มีรักเมื่อพร้อม

บทที่ 2 [2/2]

::

::

เสี่ยเอกเปิดดูข้อความที่เขาส่งให้ล้อมเดือนก่อนหน้านี้ดูอีกครั้ง แต่ผลก็ยังคงเหมือนเดิมคือเธอยังไม่เปิดอ่านแชตของเขา ทำให้เขาตัดสินใจโทรหาทว่าล้อมเดือนก็ยังไม่รับโทรศัพท์เช่นเดิม

ตอนนี้เป็นเวลาสามทุ่มครึ่ง เขาไม่รู้ว่าเพราะอะไรเธอจึงไม่รับโทรศัพท์ทั้งที่ปกติแล้วเธอจะรับสายเขาในระยะเวลาสั้นๆ และด้วยความสงสัยนั้นจึงทำให้เขาขับรถอาวดี้คันสีเหลืองราคาหลายสิบล้านไปยังคอนโดของเธอที่อยู่ไม่ไกลจากเลาจ์สักเท่าไหร่

เสี่ยเอกหงุดหงิดเป็นทุนเดิมอยู่แล้วที่ล้อมเดือนไม่อ่านข้อความทั้งยังโทรไปก็ไม่รับ ยิ่งเปิดประตูห้องมาแล้วพบว่าเธอไม่อยู่ก็ยิ่งทำให้เขาหงุดหงิดมากกว่าเดิม

ล้อมเดือนไปไหน?

เสี่ยเอกตัดสินใจรอเธออยู่ที่ห้องราวกับเป็นเจ้าของห้องเสียเอง จริงๆ แล้วเขาก็เป็นเจ้าของห้องนั่นแหละเพียงแต่ยกให้เธออยู่ก็เท่านั้นเอง

เขาจัดการอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนอนที่ระยะหลังๆ เขาตั้งใจหอบเอามาไว้ที่นี่ จึงทำให้เขามีเสื้อผ้าเปลี่ยนหากจะนอนค้างที่นี่กับเธอ นอกจากนั้นยังมีเสื้อผ้าธรรมดาและชุดทำงานสำรองด้วย

เรียกว่าพร้อมใช้ชีวิตวันต่อไปสุดๆ อย่างไม่มีปัญหาใดๆ

หลังจากอาบน้ำบรรเทาความหงุดหงิดที่เบาบางลงแล้วเขาก็ฆ่าเวลารอล้อมเดือนด้วยการดูหนังสักเรื่องจนกระทั่งเวลาห้าทุ่มกว่า...

เสียงกดรหัสหน้าห้องและเสียง 'ติ้ดๆ' ที่ดังขึ้นทำให้รู้ว่าคนที่เขากำลังรอกลับมาแล้วและเมื่อเธอผลักบานประตูห้องเข้ามาเขาจึงถามเธอด้วยน้ำเสียงเจือความหงุดหงิดอย่างไม่รู้ตัวที่ต้องมารอเธอนานถึงสองชั่วโมงโดยที่เธอไม่ตอบอะไรเขากลับมาสักอย่าง

"ไปไหนมา? ทำไมกลับดึกดื่นอย่างนี้?"

เสี่ยเอกเห็นว่าล้อมเดือนมีอาการตกใจเล็กน้อยที่เห็นเขาอยู่ในห้อง เธอรีบถอดรองเท้าแล้วเดินเข้ามาออเซาะเขาเหมือนอย่างทุกครั้ง

"ขอโทษนะคะที่ไม่ได้บอกก่อนว่าจะไปไหน พอดีว่าหนูกลับบ้านไปหาย่าน่ะค่ะ"

ล้อมเดือนรู้ว่าเธอควรทำอย่างไรให้เสี่ยเอกหายหงุดหงิดเพราะอย่างนั้นจึงไม่ลังเลที่จะนั่งลงข้างกายเขาพร้อมกับสวมกอดเอวเขาเอาไว้อย่างออดอ้อน

ล้อมเดือนปั้นหน้ายิ้มให้กับเสี่ยเอกแม้ว่าแท้จริงแล้วตอนนี้จะรู้สึกอ่อนล้ามากก็ตาม แต่เพราะต้องทำให้เสี่ยเอกอารมณ์ดีเธอจะอารมณ์เสียตามเขาไม่ได้เด็ดขาด

เสี่ยเอกที่ถูกใบหน้าสวยคมแต่ออดอ้อนของล้อมเดือนจู่โจมหรือจะยังโกรธเธอได้ลงคอ ยิ่งได้ยินมาว่าเธอไปหาย่าซึ่งต้องขับรถไปราวๆ สองชั่วโมงและกลับอีกสองชั่วโมงก็ทำให้เขาลดอารมณ์หงุดหงิดลงราวกับว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ก่อนจะเป็นฝ่ายย้อนถามกลับเสียงอ่อนเสียเอง

