มีรักเมื่อพร้อม

บทที่ 7 [2/2]

::

::

"ผมไปล่ะ มีนัดกับล้อมเอาไว้"

เสี่ยเอกบอกลากับพ่อพร้อมทั้งเอ่ยชื่ออีหนูออกมาเต็มปากเต็มคำเป็นครั้งแรกทั้งที่ผ่านมาเขาไม่เคยหลุดชื่ออีหนูออกจากปากเลยสักครั้ง

ตรัยเห็นว่าลูกชายมีนัดจึงไม่ได้เอ่ยขัดอะไรก่อนจะโบกมือไล่กลายๆ และหันมาสนใจเด็กดริ้งสาวสวยข้างกาย

สองพี่น้องไม้โทกับไม้ตรีก็เพียงแค่พยักหน้ารับเท่านั้น จากนั้นก็หันไปคุยเรื่องสัพเพเหระกันต่อ มีเพียงเสี่ยเอกที่เดินออกจากโต๊ะเพื่อไปยังห้องส่วนตัวที่นัดหมายกับล้อมเดือนก่อนหน้านี้

ทันทีที่เข้ามาในห้อง อาหารหลายอย่างก็ถูกสั่งเตรียมเอาไว้แล้ว ส่วนใหญ่จะเป็นอาหารที่เขาชื่นชอบและตรงโซฟาทรงตัวยูก็มีล้อมเดือนมานั่งรอเขาอยู่ก่อนแล้วเช่นกัน

"รอนานหรือเปล่า?"

เสี่ยเอกทิ้งกายนั่งลงข้างๆ ล้อมเดือน เขาดึงเธอเข้ามาหอมแก้มฟอดใหญ่ตามความเคยชินก่อนจะสังเกตเห็นว่าวันนี้ล้อมเดือนใส่ชุดเดรสสีครีมที่รัดรึงไปกับร่างกายอรชรของเธอ เส้นผมนุ่มสลวยเหยียดตรงถูกปล่อยลงกลางหลัง ใบหน้าที่ปกติก็เฉียวคมอยู่แล้วถูกแต่งแต้มขับให้ดูสวยสะกดตายิ่งกว่าเดิม

เสี่ยเอกปฏิเสธไม่ได้เลยว่าวันนี้ล้อมเดือนสวยมากจริงๆ

"อยากดื่มไหมคะ? เดี๋ยวหนูสั่งเครื่องดื่มให้"

"เอาสิ"

ก่อนหน้านี้เขาดื่มมากับพ่อและน้องชายแม้จะรู้สึกกรึ่มๆ เล็กน้อยแต่ก็ยังดื่มได้อีก

ตลอดระยะเวลาที่นั่งทานอาหารด้วยกันนานเกือบหนึ่งชั่วโมง เสี่ยเอกโอบกอดล้อมเดือนไม่ยอมปล่อยให้เธอห่างจากตัว ภายในห้องส่วนตัวนี้ไม่มีใครนอกจากเธอกับเขาจึงทำให้เขาปฏิบัติตัวกับเธอราวกับว่าเขาอยู่ที่คอนโด

เสี่ยเอกทั้งหอมแก้มทั้งจูบล้อมเดือนอย่างเอาแต่ใจ ในขณะเดียวกันล้อมเดือนก็ยังคงทำหน้าที่อีหนูได้เป็นอย่างดี เธอออดอ้อนและเอาอกเอาใจเสี่ยเอกแต่ดูเหมือนว่าครั้งนี้จะเอาใจเขามากเป็นพิเศษจนเสี่ยเอกอดกระเซ้าถามไม่ได้

"ทำไมวันนี้หนูเอาใจเสี่ยเก่งอย่างนี้ล่ะ? อยากได้อะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า? "

เสี่ยเอกเป็นสายเปย์ แต่ที่ผ่านมาก็ไม่เคยเปย์ใครหนักเท่ากับล้อมเดือนมาก่อน เขากระชับเอวคอดล้อมเดือนแน่นขึ้น แทบจะอุ้มเธอให้ขึ้นมานั่งบนตักอยู่แล้วหากล้อมเดือนไม่ขืนตัวเองเอาไว้ก่อน

"หนูไม่ได้จะอ้อนเอาอะไรค่ะเสี่ย แต่หนูมีเรื่องจะคุยกับเสี่ย"

ล้อมเดือนที่ก่อนหน้านี้เคยออดอ้อนเขาพลันเปลี่ยนเป็นยิ้มบางเบาแปลกตาให้กับเสี่ยเอก เธอค่อยๆ ดันแผงอกเขาให้ออกห่างแต่ท่าทางนั้นของเธอกลับทำให้เสี่ยเอกรับรู้ได้ถึง ‘ความผิดปกติ’ ที่เกิดขึ้น

"จะคุยอะไรเหรอ? "

"หนูอยากจะขอเลิกเป็นเด็กเลี้ยงเสี่ยค่ะ"

