โรงพยาบาล
ภายในห้องสี่เหลี่ยมสีขาวของโรงพยาบาลแห่งหนึ่งถูกปกคลุมไปด้วยความเงียบงัน แม้ภายในห้องจะมีคนรวมตัวกันอยู่ด้านในถึงห้าคนก็ตาม…
“หมอไม่ได้บอกหรอครับว่าไมอาจะฟื้นเมื่อไหร่” คามินหันไปถามย่าของตัวเองหลังจากที่เขาเพิ่งกลับเข้ามาภายในห้อง
“อืม แค่บอกว่าไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง” หญิงชราบอกกับหลานชายของตนแล้วหันไปมองสาวเจ้าของร้านกาแฟที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงนอนของโรงพยาบาล จนตอนนี้ก็เข้าวันที่สองแล้ว
นัยน์ตาคมมองสายระโยงระยางที่พาดไปตามตัวของไมอาแล้วลอบถอนหายใจออกมา เพราะร่างเล็กยังคงไม่มีการตอบสนองใดๆ ให้เขาได้คลายความกังวล เธอเอาแต่นอนนิ่งเหมือนแค่คนหลับไป
สองวันมานี้ผู้เป็นย่าไม่ได้กลับไปที่วังเลย แม้เขาจะโน้มน้าวยังไงก็ไม่ยอมเพราะคุณย่าอยากให้ไมอาฟื้นขึ้นมาก่อนไม่อยากให้เธอรู้สึกโดดเดี่ยวหรือตัวคนเดียวอยู่ภายในห้องสี่เหลี่ยมนี้ เพราะรู้ดีว่าหญิงสาวมีหญิงอาวุโสของวังเพียงคนเดียวที่เปรียบ
