ได๋กับแฟนหนุ่มรุ่นพี่เดินทางไปเที่ยวจังหวัดเชียงใหม่ด้วยกัน พวกเขานั่งรถทัวร์ออกจากกรุงเทพฯตั้งแต่หนึ่งทุ่ม นั่งหัวร่อต่อกระซิกกันมาตามทางเรื่อยๆ จนตอนนี้รถทัวร์วิ่งมาถึงจังหวัดตากแล้ว ผู้โดยสารคนอื่นๆเอนเบาะนอนกันหมด เห็นจะมีก็แต่ได๋กับแฟนนี่แหละที่คุยกันกระหนุงกระหนิงอยู่สองคน “ถึงไหนแล้วคะพี่นะโม” ได๋ถามนะโมซึ่งเป็นแฟนหนุ่มของเธอ “ถึงตากแล้วครับ” เขาตอบแล้วหอมหน้าผากเธอเบาๆ “ใครอนุญาตให้หอม” เธอพูดเสียงเล็กเสียงน้อยก่อนจะเอนตัวไปซบไหล่เขา “หอมนิดหอมหน่อยก็ไม่ได้ เด็กขี้หวง” นะโมบีบจมูกเธอด้วยความหมั่นเขี้ยว
“หนาวจัง” ได๋ซุกหน้าคลอเคลียไหล่กว้างของนะโม น้ำเสียงออดอ้อนของเธอทำเอาเขายิ้มไม่หุบ “ก็พี่บอกให้ห่มผ้า หนูก็ไม่ห่ม” เขาก็บ่นไปอย่างนั้นแหละเพราะสุดท้ายก็ยังหาผ้ามาห่มให้เธออยู่ดี “อุ่นแล้วค่ะ ขอบคุณนะคะ” ได๋ขอบคุณนะโมเสียงหวาน เธอหอมแก้มเขาฟอดใหญ่ เหมือนกับว่าตอนนี้พวกเขาอยู่กันลำพ
