ฉันกอดร่างเธอไว้แน่นมันเป็นความรู้สึกทั้งหดหู่และสะเทือนใจ ทำไมเธอต้องมาตายแบบนี้ ฉันทำใจไม่ได้ถึงแม้เราสองคนจะรู้จักกันได้ไม่นาน แต่เธอก็ดูแลฉันอย่างดี คอยปลอบใจและพึ่งพิงได้ตลอด จนคิดว่าอยากพาซาร่ากลับไปที่ไทยด้วยแล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้น นี่มันเรื่องบ้าอะไร
“โถ ซาร่า” ฉันร้องไห้สะอึกสะอื้นคร่ำครวญอยู่กับร่างที่ไร้วิญญาณ
“เจณีน” เสียงเรียกจากด้านหลังดังขึ้น โดยไม่ต้องหันไปมองฉันก็รู้ว่าเป็นใคร ฉันทำใจไม่ได้ที่จะหันไปมองหน้าเขาในตอนนี้
“ทำไมถึงขั้นต้องฆ่ากันด้วย” ฉันยกมือขึ้นปาดน้ำตา แต่มืออีกข้างยังกุมมือของซาร่าเอาไว้
“คุณจะสงสารหรือเห็นใจใครก็ได้ เจณีน แต่ไม่ใช่คนที่คิดจะฆ่าคุณ”
“ถ้าซาร่าจะฆ่าฉัน เธอยิงฉันตั้งแต่อยู่ในห้องนอนแล้ว” ฉันหันมาตวาดใส่หน้าชีคคามิมอย่างเหลืออด เขาดูไม่ออกรึไงว่าเธอต้องการแค่ขู่ ซาร่าไม่ได้ต้องการฆ่าฉันจริงๆซะที่ไหน
“เจณีนมีเหตุผลหน่อยได้มั้ย”
“คนที่ไม่มีเ
