วังเปรม 06:30น.
“แม่ แม่ออกมาคุยกับผม แม่!”
เสียงตะโกนโหวกเหวกโวยวายของธเนศดังมาจากห้องโถงกลางตรงประตูทางเข้า เขาเรียกหาผู้อาวุโสของวังทันทีที่รถจอดสนิททำให้คนงานที่ทำงานอยู่ละแวกนั้นต่างตกใจไปด้วย
“…แกมาส่งเสียงแหกปากอะไรแต่เช้า” เสียงของหญิงชราดังขึ้นพร้อมกับตัวของเธอที่เพิ่งเรียกให้สาวใช้ไปรับออกมาจากห้องนอน
“แม่เห็นข่าวที่มันใส่ร้ายผมแล้วใช่ไหม” ชายวัยสี่สิบเดินตรงเข้าไปหาผู้เป็นแม่ของตัวเองแล้วนั่งคุกเข่าลงพร้อมกับจับมือของหญิงชราขึ้นมาลูบเบาๆ
“ฉันเห็นข่าวแล้ว มีอะไรก็พูดมา”
“…เอ่อ”
เขามีท่าทีลังเลเพราะตอนนี้คามินกำลังเดินลงมาจากบันได หลังจากที่ชายหนุ่มได้ยินเสียงตะโกนเมื่อสักครู่ดังลั่นขึ้นไปถึงห้องนอนเขา ไหนจะร่างสวยของไมอาที่เพิ่งเดินเข้ามาด้านในวังอีกเหมือนกัน…
“จะพูดอะไร” หญิงสูงวัยถามย้ำอีกเมื่อเห็นลูกชายของตัวเองนิ่งเงียบไป
“…แม่ช่วยยืนยันให้ผมได้ไหม ว่าผมบริสุทธิ์ไม่ม
