วังเปรม 07:00น.
คามินเปิดประตูออกมาจากห้องด้วยชุดนอนเพราะเห็นอาแท้ๆ ของตัวเองกับภรรยาของเขาเข้ามาเยี่ยมย่ารดาที่วังตั้งแต่เช้าตรู่ ชายหนุ่มใช้มือยีผมเล็กน้อยให้ดูกระจัดกระจายก่อนจะก้าวขาเดินลงบันไดไป
“อันนี้เป็นโสมแท้ค่ะคุณย่า พอดีปู่ของมนท่านไปต่างประเทศแล้วได้มาก็เลยแบ่งมาให้ลองทานดู…แค่ก แค่ก”
มนทิรายื่นโหลอย่างดีส่งให้ป้าช่อแทนเพื่อนำมันไปเก็บ
“ขอบใจมากจ้ะหนูมน” หญิงสูงวัยประจำวังเปรมตอบก่อนจะใช้มือลูบไหล่บางเบาๆ
“อ้าว คามิน ลงมาพอดีเลยอานึกว่าเรายังไม่ตื่น” เป็นอาธเนศที่เห็นเขาก่อนเสมอแล้วเอ่ยทัก
“เพิ่งตื่นพอดีครับ…สวัสดีครับอา สวัสดีครับอามน” ร่างหนาเดินลงมาถึงด้านล่างแล้วยกมือไหว้ทักทายอาทั้งสองคน
เพี๊ยะ!
“แล้วทำไมไม่แต่งตัวให้มันดีๆ ล่ะหลานย่า ลงมาแบบนี้ได้ไง”
มือเหี่ยวย่นฟาดเข้าที่แขนแกร่งของคามินเต็มแรง
“โอ๊ย ย่าตีผมแรงไปไหม” ฝ่ามือหนาลูบต้นแขนของตัวเองไปมา
“5555 แม่ก็
