05:15น.
คามินปรือตาตื่นขึ้นมาช้าๆ ก่อนจะมองไปรอบๆ ห้องของสาวเจ้าของร้านหอมละมุนแล้วมองออกไปตรงหน้าต่างก็เห็นเพียงแสงจันทร์สลัวส่องเข้ามา ชายหนุ่มหันไปมองร่างกายเปลือยเปล่าของไมอาที่นอนซุกอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน พลางใช้สายตาไล่มองสำรวจใบหน้าสวยก่อนจะมองไปที่มือเรียวเล็กที่โผล่พ้นออกมาจากผ้านวมถึงได้เห็นรอยแผลเป็นบนหลังมือของเธอ
ทำไมมันเหมือนกับของเขาเลยแค่อยู่คนละมือ…
เขายกมือขวาของตัวเองขึ้นมาแล้วเอาไปเทียบใกล้ๆ กับมือซ้ายของไมอาก็ยิ่งชัดเจนว่ามันเหมือนกัน แต่สุดท้ายก็ต้องเก็บความสงสัยนั่นไว้ภายในใจก่อนเพราะเขาต้องกลับเข้าวังก่อนที่ฟ้าจะสว่างไม่งั้นคงได้มีใครสักคนมาเห็นเข้าแน่ๆ
แขนแกร่งยันตัวเองลุกขึ้นนั่งก่อนจะใช้มือลูบหน้าลูบตาเพราะยังรู้สึกเพลียอยู่ไม่น้อยที่เพิ่งได้นอนไปแค่ไม่ถึงสามสิบนาที เขารวบรวมสติอยู่ราวๆ สามนาทีก่อนจะลุกขึ้นยืนใส่เสื้อผ้าและเดินออกจากบ้านของหญิงสาวไปด้วยความ
