ฉันเดินเข้าไปในห้องครัวตั้งใจว่าจะไปหากาแฟดื่มสักแก้ว แต่เมื่อเข้าไปถึงก็พบสาวใช้และแม่ครัวนั่งทานข้าวกันอยู่ ฉันส่งยิ้มให้ทั้งสามคน แต่ไม่มีใครยิ้มตอบแถมยังทำเมินหน้าใส่อีก ฉันทำใจยอมรับว่าบางทีก็อาจจะยังไม่คุ้นเคยกัน
แต่จู่ๆ สาวใช้คนที่ร่างสูงโปร่งก็ลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงเข้ามาขวางเอาไว้ ฉันเงยหน้าขมวดคิ้วจ้องหน้าเธอด้วยความสงสัย เธอชักสีหน้าไม่พอใจใส่ ทั้งที่ฉันยังไม่ได้หยิบจับอะไรในครัวเลยสักชิ้น
“โทษทีนะ ฉันแค่จะมาหากาแฟดื่มสักแก้ว”
"นังหน้าด้าน" เธอพูดใส่หน้าฉันโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย ฉันอึ้งไปชั่วขณะไม่เข้าใจว่าทำไมอยู่ๆ ถึงโดนด่า แล้วเธอทำหน้าเหมือนโกรธแค้นฉันมาก
“ขอโทษนะคะ ฉันไปทำอะไรให้…” เพี้ยะ! พูดยังไม่ทันจบฝ่ามือเธอก็ฟาดมาที่หน้า ฉันยกมือขึ้นจับแก้มตัวเองด้วยความปวดแสบปวดร้อน เธอมือหนักไม่ใช่เล่นแต่นี่มันเรื่องบ้าอะไรทำไมถึงมาตบหน้ากัน
“นังผู้หญิงชั้นต่ำ บังอาจยั่วยวนองค์คามิม