"เหนื่อยหรือเปล่า? เมื่อยตรงไหนไหม? ให้เสี่ยช่วยนวดให้เอาไหม? "

เสี่ยเอกก็ไม่รู้ว่าเขามาถึงจุดนี้ได้อย่างไร จุดที่เป็นฝ่ายถามอีหนูว่าปวดเมื่อยตรงไหนหรือเปล่า? ทั้งยังเสนอตัวว่าจะนวดให้อีกฝ่ายด้วย

ในขณะที่ล้อมเดือนนั้นก็ไม่ได้คิดเกรงใจเสี่ยเอกแต่อย่างใด วันนี้เธอขับรถทั้งขาไปและขากลับรวมๆ แล้วก็ราวๆ สี่ชั่วโมงจึงเป็นเรื่องปกติที่เธอจะปวดเมื่อยโดยเฉพาะไหล่ที่เธอรู้สึกตึงๆ มาหลายสัปดาห์แล้ว

"เมื่อยนิดหน่อยค่ะ รบกวนเสี่ยนวดให้หนูสักสิบนาทีได้ไหมคะ? "

อย่าว่าแต่สิบนาทีเลย ให้นวดเป็นชั่วโมงเขาก็ยินดีเต็มใจทำให้ แล้วอีกอย่างที่ผ่านมาเป็นล้อมเดือนเสียด้วยซ้ำที่คอยนวดเขาอย่างเอาอกเอาใจและสุดท้ายก็จบที่เรื่องบนเตียงจนเขาอิ่มหนำสำราญ

"ได้สิ จะให้นวดเลยไหม? "

"เดี๋ยวล้อมขอไปอาบน้ำก่อนได้ไหมคะ? อ้อ แล้วก็นี่ค่ะของฝากจากย่า"

ล้อมเดือนเกือบจะลืมไปแล้วว่าเธอมีของฝากจากย่าดาวมาให้เสี่ยเอกด้วย เธอยื่นถุงผ้าใบสีฟ้าให้กับเสี่ยเอกที่รับมาอย่างงงๆ

"คืออะไร? "

"ขนมหวานค่ะ"

เสี่ยเอกรีบคว้าถุงผ้าที่วางตรงโต๊ะเบื้องหน้าขึ้นมาดูก่อนจะเห็นว่าภายในนั้นมีถุงบัวลอยไข่หวานและวุ้นเย็นใส่กล่อง

เสี่ยเอกชอบขนมหวานฝีมือย่าล้อมเดือนที่สุด แม้จะยังไม่มีโอกาสจะได้เจอย่าของเธอแต่ถึงอย่างนั้นทุกครั้งที่เธอกลับไปหาย่าก็มักจะมีของฝากกลับมาให้เขาเสมอ

"หนูรีบๆ ไปอาบน้ำเลย ระหว่างรอเสี่ยจะกินขนมหวานนะ"

"ค่ะ ถ้ากินไม่หมดเอาแช่ตู้เย็นไว้นะคะ"

ล้อมเดือนระบายยิ้มมองดูเสี่ยเอกที่เหมือนจะแปลงร่างเป็นเด็กชายผู้หิวโหยเสียเดี๋ยวนั้นเมื่อเห็นว่าวุ้นเย็นและบัวลอยไข่หวานน่าทานแค่ไหน

"ไม่เหลือหรอก เสี่ยยังไม่ได้กินข้าวเย็นเลย"

เพราะตั้งใจว่าจะมาฝากท้องกับฝีมือทำอาหารเลิศรสของล้อมเดือน แต่เธอกลับไม่อยู่ห้องบวกกับอยู่ในอารมณ์หงุดหงิดจึงทำให้อาการหิวหดหายไปชั่วขณะและเมื่อเธอกลับมาความหิวก็โจมตีเขาอีกครั้ง โชคดีที่มีบัวลอยกับวุ้นเย็นให้เขากินแก้หิวพอดี

"ถ้าอย่างนั้นให้หนูทำอะไรให้กินก่อนดีไหมคะ? "

"ไม่เป็นไรๆ แค่บัวลอยกับวุ้นเย็นนี้ก็พอแล้วล่ะ หนูรีบๆ ไปอาบน้ำเถอะ จะได้มาให้เสี่ยนวด"

เห็นเสี่ยเอกออกปากไล่อย่างนั้นแล้วล้อมเดือนก็ไม่คิดขัดเขาแต่อย่างใด เธอรีบเดินเข้าห้องนอนเพื่อใช้ห้องน้ำในนั้นอาบน้ำชำระร่างกาย ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเธอก็ออกมาจากห้องน้ำและเห็นว่าเสี่ยเอกกำลังนอนเอกเขนกอยู่กลางเตียงโดยไม่สวมใส่เสื้อตามความเคยชิน

"มานั่งนี่สิ"

