ร้อยเล่ห์ตะวัน

บทนำ

บทนำ

ท่ามกลางเงาตะคุ้มของต้นไม้ที่อยู่ติดกับหน้าต่างตัวบ้าน มันขยับไหวเล็กน้อยด้วยอิทธิพลของลมเบาๆยามค่ำคืน แสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามาผ่านหน้าต่างกระจก ตกกระทบเรือนร่างงามที่ยามนี้มันฉ่ำวาวไปด้วยเหงื่อ หญิงสาวกำลังนั่งชันกายโชว์ความงดงามของสรีระอิสตรี สองเต้าเต็มตึงขยับโยกตามเรือนกาย ในขณะที่ชายหนุ่มใต้อาณัติของหญิงสาวหายใจหอบกระชั้นด้วยความเสียววูบไปทั่วสรรพางกาย เมื่อหญิงสาวเพียงแค่ขยับกาย และหมุนร่อนสะโพกอย่างที่เขาเคยสอน

"อูย....ที่รัก....อ่า....อย่างนั้นแหละครับ"

ชายหนุ่มสูดปากอย่างเสียวซ่านไปหมด สองมือจับที่สะโพกงอนงามให้ขยับตามจังหวะเดียวกันกับเขา หญิงสาวครางกระเส่าเมื่อความเป็นชาย มันหยั่งลึกลงไปในกายเธอ หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับเขา ราวกับมีไฟบางอย่างที่ลุกโชนเสียวซ่านรัญจวนไปทั้งกาย

"อะ...อร๊ายย...จะ....เจ็บจังเลย....ฮือ"

เสียงหญิงสาวครางกระเส่า เมื่อความใหญ่คับแน่นพองโตอยู่ภายในความบอบบาง ที่โอบล้อมรัดรึงรอบตัวตนของเขา

"ครั้งแรกมันต้องเจ็บเป็นธรรมดา ขยับตัวตามที่พี่บอกอีกสิครับเสียวจะแย่อยู่แล้ว"

ร่างกำยำบอกพลางใช้มือจับสะโพกกลมกลึงแนบแน่นสองมือเร่งบดบีบมันตามความรู้สึกมันเขี้ยว แม้แสงไฟสลัวเท่าไหร่ แต่เขาก็มองเห็นได้ชัดเจนว่าเวลาที่เธอปล่อยผมและขยับกายแผ่วเบาผมของเธอก็จะสะบัดไหวไปตามจังหวะ ชายหนุ่มมองภาพนั้นราวกับตกอยู่ในภวังค์ฝัน

ฟู่ฟู่ ....

ลมเบาๆที่ปะทะที่หูของดาหลาทำให้หญิงสาวหยุดชะงักการพิมพ์นิยายที่กำลังดำเนินเรื่องมาถึงจุดเข้าด้ายเข้าเข็มอย่างอารมณ์เสีย

"พี่ยี่หวา มาแกล้งเค้าทำไม ดูสิ กำลังพิมพ์เพลินเลย"

ดาหลาบ่นอุบพี่สาวที่อายุห่างกัน 4 ปี ด้วยความรู้สึกหงุดหงิดเธอกำลังพิมพ์เพลินเพลินจู่ๆยี่หวาก็มาเป่าลมที่ข้างหูทำให้เธอเสียสมาธิ

"พักบ้างเถอะน่าพี่เห็นเราพิมพ์นิยายมาตั้งแต่เช้าแล้ว จนป่านนี้ยังไม่ยอมลงไปกินข้าวเที่ยง เดี๋ยวก็ได้หิวตายกันพอดี "

"ไม่เป็นไรหรอกน่า กำลังเพลินอยู่พอดี แล้วนี่พี่มากวนเค้าแบบนี้ เค้าก็พิมพ์ไม่จบกันพอดี"

ดาหลาต่อว่ายี่หวาไม่จริงจังนัก สองพี่น้องสนิทกันมากมาตั้งแต่เด็ก จนตอนนี้ทั้งคู่ก็โตเป็นสาวแล้ว ยี่หวารักและผูกพันน้องสาวคนนี้มาก

"ไม่ยุ่งก็ได้คนหวังดีแท้ๆ ทำคุณบูชาโทษจริงๆ"

ยี่หวางอนตุ๊บป่อง ก่อนที่จะสะบัดหน้าพรืดเดินออกไปนั่งอยู่ที่โซฟาตรงมุมห้อง ดาหลามองตามยิ้มๆ ยี่หวาเป็นแบบนี้ทุกทีแต่พอดาหลาง้อนิดหน่อยเดี๋ยวก็คืนดีแล้ว ดาหลาหันมาสนใจงานที่พิมพ์ค้างไว้ต่อ

เฮ้อ.....

ดาหลาถอนหายใจยาวๆ ฉาก NC อีกแล้วหรือพอดำเนินเรื่องมาถึงตรงนี้แทบจะไปต่อไม่ได้ทุกที อยากเป็นนักเขียนที่มีชื่อเสียงก็ต้องเอาใจคนอ่านด้วยฉาก NC แบบนี้แหละถ้าแต่งฉาก NC สะดุดไม่สนุกคนก็เลิกอ่านกันพอดี

........แล้วพอเธอกำลังหัวเดินสมองแล่น ดันโดนขัดจังหวะซะอย่างนั้น.......

