“หาวววว ~” ปากบางของต้นอ้ออ้ากว้างออกมาหลังจากเพิ่งรู้สึกตัวตื่น มือของเธอยื่นออกไปควานหามือถือตรงชั้นวางข้างที่นอนแล้วหยิบมันขึ้นมาดูเวลา
ตีสี่ครึ่งอย่างนั้นหรอ เฮ้อออ เกลียดตัวเองชะมัดที่ชินกับการตื่นเช้าเพื่อไปเป็นคนรับใช้เขา ทั้งๆ ที่เธอมีชีวิตดีกว่าคนพวกนั้นเสียด้วยซ้ำ!
แม้จะหงุดหงิดใจแต่ร่างเล็กก็ยอมลุกขึ้นมาจากที่นอนนุ่มๆ เพราะคิดว่าเอาเวลาที่มีไปนอนแช่น้ำแร่น้ำนมคงจะดีกว่า…
ร่างเล็กหันมองผ้าปูที่นอนยับยู่ยี่ พลันไล่สายตามองรอยด่างเป็นดวงที่เกิดจากคราบน้ำรักของอาธเนศที่กระจายอยู่หลายจุดไปทั่วทั้งผืน เนื่องจากเธอกับเขาได้เสิร์ฟบทรักเร่าร้อนแทนการเฉลิมฉลองชัยชนะที่กำลังจะมาถึงมาหลายคืนติดต่อกัน แม้ในสมองของเธอจะแอบคิดว่าถ้าเปลี่ยนจากชายวัยกลางคนอย่างอาธเนศเป็นคุณคามินชายหนุ่มที่ใกล้จะสามสิบมันจะดีและร้อนแรงขนาดไหนกันนะ
พอสมองคิดแบบนั้นใบหน้าสวยใสก็ยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว เธอเยื้อง