เสี่ยเอกตบที่ว่างบนเตียงข้างตัวให้ล้อมเดือนมานั่ง ล้อมเดือนที่แต่งตัวใส่ชุดนอนสบายตัวเสร็จแล้วรีบนั่งลงบนเตียงทันที เธอนั่งหันหลังให้เสี่ยเอกที่เริ่มลงมือนวดไหล่ให้เธออย่างเบามือ

"แรงกว่านี้หน่อยค่ะเสี่ย"

เสี่ยเอกเม้มปากแน่น เขาค่อนข้างเก้ๆ กังๆ พอสมควรเพราะปกติแล้วเขาเคยได้รับแต่การปรนนิบัติจากบรรดาอีหนู ทว่านี่เป็นครั้งแรกที่เขากำลังปรนนิบัติคนอื่นจึงกลัวว่าหากบีบนวดอีกฝ่ายแรงเกินไปจะทำให้ล้อมเดือนเจ็บตัวได้ ยิ่งเธอเป็นพวกผิวบอบบางที่ไม่ว่าเขาจะจับหรือออกแรงบีบตรงไหนก็มักจะทิ้งรอยแดงจากมือเอาไว้เสมอ

โดยเฉพาะช่วงเอวที่เขามักจะบีบอยู่บ่อยๆ เพราะต้องรั้งเธอเอาไว้ตอนที่กระแทกหนักๆ ไม่ให้เธอขยับหนีไปไหน

"น้ำหนักประมาณนี้ได้ไหม? "

"ได้ค่ะ กำลังดีเลยค่ะ อืม~"

ล้อมเดือนรู้สึกผ่อนคลายกับน้ำหนักมือของเสี่ยเอกที่กำลังนวดไหล่ให้เธออยู่จนเผลอร้องครางออกมา แต่นั่นกลับทำเอาเสี่ยเอกเกิดอารมณ์ขึ้นมาเสียอย่างนั้น จากที่นวดไหล่อยู่ดีๆ ก็เลื่อยมือไปนวดหน้าอกขนาดพอดีมือของอีกฝ่ายก่อนจะจบลงที่เรื่องบนเตียงอีหรอบเดิม

เพียงแต่ครั้งนี้เสี่ยเอกไม่ได้เคี่ยวกรำล้อมเดือนมากเกินไปเพราะกลัวว่าหากเธอเหนื่อยเกินไปจะตื่นไปมหาลัยในวันพรุ่งนี้ไม่ไหว ยิ่งเธอเป็นเด็กใฝ่เรียนอยู่ด้วยจึงทำให้เขาไม่อาจเอาเปรียบเธอมากไปกว่านี้ได้อีกแล้ว

"นอนเถอะ เดี๋ยวที่เหลือเสี่ยจัดการเอง"

‘ที่เหลือ’ ที่เสี่ยเอกว่าคงไม่พ้นเรื่องเช็ดตัวและทำความสะอาดส่วนนั้นให้เธอ เขาได้แต่นึกขำตัวเองที่ถึงขั้นต้องมานั่งเช็ดตัวให้อีหนู ทั้งที่ในชีวิตนี้ไม่เคยทำเรื่องพวกนี้กับใครมาก่อน

ชีวิตก่อนจะเจอกับล้อมเดือนนั้น หลังจากทำเรื่องบนเตียงกับอีหนูเสร็จแล้วเขาก็แยกย้ายกลับบ้านตัวเองทันที ไม่มีการประวิงเวลาอยู่ต่อหรือนอนค้างกับอีหนูคนไหน ยกเว้นก็แต่ล้อมเดือนนี่แหละที่ไม่คิดรั้งเขาให้อยู่ต่อสักครั้งเดียว กลับเป็นเขาเสียอีกที่เผลอนอนหลับค้างคืนกับเธอเพราะใช้แรงกับเธอมากเกินจนขี้เกียจขับรถกลับไปนอนบ้าน พอนานวันเข้าเขาก็เคยชินกับการที่ต้องนอนค้างกับเธอเสียแล้ว

เห็นใบหน้านวลของคนที่นอนหลับอย่างสบายใจไปแล้วก็ทำให้เสี่ยเอกอดนึกมันเขี้ยวไม่ได้ เขาโน้มใบหน้าลงหอมแก้มนุ่มของล้อมเดือนฟอดใหญ่หนึ่งครั้งก่อนจะล้มตัวลงนอนและดึงร่างนุ่มนิ่มเปลือยเปล่าของเธอเข้ามากอดแนบอกตามความเคยชิน

ในใจเสี่ยเอกเริ่มคิดไม่ตกแล้วว่าล้อมเดือนต้องแอบไปทำเสน่ห์ใส่เขาแน่ๆ ถึงทำให้เขาเสพติดเธอถึงเพียงนี้…

===========================

#หลงเขาเอง แต่โทษไปเรื่อย