ตอนที่ 13 | ได้กัน (NC)

2699 Words

22:30น. ไมอานั่งมาสก์หน้าอยู่บนโซฟาตัวนุ่มหน้าทีวีภายในห้องนั่งเล่นขนาดกลางที่อยู่ระหว่างครัวทำขนมกับอีกฟากหนึ่งเป็นโต๊ะทานอาหาร หลังจากกลับมาจากไปส่งขนมให้อาธเนศที่บริษัทเมื่อช่วงบ่ายถึงร้านก็เย็นแล้ว เธอเลยตัดสินใจปิดร้านเพราะขนมก็ขายหมดเกลี้ยงตู้ไปตั้งแต่เช้าเลยเลือกจะเอาเวลาที่เหลือไปเตรียมวัตถุดิบทำขนมสำหรับวันถัดไปแทน ทำให้พรุ่งนี้เธอไม่จำเป็นต้องตื่นแต่เช้ามาเตรียมของ…จะนอนตื่นสายให้ชื่นใจเลย! ครืดดดด ~ ร่างเล็กนั่งอยู่ในชุดนอนละสายตาออกจากหน้าจอตรงหน้ามาเหลือบมองหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองที่สว่างวาบขึ้นมาก่อนจะหยิบมันขึ้นมาดูอีกครั้งให้ชัด ถึงเห็นเป็นสายของย่ารดาที่โทรเข้ามาทำให้เธอไม่ลังเลที่จะกดรับมัน “สวัสดีค่ะ” เสียงหวานเอ่ยทักปลายสายก่อน (ไมอานอนหรือยังลูก) “ยังค่ะ กำลังนั่งดูทีวีอยู่ค่ะ ย่ามีอะไรหรือเปล่าคะ?” เธอถามออกไปเพราะไม่บ่อยครั้งนักที่ย่ารดาจะโทรมาหาเธอดึกดื่นขนาดนี้เพราะล่าสุดก็ตอนที่ให้เอาชาคาโมมายล์ไปให้ (เอ่อ พอดีย่ามีเรื่องจะรบกวนหนูนิดนึง) เสียงปลายสายฉายความเกรงใจออกมาจนรู้สึกได้ “ได้สิคะ บอกมาได้เลย ย่าไม่ต้องเกรงใจไมอานะ” เสียงหวานย้ำบอก เพราะเธอเต็มใจช่วยผู้มีพระคุณของเธอเท่าที่จะทำได้อยู่แล้ว (คือ…หนูช่วยชงชาร้อนไปให้คามินหน่อยได้ไหม พอดีตอนเจอกับย่าเมื่อกี้เห็นว่าจะลงไปอ่านหนังสือที่หลังวังแล้วบอกว่าปวดหัว ย่าก็เลยเป็นห่วงน่ะ แต่จะให้ออกไปจัดการเองมันก็ไม่สะดวก คนครัวของวังก็กลับกันหมดแล้วด้วย…) ไมอานิ่งคิดไปชั่วครู่พอได้ยินว่าต้องเอาไปให้ใคร แต่สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจได้แล้วตอบย่ารดาออกไป “ได้ค่ะ อยู่ที่เรือนเล็กหลังวังหรอคะ” (ใช่จ้ะ ย่ารบกวนเราด้วยนะ) “โอเคค่ะ ย่าไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวหนูจัดการให้” ไมอารับปากก่อนที่ปลายสายจะวางไป เธอลุกขึ้นเดินไปจัดการชงชาใส่กระบอกน้ำร้อนแทนการใส่แก้ว เพราะคำนวณจากระยะทางแล้วมันต้องเดินไปไกลกว่าเดิมถ้าใส่แก้วปกติมีหวังถึงที่นั่นชาคงได้หายร้อนก่อน “ไปชุดนี้ได้ล่ะเนอะ” ปากจิ้มลิ้มหันไปถามตัวเองในกระจกที่อยู่ในชุดนอนแขนยาวขายาวกับผมสวยที่ถูกรวบไว้ด้วยกิ๊บตัวใหญ่ก่อนจะดึงแผ่นมาสก์หน้าออกแล้วเดินออกไปทางประตูด้านหลังของบ้าน คนตัวเล็กเดินลัดเลาะอย่างชำนาญทางจนมาถึงบ้านหลังเล็กที่ซ่อนตัวอยู่ด้านหลังสวนดอกไม้…ไฟถูกเปิดสว่างทั่วทั้งหลังบอกให้รู้ว่ามีคนอยู่ด้านใน ขาเรียวก้าวเดินไปบนสะพานเชื่อมระหว่างฝั่งของสวนดอกไม้กับตัวบ้านเพื่อข้ามลำธารเล็กๆ ที่ล้อมรอบบ้านหลังนี้เข้าไป ก๊อก ก๊อก ก๊อก ไมอาเคาะประตูเบาๆ เพราะบรรยากาศโดยรอบค่อนข้างเงียบและนี่ก็ดึกมากแล้ว “ใคร” น้ำเสียงทุ้มถามกลับมาจากด้านใน “ฉันเอง” เธอตอบออกไปแค่นั้นเพราะคิดว่าเขาน่าจะรู้อยู่แล้ว “…เข้ามา” คามินเงียบไปพักหนึ่งก่อนจะเอ่ยอนุญาต ร่างบางไม่รอช้ารีบเปิดประตูเดินเข้าไปทันทีเพื่อจะได้จบภารกิจที่ย่ามอบหมายและกลับบ้านไปนอน แต่พอเธอเดินพ้นประตูเข้ามาด้านในกลับไม่เห็นใครเลย ใบหน้าสวยหันซ้ายแลขวาจนพบกับชายหนุ่มที่เธอต้องเอาชาร้อนมาให้ เขานั่งอยู่ในมุมหนึ่งของบ้านที่ถูกจัดให้เป็นห้องเล็กๆ ทรงกลมล้อมรอบไปด้วยกระจกที่มีม่านโปร่งแสงบังไว้อีกชั้นเพื่อเป็นมุมนั่งพักผ่อนหรืออ่านหนังสืออย่างที่เขากำลังทำ “มาทำไม” ตาคมละสายตาออกจากหนังสือในมือขึ้นมามองใบหน้าสวยไร้สิ่งแต่งแต้มใดๆ ของไมอาก่อนจะเลื่อนตามองชุดนอนตัวโคร่งของหญิงสาวด้วยความรวดเร็ว “ย่าให้เอาชาร้อนมาให้นาย…เอาไป” เธอเดินไปหาเขาแล้วยื่นกระบอกน้ำไปตรงหน้าชายหนุ่ม ซึ่งเขาก็รับมันไปจากมือเธอโดยไม่ได้ถามอะไร “ฉันไปละนะ” “อืม” คามินตอบกลับมาแค่นั้นแล้วก็ก้มอ่านหนังสือในมือของตัวเองต่อ ส่วนไมอาก็เดินมาที่ประตูเพื่อจะกลับไปที่ร้านของตัวเองเช่นกัน กึก! คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันทันที กึก กึก กึก มือบางพยายามบิดประตูแต่บิดเท่าไหร่มันก็เปิดไม่ออก จนชายหนุ่มที่นั่งอ่านหนังสือต้องลุกเดินตรงมาหาเพราะเสียงมันดังรบกวนสมาธิเขา “ทำอะไร…” เขาถามพลางชะโงกหน้ามามองทำให้ตอนนี้ร่างสูงของคามินยืนซ้อนหลังเธออยู่ในระยะประชิด “มันเปิดไม่ออก” เธอบอกไปตามตรง มือหนาคว้าจับเข้าที่ลูกบิดแทนก่อนจะออกแรงบิดมันและก็เปิดไม่ได้เช่นกัน… “อะไรมันจะเป็นใจขนาดนั้นวะ” คามินสบถออกมาไม่ดังมากเพราะต้องการพูดกับตัวเอง “ฉันต้องกลับบ้าน” ไมอาหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับกายแกร่งแล้วย้ำบอกเขาอีกรอบ “รู้แล้ว แต่สถานการณ์มันน่าจะอยากให้เราได้กันก่อน” เขาพูดออกมาตรงๆ เช่นกัน “ดะ ได้อะไรล่ะ” เสียงหวานอึกอัก “ได้กัน หมายถึง…เอากัน” แขนแกร่งเลื่อนออกจากลูกบิดประตูมาค้ำกักตัวร่างบางไว้แทน “นี่ นาย สติหน่อยสิ สติ” เธอรีบดึงสติเขาที่อยู่ดีๆ ก็พูดอะไรบ้าๆ ออกมา “อืม ยังมี…แต่พอดีของขาดมานาน มันห้ามยาก” คามินขบกรามแน่นแต่มืออีกข้างกลับคว้าเข้าที่เอวบางไปแล้ว “อย่ามารุ่มร่ามนะ ว้ายยยย!!!” เสียงหวานร้องออกมาเพราะอยู่ดีๆ เขาก็คว้าตัวเธอด้วยแขนข้างเดียวพร้อมกับเดินตรงไปที่ห้องนอนที่อยู่ด้านใน พรึบ! กริ๊ก! ชายหนุ่มปล่อยไมอาลงที่เตียงนุ่มก่อนจะหมุนตัวเดินไปล็อกประตูห้องแล้วหันกลับมาหากวางน้อยที่จะเข้าปากเสือในค่ำคืนนี้… “จะทำอะไร ฉันถีบนายจริงๆ นะ” ตาสวยจ้องเขม็ง “ถ้าไม่ชอบค่อยสู้…แต่ถ้าชอบก็ครางออกมาดังๆ” “พูดอะ อื้อออ” ไม่ทันที่เธอจะได้พูดอะไรไปมากกว่านี้ร่างหนาก็กระโจนขึ้นมาบนเตียงแล้วประกบปากร้อนพร้อมกับกดคนตัวเล็กกว่าให้จมลงบนที่นอน ตามมาด้วยร่างกายของเขาที่ทาบทับลงมาทำให้คนที่มีแรงน้อยกว่าไม่เหลือทางสู้… ริมฝีปากหนาตะโบมจูบบดขยี้ปากเล็กอย่างกับคนกระหายน้ำมาแรมปี เขาดูดดึงปากของเธอจนริมฝีปากจิ้มลิ้มนั่นบวมเจ่อขึ้นในทันตา ไมอาที่พยายามขัดขืนในตอนแรกก็เริ่มอ่อนแรงลงเพราะมัวเมาไปกับสัมผัสเร่าร้อนจากเขาประกอบกับพยายามหาช่องทางให้ตัวเองได้หายใจทำให้ลืมคิดถึงเรื่องการขัดขืนไปเลย “…หวาน” เสียงทุ้มติดกระเส่าพูดออกมาตอนเขาปล่อยปากเล็กให้เป็นอิสระ “…” ไมอานอนนิ่งเพราะยังงงกับสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ มือหนาใช้จังหวะที่คนตัวเล็กยังไม่ได้สติดีจับเธอปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกจนเผยให้เห็นร่างกายสวยงามไร้ที่ติแก่สายตาเขา ลำคอหนาลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากกับภาพโป๊เปลือยตรงหน้า ตาสวยมองใบหน้าหล่อคมที่กำลังมองเธอด้วยแววตาหื่นกระหาย