“แบบนั้นก็ดีเลย ประเทศของเราปล่อยให้ตำแหน่งนี้ว่างมานานเกินไปแล้ว” เสียงของอมรเทพดังออกมาโดยมีเกียรติศักดิ์เห็นดีเห็นงามไปด้วย
“นนท์ เอาเค้กให้พี่อมรเทพหรือยัง” ย่ารดาหันไปถามผู้ชายอีกคนที่ยืนเยื้องอยู่ด้านหลังหลังจากที่เธอเพิ่งนึกขึ้นได้
“เรียบร้อยแล้ว ยังย้ำคิดย้ำทำเหมือนเดิมตั้งแต่เด็กจนหัวขาวเลยนะแม่คนนี้”
เป็นเสียงของปู่อมรเทพอีกเช่นเคยที่พูดแซวย่าของเขาออกมาด้วยความสนิทสนม ทำเอาหญิงสูงวัยยิ้มออกมาอย่างเถียงไม่ออกกับคนที่รู้จักเธอดี
หลังจากคุยกันอีกสักพักปู่อมรเทพก็เป็นฝ่ายขอตัวออกไปก่อนเพราะต้องไปทักทายแขกคนอื่นๆ รวมไปถึงคุณเกียรติศักดิ์ที่มีธุระต่อเลยต้องแยกตัวออกไปเช่นกัน ตอนนี้เลยเหลือแค่อาธเนศกับเขาและย่ารดาอีกคน
“เราพร้อมแล้วหรอถึงได้พูดออกไปแบบนั้น…เรื่องรับราชสมบัติ” อาธเนศถามขึ้นแล้วหันหน้ามามองชายหนุ่ม
“ย่าดีใจจังเลยที่เราตัดสินใจแบบนี้” ส่วนย่ารดาก็ยังจับลูบมือหนาของเ