"แค่กๆๆๆ!!! "

เสี่ยเอกที่กำลังจิบบรั่นดีอยู่ถึงกับสำลักขึ้นมาทันทีและเมื่อตั้งสติได้ก็หัวเราะขำขันเมื่อคิดว่าล้อมเดือนล้อเล่น

"ฮ่าๆๆ ล้อเล่นอะไรกันอย่างนี้ล่ะหนู เสี่ยใจหายหมดเลย คราวหลังไม่เล่นอย่างนี้อีกแล้วนะ"

ทว่ารอยยิ้มบางเบาที่ไม่ได้เลือนหายจากใบหน้าล้อมเดือนทั้งยังไม่ปริปากพูดแก้ตัวนั้นเริ่มทำให้เสียงหัวเราะของเสี่ยเอกจางหายและสีหน้าก็เริ่มเปลี่ยนไป

"หนะ หนูพูดจริงเหรอ? "

เสี่ยเอกถามอีกครั้งอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง ล้อมเดือนที่เขาเลี้ยงดูมาสามปีน่ะหรือต้องการเลิกเป็นอีหนูของเขา?

ไม่จริงน่า…

"พูดจริงๆ ค่ะ หนูขอบคุณนะคะที่ตลอดระยะเวลาสามปีที่ผ่านมาเสี่ยดูแลหนูเป็นอย่างดี"

ล้อมเดือนยกมือขึ้นขอบคุณเสี่ยเอก ใบหน้าของเธอไม่มีร่องรอยล้อเล่นแต่อย่างใดอีกทั้งยังไม่แสดงถึงความเสียใจหรือเสียดายเลยแม้แต่น้อยราวกับช่วงระยะเวลาสามปีที่ผ่านมาไม่มีความหมายอะไรกับเธอเลย ต่างจากเสี่ยเอกที่เกิดใจหายขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ

ตั้งแต่เข้าวงการเลี้ยงอีหนูมา เขาเคยเจออีหนูหลากหลายประเภท หลายคนเคยบอกกับเขาตรงๆ เช่นกันว่าต้องการเลิกเป็นอีหนูของเขาแล้วพร้อมกับหยิบยกเหตุผลต่างๆ ซึ่งเขาก็ไม่เคยรั้งเอาไว้เมื่อเธอเหล่านั้นอยากจะไป

แต่สำหรับล้อมเดือนแล้ว…เขากลับรู้สึกว่าไม่อยากปล่อยเธอไป

เธอไม่มีการส่งซิกซ์เตือนอะไรเขาทั้งนั้น ที่ผ่านมาเธอทำตัวเป็นปกติกับเขามาก แต่จู่ๆ ก็มาบอกว่าต้องการเลิกเป็นอีหนูของเขา แล้วอย่างนี้จะไม่ให้เขาตกใจได้อย่างไร

"เราพูดคุยกันก่อนได้นะ ไหนบอกเสี่ยมาซิ้ว่าทำไมหนูถึงอยากเลิกเป็นเด็กเลี้ยงเสี่ย หรือว่าทุกๆ เดือนที่ผ่านมาเสี่ยให้หนูน้อยเกินไปเหรอ? "

เสี่ยเอกมั่นใจว่าในบรรดาเสี่ยๆ ทั้งภาคเหนือที่เลี้ยงอีหนูทั้งหลายนั้นเขาเป็นเสี่ยที่สปอร์ตมากกว่าใครๆ เขาให้เงินเดือนเธอหลักแสน โดยเฉพาะล้อมเดือนที่เขาให้มากกว่าอีหนูคนไหนด้วยซ้ำ แต่ทำไมเธอถึงต้องการเลิกเป็นอีหนูของเขาล่ะ?

เขาไม่เข้าใจ…

"หนูอยากมีครอบครัวค่ะเสี่ย"

"…"

เหตุผลนั้นทำเอาเสี่ยเอกถึงกับพูดอะไรไม่ออก เขาเพิ่งรู้ว่าความต้องการของเธอช่างตรงกันข้ามกับความต้องการเขาอย่างสิ้นเชิง

นี่คือเหตุผลที่เธอต้องการเลิกเป็นอีหนูของเขาสินะ…

"แต่ตอนนี้หนูก็ไม่มีใครไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงไม่เป็นเด็กเลี้ยงเสี่ยต่อไปล่ะ? เอาไว้มีแฟนแล้วค่อยเลิกก็ได้นี่"

เสี่ยเอกยังคงพูดเกลี้ยกล่อมล้อมเดือน แต่คำตอบที่ได้กลับทำให้เขานิ่งงันไป

"ถ้าไม่เลิกกับเสี่ย หนูคงไปเริ่มต้นใหม่กับใครไม่ได้หรอก เสี่ยบอกเองไม่ใช่เหรอคะว่าห้ามหนูคบหรือคุยกับผู้ชายคนอื่นตราบใดที่ยังเป็นเด็กเลี้ยงเสี่ยอยู่"