ดาหลานั่งคิดพร้อมกับถอนหายใจอย่างหนักใจ เธอกำลังปั่นนิยายสำหรับผู้ใหญ่ส่งสำนักพิมพ์อยู่ แต่เพราะทั้งชีวิตนี้ไม่เคยมีแฟนกับเขา แถมยังไม่เคยมีประสบการณ์ตรง ให้ได้รู้กับเขาว่าการมีแฟนมันเป็นอย่างไรละมั้ง จึงทำให้ต้นฉบับของดาหลาถูกตีกลับมาทุกที

.....ดาหลาคือลูกคุณหนูอย่างแท้จริง หุ่นบอบบางน่าถนุถนอม ใบหน้านวลแดงระเรื่อ พอมารวมกับดวงตากลมโตในกรอบหน้ารูปไข่ใต้ผมหน้าม้าที่เจ้าหล่อนชอบตัดมาตั้งแต่เด็ก ช่วงปิดเทอมอย่างนี้ของสาวนิสิตปีสี่ถ้าไม่อยู่บ้านก็ไม่ต้องถามว่าแม่คนติสต์แตกหายตัวไปไหน ก็ออกไปแบคแพคท่องเที่ยวหาแรงบัลดาลใจอยู่ที่ไหนสักแห่งตามประสา นิสัยชอบอยู่คนเดียว ดาหลาเป็นมาตั้งแต่เด็กๆ.....

ในขณะที่คุณหนูของบ้านกำลังกลุ้มใจกับงานเขียนนิยายอยู่นั้น แวววันคนรับใช้มาใหม่ที่ดูท่าทางเฟอะฟะ ก็ยกอาหารเที่ยงขึ้นมาเสิร์ฟให้คุณหนูดาหลาในห้องนั่งเล่นที่เธอกำลังนั่งทำอะไรก๊อกๆแก๊กของเธอไป

ยี่หว่าที่งอนน้องสาวตุ๊บป่องเดินกลับมาไม่เห็นทีท่าว่าอีกฝ่ายจะไม่ง้อเลยทวงถาม

"นี่จะไม่ง้อฉันจริงๆเหรอดาหลา?"

อีกฝ่ายนึงตัดพ้อเสียงกระเง้ากระงอดที่เห็นดาหลายังตะบี้ตะบันพิมพ์งานต่อ

"ง้อสิ นี่ไงเค้ากำลังจะไปง้อพี่อยู่พอดี....มานี่มา มาช่วยเค้าคิดนิยายดีกว่า อย่างอนเลยนะ"

ดาหลาพยายามง้อพี่สาวที่งอนตุ๊บป่อง แวววันหยุดชะงักเท้าอย่างกะทันหัน ให้ตายเถอะ เธอเคยเธอได้ยินมาจากคนรับใช้ในบ้านที่อยู่มานาน ว่าดาหลาติสท์แตกโลกส่วนตัวสูง ออกจะเพี้ยนหน่อยๆ แต่เธอไม่คิดว่าจะเป็นหนักถึงขั้นคุยคนเดียว

"คุณหนูขา แววเอาอาหารเที่ยงมามาให้ค่ะ"

แวววันพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก มือจะสั่นเทาไปหมด

"ขอบคุณค่ะ..."

ดาหลาตอบกระชับก่อนจะยิ้มให้อย่างเป็นมิตร แวววันพยักหน้าหนึ่งครั้งก่อนจะเดินออกมาด้วยความรู้สึกเสียวสันหลังวาบให้ตายเถอะ ดาหลาคุยกับใครกัน ในเมื่อตรงนั้นก็ไม่มีใครยืนอยู่สักคนหรือที่คนรับใช้เขาคุยกันว่าคุณหนูบ้านนี้สามารถสื่อสารกับวิญญาณได้จะเป็นเรื่องจริง

แวววันสาวเท้าอย่างรวดเร็วกลับเข้าครัวมาถึงตอนนี้ก็ยังขนลุกซู่

แม้ว่าแวววันจะเดินออกไปแล้ว ดาหลาก็ยังคงคุยกับพี่สาวที่เธอมองเห็นได้แค่คนเดียว

………..ใช่…คุณเข้าใจถูกแล้ว ยี่หวาคือดวงวิญญาณ…….เธอคือพี่สาวของดาหลาที่แท้งไปตั้งแต่อายุครรภ์ได้สี่เดือนเมื่อ20กว่าปีที่แล้วก่อนที่ดาหลาจะลืมตาดูโลก………..

.........................................................

​

สำหรับใครที่อยากอ่านรุ่นพ่อแม่จิ้มที่รูปโปรไฟล์เค้าเลย กับ"เล่ห์ลวงดวงใจ"และ"เล่ห์ดารนี" นะจ๊ะ