ใจดวงน้อยๆ ก็กระตุกสั่นไหวขึ้นมา “นายจะทำจริงๆ หรอ” เธอถามย้ำอีกครั้งเพราะรู้ดีว่าหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น “…” เขามองเธอนิ่งไม่ได้ตอบอะไรแต่กลับโน้มใบหน้าลงมาที่ซอกคอขาวแทน ลิ้นร้อนเลียวนจนรอบแล้วดูดต้นคอของเธอเบาๆ จนเกิดความรู้สึกสยิว มืออีกข้างของชายหนุ่มไล่ปลดกระดุมเสื้อของตัวเองก่อนจะถอดมันออกด้วยความว่องไว ใบหน้าหล่อเคลื่อนออกจากซอกคอกลับมาที่ปากเล็กอีกครั้งแต่ครั้งนี้มีไมอาให้ความร่วมมืออย่างดี เธอเผยอปากรับลิ้นของเขาเข้ามาแล้วหยอกล้อเล่นกับมันด้วยลิ้นของเธอจนลมหายใจของคนทั้งคู่เริ่มติดขัด “อื้ม…” เสียงหวานเล็ดลอดให้ได้ยินใกล้ๆ นัยน์ตาคมแอบปรือขึ้นมามองใบหน้าสวยของไมอาที่กำลังเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสวาบหวิวครั้งแรกในชีวิต ก่อนจะส่งมือแกร่งไปครอบครองเต้านิ่มแล้วขยำมันเบาๆ เพื่อเร้าอารมณ์จนหญิงสาวกัดริมฝีปากของตัวเองโดยไม่รู้ตัว เขามองทุกอย่างที่สาวใต้ร่างแสดงออกมาก็ยิ่งห้ามตัวเองไว้ไม่อยู่ เลยรีบสลัดกางเกงนอนของตัวเองออกแล้วปล่อยให้ท่อนซุงหนาถูไถไปกับต้นขาขาวเนียนอย่างจงใจ… ลิ้นร้อนลากลงมาระรัวที่จุกสีชมพูจนมันหดเกร็งก่อนจะอ้าปากงับเต้าอวบเข้าไปเต็มคำ โดยที่มือหนาอีกข้างก็เคลื่อนต่ำลงไปด้านล่างแล้วสอดนิ้วเข้ารูสาวเพื่อเช็กความพร้อม “อะ โอ๊ย!” ไมอาร้องเสียงหลงทันทีที่กลางตัวของเธอถูกสิ่งแปลกปลอมแทรกเข้ามา คนตัวโตได้ยินและรู้ว่านี่เป็นครั้งแรกของผู้หญิงคนนี้เขาเลยเลือกที่จะปรนเปรอให้เธอจนน้ำหวานเริ่มพรั่งพรูไหลออกมาปกคลุมนิ้วหนามากขึ้น ใบหน้าคมแอบเหลือบสายตามองคนตัวเล็กเป็นระยะ ซึ่งเธอก็รับรู้ได้ว่าเขากำลังทำให้เธอผ่อนคลาย ไมอาเลยปล่อยอารมณ์ความรู้สึกให้มันเป็นไปตามธรรมชาติ… “อย่าเกร็ง” เสียงทุ้มพูดบอกแค่นั้นหลังจากกลับมานั่งชันเข่าจับแท่งร้อนขนาดใหญ่จ่ออยู่ที่ปากทางเข้าคับแคบ “อื้อ จะ เจ็บ…ฉันเจ็บ” เธอมองหน้าเขาเพื่อขอความเห็นใจเพราะเขากำลังเอาอะไรบางอย่างใส่เข้ามาในตัวเธอ ชายหนุ่มเลยโน้มตัวลงมาแล้วประกบปิดปากเล็กไว้แทนเพื่อให้ลืมความเจ็บปวดมากกว่านี้ที่หญิงสาวใต้ร่างกำลังจะต้องเจอเพราะเขาจะ…ปึก! “อื้ออออออ” ไมอาร้องออกมาแต่ไม่มีเสียงใดให้ได้ยินเพราะปากของเธอยังถูกดูดดึงด้วยปากหนาไม่ห่าง