ไม่เคยมีใครอยู่ในหัวใจ

2374 Words

หลังจากที่นั่งนิ่งราวครึ่งชั่วโมงรถก็ค่อยๆ ชะลอความเร็วลง เมื่อถึงหน้าประตูเหล็กสีดำสูงเกือบ 3 เมตร ประตูถูกเปิดโดยทหารชุดพลางสองนายยืนเฝ้าประตูอยู่ เมื่อรถเคลื่นผ่านประตูเข้ามาภายใน แสงไฟทุกดวงภายในคฤหาสน์หลังใหญ่ถูกเปิดสว่างไสว คล้ายกับรอต้อนรับอยู่ก่อนแล้ว มีทหารองครักษ์หลายนายตั้งแถวรออยู่หน้าประตู ตั้งแต่ทางเข้าถึงตัวอาคาร รถเลี้ยวเข้าไปจอดเทียบด้านหน้าตัวตึกสีขาว ทหารองครักษ์นายหนึ่งรีบวิ่งเข้ามาเปิดประตูรถเบาะหลังฝั่งที่ชีคคามิมนั่งอยู่ เขาก้าวลงจากรถแล้วทหารทั้งหมดก็ทำความเคารพ มีการพูดคุยและสั่งการอย่างรวดเร็วและเป็นภาษาที่ฉันฟังไม่เข้าใจ หลังจากนั้นชีคคามิมก็หมุนตัวกลับเข้ามาในรถ เขายื่นมือมาให้จับ แต่ฉันรีบส่ายหน้าปฏิเสธไป เพราะไม่สะดวกใจที่จะทำตัวสนิทสนมใกล้ชิดกับเขาต่อหน้าทหารหลายสิบคน ฉันปีนลงจากรถด้วยตัวเอง แม้จะรู้สึกเวียนหัวและคลื่นไส้มากจนอยากอาเจียนก็ตาม แต่พยายามฝืน

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD