganitong sitwasyon.
"Ang sakit lang talaga, at hindi ko naman maiwasan kasi kusang nabalik sa isip ko kahit na ang bata ko pa noon at sobrang tagal na ng pangyayaraing yun." Mahaba ring sagot ni Casper habang maluhaluha na dahil sa hinagpis na nararamdaman niya.
"Shh, ipahinga mo muna iyang sarili mo, pumasok ka na sa loob at dumiretso sa kwarto." Utos ni Margarette sa kanya. Tumango naman si Casper sa sinabi ng asawa niya, "Cas, aalis tayo b-bukas pupunta tayo kila L-lola kaarawan n-niya bukas." May pag-aalinlangan na habol ni Margarette sa asawa.
"Oh? sige pupunta tayo, walang problema." tumatango tangong sang-ayon niya.
"Per-" naputol ang sasabihin niya ng ngumiti sa kanya si Casper.
"Ayos lang sanay na ako." Wika ni Casper bago pmasok na sa loob ng bahay nila.
Napabuntong hininga na lamang si Margarette habang inaalala ang dinadanas ni Casper sa tuwing kasama niya ang pamilya niya, naaawa siya kay Casper. Sobra talaga siyang nasasaktan hindi niya rin alam kung paano makakatulong kay Casper dahil kahit siya ay may problema na kinakaharap, pero kahit papaano alam niyang napapagaan niya ang pakiramdam ni Casper.
Makalipas lang ng ilang minuto ay pumasok na rin sa loob at natulog na rin.
Lagi nalang mga hindi magandang pangyayari ang nadaan sa Buhay ni Casper, sa Pamilya nito noon, ngayon sa Family ni Margarette siya nakakaranas ng magulong buhay.
* * *
Ang mamahaling Mansion ng Villa ay namumuladkad sa liwanag ang nag kikislapang buong lugar ng Dixon family mansion.
Makikita rin ang mga taong nagkakasayahan.
Tonight was the 73th birthday Party of Señorita Dixon, the head of the Dixon family. Pero malakas pa ito kung maituturing.
Maraming mga apo, apo, at apo sa tuhod ang nagbigay ng mga regalo, a luxurious gifts. Kay Señorita Dixon, pati na ang mga anak niya at asawa ng mga anak niya na magulang ng kanyang mga apo.
"Grandma, I heard that you love plants. I looked high and low for this plant worth half a million to present it to you." Ani ng isang lalaki na si Hans na magiging asawa ng apo nito na si Gemma.
"Grandma, you like this necklace right? it is worth nine hundred thousand.." Ani naman ng apo nito.
Tumingin ang matandang ginang na si Señorita Dixon sa iba't ibang mga regalo at tumawa, na nagpapasaya sa buong pamilya.
"Thank you everyone!" Magiliw na sabi nito sa mga busuta na dumalo sa kanyang kaarawan.
'Kailangan pa ipagyabang ang mga presyo tlagang mga ignorante.' sa isip ni Casper.
Ng biglang sumingit ang apo nito na babae na si Margarette Dixon.
"Lola? Maari ba kitang makausap?" Tanong nito kay Senorita Dixon, pero sandali itong tumitig sa kanya at sinagot din siya. "Ano iyon? Maari mo namang sabihin dito." Matalim nitong ani at titig sa kanya, ganito na ang pakikitungo nito sa apo matapos mapakasal sa isang lalaking ayaw nilang lahat dahil sa antas sa buhay na mayroon ito.
"Lola gusto ko po sana tulungan si Casper na tumulong sa isang Head ng Charity na tumutulong sa ibang tao, nadiagnosed po kasi ito manghihiram ho sana kami ng pera." Ani ni Margarette sa kanyang Lola.
The entire Dixon family gaped in extremely shock.
Hindi sila makapaniwala, matapos magpakasal sa lalaking ubod ng hirap ay may gana pa itong tulungan, palibhasa asawa at Anghel sa lahat kaya ginaganyan niya, yan ang mga nasa isip ng ilan na nasa parte ng Dixon Family
Pinakasal si Margarette kay Casper 2 years ago dahil sa Lolo nito na si Señorito Armand Dixon ito ay pumanaw na nung isang taon kaya ginawa, ng lahat ng Dixon na mapaalis dito si Casper na pinaniniwalaan nilang salot sa kanilang Pamilya.
Pero laging nasa Side ni Casper si Margarette
At Tinitiis lamang ni Casper ang lahat sa likod ng paninira at insulto sa kanya ng Dixon Family, At nakikisama pa rin siya sa mga ito.
Mrs. Adair, who had taken him in and saved his life, had heart disease. And Margarette knows it, and they really needed at least one million for a heart transplant. They don't have other ideas except for asking for Señorita Dixon's help.