จนหยดน้ำตาใสๆ กลิ้งลงผ่านใบหน้าสวยและไหลลงไปบนที่นอน รูรักคับแคบถูกเขาดันท่อนเอ็นหนาเข้ามาจนสุดแล้วกดมันค้างไว้แบบนั้นเพื่อรอให้อีกฝ่ายได้ปรับตัว คามินมองใบหน้าของไมอาที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาก็อดไม่ได้ที่จะแอบรู้สึกผิดอยู่ในใจ มือหนาเคลื่อนขึ้นมาบีบที่เต้าหยุ่นและใช้ปากพรมจูบไปทั่วเรือนร่างสวยเพื่อปลุกเร้าอารมณ์ใคร่ให้กับคนใต้ร่าง และเธอจะได้เสพสุขความเสียวไปพร้อมๆ กัน เอวสอบเริ่มขยับช้าๆ เมื่อเห็นว่าหญิงสาวเริ่มเปล่งเสียงครางออกมาแทนหยดน้ำตา “อะ อือ…” ตาสวยปรือมองร่างแกร่งที่ค้ำตัวก้มมาหาเธอพร้อมกับความรู้สึกแปลกใหม่ที่ได้รับ “เสียวใช่ไหม” “อ่า สะ เสียว” ปากเล็กตอบออกมาเท่านั้นกายสอบก็กระทุ้งมันเข้ามาอีกครั้ง ร่างบางสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกของชายหนุ่ม เขาเริ่มรัวเอวถี่ขึ้นจนคนตัวเล็กกว่าร้องครางเสียงหลงเพราะกลั้นมันไหวไม่อยู่ แต่นั่นยิ่งทำให้คามินกดลำกายเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง เขาเพิ่มทั้งความถี่และซอยเข้าใส่ช่วงล่างของเธอให้เร็วกว่าเดิมจนตัวเองก็ครางออกมาไม่ต่างกัน “อ่า รูแน่นมาก” ร่างหนากัดฟันจนเธอได้ยินเสียงของมันเคล้าไปกับเสียงช่วงล่างที่กระทบเข้าหากันดังระงมไปทั่วห้อง ไมอาปล่อยอารมณ์ไปตามเขาก่อนจะยกแขนเรียวคล้องเข้าที่ลำคอหนาเพื่อหาที่ยึดเกาะ… พั่บ พั่บ พั่บ ช่วงล่างสอดประสานแนบแน่นสนิทเข้าหากัน คามินกระหน่ำจ้วงแทงใส่ช่องทางรักของไมอาเต็มแรงจนเหงื่อผุดชื้นตรงข้างขมับของชายหนุ่ม “อ๊ะ สะเสียว คะ คามิน” เสียงหวานกระท่อนกระแท่นพูดบอกเขา “ซี้ดดด จะแตก ขมิบอยู่หรอ ทำไมมันแน่นขนาดนี้” เขากัดฟันพูดเสียงแหบพร่าโดยไม่ผ่อนจังหวะช่วงล่างลงแม้แต่น้อย หน้าขากระทบเข้าหากันดังจนเริ่มขึ้นรอยแดง มือหนากลับมาขยำเต้างามอีกครั้งจนเนื้อนิ่มปริออกมาตามซอกนิ้ว เขากดลำกายให้ลึกกว่าเดิมจนหน้าท้องบางหดเกร็ง ทำให้คนตัวเล็กเกิดความสับสนกับความรู้สึกหลายๆ อย่างตอนนี้ที่กำลังถาโถมใส่เธอ “อ่า อะ อื้อออ…อะ อร๊ายยยย” มือเรียวพยายามดันหน้าอกแกร่งออกในตอนแรกเพราะรู้สึกเหมือนคนฉี่จะแตก แต่ร่างหนากลับไม่ยอมหยุดทำให้เธอต้องปลดปล่อยน้ำสีใสออกมาอย่างห้ามไม่อยู่พร้อมกับสมองที่ลอยเคว้งไปกลางอากาศ… มันไม่ใช่ฉี่…แต่มันฟิน “ซี้ดดด ตอดอีกแล้ว…จะแตก!” ปากหนากดเสียงบอกก่อนจะกระแทกกระทั้นท่อนเนื้อของตนเข้าหารูรักเปียกชื้นถี่ระรัว ไมอานอนตัวโยกถูไถไปกับที่นอนจนผ้าปูยับยู่ยี่ ความรู้สึกเสียวที่ลดลงกลับคืนมาอีกครั้งและมันดูจะมากกว่าครั้งแรกซะด้วย…คราวนี้เธอปล่อยตัวเองให้พ่นเสียงครางออกมาพร้อมกับดึงให้คนด้านบนลงมาแลกจูบกับเธอ เพราะมันทำให้ความเสียวที่มีพุ่งทะยานขึ้นมากกว่าเดิม จ๊วบ ป้าบ ป้าบ ป้าบ “อื้ม…” “อ่า” สติของคนทั้งคู่เลือนหายเพราะถูกความใคร่เข้าครอบงำจนหมดสิ้น ไมอาแหกขาออกกว้างเพื่อเปิดทางให้ช่วงล่างของเขาเข้ามาได้สะดวก คามินพอจะรับรู้เลยกดลำกายของตัวเองเข้าหาเน้นๆ จนร่างเล็กถึงกับสะดุ้งสวนกลับมาเพราะความเสียวตรงติ่งเนื้อจิ๋วที่ถูกกระตุ้นไปด้วย กายหนาก่นกระแทกเข้าใส่จนสุดแรงแล้วเปลี่ยนมาจับขาเรียวยกพาดไว้บนบ่าแกร่งข้างหนึ่งพร้อมกับซอยเอวเข้าใส่ถี่ระรัวอีกครั้งจนร่างบางนอนตัวโยก ส่วนปากก็เปล่งเสียงครางหวานไม่ว่างเว้นเพราะความรู้สึกก่อนหน้าที่เหมือนเธอจะปวดฉี่มันกลับมาอีกครั้งแล้ว… “อ๊ายยย เสียว คามิน…” เธอร้องบอกเขาเสียงดังลั่น “อ่า จะเสร็จละ” เขาส่งแรงเฮือกสุดท้ายถาโถมเข้าใส่โพรงเนื้อนุ่มที่บีบรัดท่อนเอ็นเขาไว้แน่นตลอดการร่วมรัก ก่อนจะกระทุ้งมันจนสุดลำโคนอีกสี่ห้าทีแล้วทั้งคู่ก็กระตุกช่วงล่างเข้าใส่พร้อมๆ กันด้วยสมองที่ขาวโพลนไม่ต่าง “อร๊ายยยย อืออ…” “…อ่า” คามินพ่นลมหายใจร้อนออกมาพลางมองคนใต้ร่างที่นอนเปลือยกายหอบหายใจหลับตาพริ้มด้วยความเหนื่อยหอบ ตาคมหลุบตาลงมองลำรักของตัวเองที่ยังคาอยู่ในตัวของไมอา แล้วถึงได้ดึงมันออกมาช้าๆ หลังจากปล่อยน้ำกามของตนไปจนหมด ห้องนอนของย่ารดา “ลิ้นกับฟันก็แบบนี้ล่ะนะ กระทบกันไปกระทบกันมาเกรงว่าสุดท้ายมันจะขาดกันไม่ได้น่ะสิ…หึ” หญิงชราหลับตาลงพร้อมกับนอนคิดในใจว่าจะเปิดประตูให้ทั้งคู่ออกมาได้เมื่อไหร่ดี…

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more