Chapter 17
718 Words
Congratulations its a boy wika ni tita mila na nag ultrasound kay nikkiy,Masaya na malungkot,Masaya dahil nakita na namin ang baby na fully developed na, Malungkot dahil, sa unti unting nanghihina si nikky,,Tumulo ang luha ko, hindi ko mapigilan, lumabas ako Saglit ng room ni nikky at duon inayos ang sarili... I saw my family in tears too... Habang hawak hawak naman ng mother in law ko ang kamay ni nikky,,, shes in tears too, hindi ko kayang Pagmasdan ng maayos ang kalagayan nya shes still fighting for our baby.
Pumasok na ako ng kwarto, maya maya pa ay nag silaban na sila..
How are you feeling? Tanong ko dito..
Im Good Tipid nyang sagot, she looks so pale..
Are you happy? Drakes junior is coming soon.. Naiiyak nyang wika..Yinakap ko sya
Im Happy Ofcourse, But still Im worried about you! You're going to have chemotherapy soon..
Please, Magpagaling ka ha!
Yesss!
Nakayakap lang sya saakin this time, at Tahimik..
Drake?
Umhhhh
Alam mo ba kung bakit, mas pinili kong e save ang baby natin, at ihuli ang medication ko
, Kasi ayokong Iwan ka ng Mag isa, Kahit na mawala na ako sa Mundo we have our baby,na aalagaan mo at mamahalin mo tulad ng pagmamahal mo saakin...
Nabigla naman ako sa mga sinabe nya kaya hinarap at hinawakan ang magkabilang braso nya..and now shes crying
Hinding Hindi yun mangyayare ok, so please Wag mong isipin yun,mag papagaling ka diba! Dahil sabay nating aalagaan at papalakihin ang anak natin...
Kailangan ka namin, Hindi ka pweding Umalis, at lalong Hindi ka pweding mawala sa buhay namin.. Gagawin ko ang lahat, promise me please, wag kanang mag isip ng ganun...
Tumango lang ito saka Yumakap ulet sa akin, Dont think of that baby, Ang isipin mo ang mag pagaling ka, para sa baby natin..Pinunasan ko mga pisngi nya at Inihiga kuna ulet ito sa kama at, inantay na makatulog.. Ilang oras lang ang lumipas ay naka tulog na din agad ito.. Malungkot na pinagmasdan ko ang mukha nya.. Duon lang tumulo ang luha ko.Bago ako lumabas ng kwarto ay Hinalikan ko muna ito,
Bukas ay mag start na syang mag chemotherapy.. Kaya kailangan nyang mag pahinga ngayun .
Kina umagahan ay tumungo na kami ng ospital, kasama si tita mila at ibang team nito..
Sila ang nag aassest kay nikky..
Sila na din ang nakipag usap sa Mga doctor ng ospital,
Nag simula na silang i check si nikky, may kung ano ano pa ang ikinabit sa kanya.. Maya maya pa ay pinalabas muna ako...
Ako na abahala sa kanya drake,, wika ni tita mila,
Dont worry she will be fine..
Humalik muna ako rito at kinausap ito.
Sa labas lang ako ha! Kaya moyan ok.. Tsaka ikaw baby ha, wag ka munang maglilikot ha, saka hinaplos ko ang umbok nitong tiyan, ng maramdaman kung gumalaw ito, nakaramdam ako ng kakaibang sya,
Ok daw daddy!! Sabi ni nikky, pati sya ay napangiti..
Segi na, sa labas lang ako mag aantay ok.. Tsaka hinalikan ko ulet ito.. Tuluyan na akong lumabas, nanduon na din ang mga magulang namin sa labas,
Yinakap naman ako ng kapatid ko,.
Malaki ang naging epekto sa pamilya namin ang nangyare sa asawa ko,
She will be fine anak! Wag kana masyadong mag worry..
Hindi ko tlga maiwasan ang mag alala Dahil napaka delikado ang mga prosesong ginagawa kay nikky at sa anak namin..
Tumango lang ako kay mamab, tsaka Naupo ma sa waitimg area habang sapo ang ulo ko..
Hanggang Kelan kami Ganito..
Hanggang kelan Ang paghihirap ng asawa ko..
Makalipas ang ilang oras ay lumabas na si tita at mga doctor,
Lumapit agad ito samin ,
Shes ok now wika ni tita,
Magagaling na doctor ang nerecomend sa amin, at specialize nila ang ganitong uri ng kaso, Uncommon kasi ang ganitong case kaya kailangan nakasubay bay ang mga doctor sa asawat anak ko.. Na laking pasasalamat ko naman.
Kinahapunan ay Umuwi na kami..
Pagod na pagod ang asawa ko ginawang chemotherapy, but shes brave enough.. Alam kung lumalaban sya,kinakaya nya ang lahat..
Kaya pag ka uwe ay nakatulog agad ito.. Ako na mismo ang nag asikaso ng hapunan nya, mahigpit kasi si tita mila sa pagkain ni nikky,
Kaya ako at si mommy lang ang gumgawa ng pagkain nito.. Masusustansya ang mga kinakain nito..
- Writer