Pero wala silang nagawa na mag-asawa ng magalit ito at nagsisisigaw. "Umalis kayo rito ang kakapal niyong maghiram ng pera, ikaw Margarette hiwalayan mo yang lalaking yan walang dulot yan dito!" Galit nga nitong sigaw.
"Patawad Lola pero hindi ko hihiwalayan si Casper." Mahinahon ngunit umiiyak ng ani ni Margarette.
"Sinulsulan ka ba ng lalaki na yan na gawin ang bagay na manghiram kay lola ng pera? Aba wala talagang magawang maganda iyang Asawa mo, kung si Jeremy na lamang ang pinakasalan mo ay maganda sana ang kalagayan mo!" Singit ng isang lalaki
The man who was talking was Hans Gordon Gemma's fiance who was also the son of the wealthy family in this Country
Although Hans was about to marry Gemma, in his eyes, Margarette was so much more beautiful and elegant than his fiance.
Margarette Dixon was the famous goddess of beauty, but Hans was very frustrated and irritated when such a beauty got married to a loser and poor guy who supposed to be Casper Hendrix. Pero wala rin siya choice ipapakasal lang din sa kanya si Gemma, dahil kinausap siya ng kanyang Ama.
"It's best for this person to get out of the Dixon family now."
"Yes. He is such a disgrace to our family."
"Baka nga mamaya di naman pala sa kung anong importante gamitin ang pera, kung sakaling pahiramin siya ni Lola baka gamitin lang niya sa kung anong Kawalang kwentang kasiyahan iyan, but I know that Lola will not give him of those Money that he wants to." Kennedy said. One of the cousins of Margarette.
Kilala naman si Senorita Jenally Dixon na isang Matapobre at Hangad lamang ay Kapangyarihan at Pera.
Casper clenched his fists tightly as the entire Dixon family was humiliating and ridiculing him. If it wasn't for the sake of the urgency, he would have left this annoying place. Pero ano pa nga ba ang magagawa niya ganito kasasama ang ugali ng mga ito. Mga spoiled brat. Buti na nga lang at hindi ganito ang ugali ng asawa niya.
Gayun pa man, sa pag-iisip ng mga turo ng kanyang ama sa kanya mula noong siya ay bata pa, na wag na lamang pansinin ang nga nangdadown sa kanya, at huwag na huwag mag hihiganti at antayin na lamang ang tamang panahon upang makaahon siya, at siya ay titingalain ng mga nang-dadown sa kanya.
Margarette has a slightly awkward expression on her face, "Grandma, Casper's father died when he was eight years old. It was Mrs. Adair at the Charity home who had brought him up. He is utterly grateful of her graciousness and that is why he wants to return the favor so badly. Could you please help him.."
"Gusto mo ba talaga na Tulungan ko siya? Hala sige makipaghiwalay ka sa kanya at ibibigay ko ang pera na hinihiram ninyong dalawa agad agad, tutal ay wala naman kayong anak. Magpakasal ka kay Mr. Archie Madali lang diba?" Makapangyarihang ani nito. Ganito ang ugali nila mga ganid sa pera.
Ang binanggit nitong Mr. Archie ay isang masugit na manliligaw ni Margarette at kahit pa alam nitong may asawa na itong si Margarette, ay talagang nangungulit pa rin ito.
May mga bisita pang pumunta. At binati ng mga ito si Señorita Dixon at nagpasalamat naman ito, mga elegante ang bisita nito kaya pinaasikaso niya agad sa kanyang mga katulong.
Then, Señorita Dixon lifted her gaze at Margarette and asked, "So, how's that? Do you want to consider my terms and conditions?"
Margarette shook her head decidedly. "No, Grandma. I will never divorce Casper."
A dark stormy cloud instantly hovered beneath Señorita Dixon's eyes. She shouted angrily, "You..! What is good in that person? Why do you want to waste your time on him? Kick that person out of my house. He is not allowed at my birthday party now! I don't want to see his face!"
Casper heaved a sigh of dismay and regret. He didn't want to stay with the Dixon family anymore, so he face her wife and he said to Margarette. "Margarette I'm going to the hospital to visit Mrs. Adair"
Margarette said quickly, "I'll go with you."
Señorita Dixon shouted again, "If you leave now, you're no longer my granddaughter! And you are not part of the Dixon family now!"
Ganon nga kasama ang ugali ng Lola niya. Kahit maraming tao ang nakakakita ng ginagawa niyang di maganda ay tuloy tuloy siya.
Margarette stared at her grandmother, shocked was flustered to her face. She did not expect to hear such a harsh word from her. Hindi niya talaga akalain na sasabihin iyon ng kanyang Lola.
'Kung nabubuhay pa sana si Lolo, Hindi mangyayari ang ganito.' Sa isip isip ni Margarette.
Casper interjected, "You stay here, don't worry about me."
Bago sumagot ulit si Margarette ay tumalikod na si Casper.
When he totally left the Mansion. The entire family's thunderous laughter echoed across the house.