Valerie's
Everything na nangyari sa 'kin yesterday ay fresh na fresh pa rin sa aking memory. Hindi pa rin ako makaget-over, as in. Well, kahit sino naman siguro, if you put them sa gan'ong situation, it would be mahirap din para sa kanila to maka-move on. Not to mention na it's the beauty na si Valerie, in short me, that had to go through sa gan'ong klaseng hell. Napakahirap talaga for me. Do I deserve ba n'on? Syempre hindi, not even a single happening. Did God forsake me na ba already? What did I ever do wrong.
But out of those pangit na nangyari sa 'kin, may good things pa rin naman kahit papaano. Sobrang worth it niya kung tutuusin, kasi who would've thought na right now I'm living in the one of the top villas sa Philippines at idagdag na natin ang fact na I am with Mr. Partreon's son. I have been always a fan of mga villas. I always want to buy one kaso ang expensive talaga. Ang yaman talaga ng pamilyang Partreon. To own a villa na nagkakahalaga ng half a billion. No wonder na always present sa pag-sesend ng stars si Danerie sa 'kin. He is actually a partreon like, oh my biyaya.
"You really are Mr. Partreon's son," I can't help but iboses talaga.
Right now ay kumakain ni Danerie. Pagkagising na pagkagising ko ay may food na sa hapag and he invited me na kumain, online delivery from McDo. I am staring at Danerie lang kasi I'm done with my food na, while him is not tapos na kumakain pa. He is really taking his time to eat or he is shy kasi it's me, Valerie, who is around. At I won't deny ha, na this Danerie Jace is a good looking person. Matangos ang ilong, mestiso, mahaba ang pilik-mata, makapal ang eyebrows. At idagdag na natin of course ang identity niya bilang Partreon. Lalo siyang pumupogi in my eyes.
"Yes," plain niyang answer.
Napakatipid naman sumagot ng Danerie na 'to. And I can see ha na he is blushing—namumula ang pisnge niya as in. For sure, I am his crush. For him to protect and keep safe na ginawa niya yesterday even though we just met. That kind of sacrifice, something talaga pinaghuhugutan niyan at hindi lang pagiging fan ang rason na 'yon. Kasi, like, you are willing na i-risk ang life mo for your idol because you are a fan? Maybe more than a crush lang ang nararamdaman nitong Danerie sa 'kin.
"You said 'di ba na fan kita. Since when pa?" I curiously inquired talaga.
"For 5 years?"
Na-shook naman ako nang bonggang-bongga. Five years? He was an avid fan, then. To be a follower nang gan'on ka long. I was a teen pa 'ata n'on, e. Pero kahit naman teen, maganda talaga ako. Wait, no, let me rephrase because ever since when I was bata pa, maganda talaga ako. I didn't have to undergo the process of glow up. No wonder na naakit ng taglay kong ganda itong si Danerie. Anyway, just wow… Now, I am certain talaga na he's in love with me and it's not just a crush. Oh my gulay.
Now I don't really mind ha if manligaw siya sa akin, kasi he's got everything. I mean riches, check na check, dahil ang yaman ng tatay niya to be one of the top ten richest person sa bansa. Looks, pak na pak, dahil ang gwapo niya. Popularity, check na check, lalo na if lumabas siyang isang Partreon, magkakagulo talaga ang Pilipinas. No one would expect na ang pogi ng anak ng isang mayaman na si Mr. Partreon. Worthy talaga siyang manligaw sa akin, no doubt about it.
IT HAS BEEN tatlong araw that passed na rin since nakatira ako sa villa na ito and I find it really like nag-da-die out ang spirits ko. I miss streaming na for real. I miss my clout, like it has been my life for how many taon. I find it hard to remove sa sistema ko. Pero lahat ng iyon, wala na. I can't go back to my previous life na dahil sa Matia ako. Nakatingin lang ako at nagbabasa now sa comments nga mga fan na dinagdagsa ang comments sections ng mga posts ko. They miss me na talaga. However, Danerie advised me na I can't post anything talaga. I can't even inform any of my friends or family members ko kung naa saan ako, how much more mga fans kk.