ใช่ เป็นเขาที่บอกกับล้อมเดือนอย่างนั้นเอาไว้ตั้งแต่แรก แต่พอถึงเวลาที่เธอจะไปจริงๆ เขากลับลืมกฎข้อนั้นเสียเองและเขาก็ถึงขั้นยอมให้เธอละเมิดกฎข้อนั้นอย่างที่ไม่เคยยอมให้ใครมาก่อน

ทั้งที่ในใจไม่ได้อยากให้เธอเลิกเป็นอีหนูของเขาเลย แต่เพราะตอนนี้สมองเขามันเบลอไปหมดเพราะถูกบอกเลิกอย่างไม่ทันตั้งตัวจึงทำให้หาเหตุผลรั้งเธอเอาไว้ไม่ได้เลย ท้ายที่สุดปากจึงพูดออกไปตรงข้ามกับใจ…

"ได้สิ ถ้าอย่างนั้นก็ขอให้เจอคนดีๆ นะ"

เสี่ยเอกกัดริมฝีปากด้านในอย่างไม่รู้ตัว เขามองล้อมเดือนที่ยกมือไหว้เขาอีกครั้งพร้อมกับส่งรอยยิ้มมุมปากบางเบา

"ขอบคุณเสี่ยเอกมากนะคะสำหรับช่วงเวลาดีๆ ตลอดสามปีที่ผ่านมา ล้อมก็ขอให้เสี่ยเอกเจอคนที่รักนะคะ"

ล้อมเดือนหวังว่าในสักวันหนึ่งเขาจะเจอคนที่รักเสียที แต่ก็คิดว่านั่นน่าจะเป็นเรื่องที่ยากพอสมควรเพราะแม้แต่เสี่ยเอกเองก็ยังหัวเราะขำออกมา

"หนูก็รู้ว่าทำไมเสี่ยถึงมีแต่อีหนู"

รู้สิ ต้องรู้อยู่แล้วว่าคนอย่างเสี่ยเอกจะไม่มีวันเอาเมียอย่างแน่นอน เพราะอย่างนั้นเธอจึงไม่เคยคาดหวังว่าเขาจะยกเธอขึ้นเป็นเมียแต่อย่างใด

เสี่ยเอกเป็นคนห่วงชีวิตความโสด กลัวการถูกผูกมัดเพราะอย่างนั้นที่ผ่านมาเขาถึงเลี้ยงแต่อีหนูตามความพึงพอใจตัวเอง

เพราะเธอรู้ว่าเขาเป็นคนเช่นนั้นจึงไม่คิดฝืนดันทุรังคบกับเขาอีกต่อไป สามปีมันเพียงพอแล้วล่ะที่เธอจะอยู่ในสถานะที่เป็นแค่คนในความลับของเขา

ล้อมเดือนเคยคิดว่าสักวันหนึ่งก็ต้องเลิกรากับเขา แต่ก็ไม่คิดว่าจะเป็นวันนี้…

ก่อนหน้านี้เธอได้ยินที่เสี่ยเอกพูดกับพ่อและพี่น้องของเขาตอนที่นั่งดื่มว่าเขาจะไม่มีวันเอาเมียและเธอก็ไม่มีวันที่จะได้เป็นตัวจริงของเขา เธอจะเป็นได้เพียงแค่อีหนูที่เขาเลี้ยงดูเอาไว้ด้วยเงิน...

ล้อมเดือนยอมรับว่าตอนที่ได้ยินเขาพูดอย่างนั้นเธอรู้สึกเสียใจมาก เพราะเธอมีความรู้สึกที่ถลำลึกกับเขาไปแล้วจึงรู้สึกเจ็บปวดเป็นธรรมดา แต่เพราะทำใจไว้แล้วจึงคิดว่าถึงเวลาที่เธอต้องจบสถานะเด็กเลี้ยงของเขาเสียที

ล้อมเดือนอยากเริ่มต้นชีวิตใหม่ในฐานะที่เธอคือผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่มีพันธะใดๆ กับใครและเธอก็หวังว่าจะมีใครสักคนหนึ่งที่ยอมรับเธอและกล้าคบหากับเธออย่างเปิดเผย...

ล้อมเดือนจะไม่จมปลักอยู่กับเสี่ยเอก เธอรักเขาก็จริงแต่ก็ใช่ว่าจะไม่ให้โอกาสตัวเองได้พบเจอคนใหม่ๆ เสียหน่อย

"พรุ่งนี้ล้อมจะขนของออกจากคอนโดนะคะ"

นั่นคือประโยคสุดท้ายที่ล้อมเดือนบอกกับเสี่ยเอกก่อนจะเดินจากไปและเธอก็ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าได้พรากเอารอยยิ้มและเสียงหัวเราะของเขาจากไปด้วย...

==========================

#หนูล้อมนักล่ารอยยิ้ม 😂