Aybar, İysem ile Yasun'u tren istasyonunda bekliyordu. Yasun, babasını görür görmez ona koşmaya başladı. Bir haftadan fazladır babasını görmüyordu. İysem, Yasun'a tatlı bir takım elbise giydirmişti. Kafasına da bir şapka takmıştı.
Yasun, okula gitmeyi çok istiyordu. O yüzden İysem, ona bir okul çantası almıştı. Yasun, çantayı yanından ayırmıyordu. Tüm gün sırtında çantası ile koşturur dururdu. Sümüğünü koluyla temizlerdi. Annesi sokaktan getirip başını yıkardı. Tertemiz yapardı. Fakat Yasun, kendisini çabuk kirletirdi. Büyüdükçe daha çok yaramaz oluyordu.
İysem, yaramazlıklarına yetişemiyordu. Annesi keman çaldığı için kemana merak sarmıştı. Gizli gizli kemanın telleri ile oynardı. Bir keresinde kemanın tellerini kopardığı için İysem, kemana dokunmasına izin vermiyordu. Tren istasyonunda
