The Opposite of Hate

2. LIAM NASHNAVILLE OLIVEIRA

THE OPPOSITE OF HATE

"Liam Nashnaville Oliveira"

Magso-sorry na sana ako sa taong iyon ngunit sumabi ito.

"Are you blind or something?! Nakakabwesit naman! Kilala mo ba kung sino ako?!". wika nito na merong galit at inis.

"I-im sorry! hindi ko naman sinasadya! at sino ka ba?!". sabi ko na may inis rin dahil hindi naman sinasadya, galit pa rin, walang modo.Tinitigan ako nito na may galit bago sumabi

"Are you kidding me? Ako si Liam Nashnaville Oliveira, anak ng isang pinakamayaman na CEO". wika nito.

"Eh? Ano naman ngayon, it doesn't mean na mas mayaman ka, kaya mo nang magmayabang at gawin ang gusto mo". wika ko na may pagka inis sabay lakad, dahil ayokong makipag-away sa kanya.

"At saan ka naman pupunta, babae. Ang mahal ng damit ko tapos tinaponan mo lang ng pagkain". wika nito, but I ignore him and left.

Liam pov:

"Bwesit na babae, ang yabang..wala pang taong nakapagsalita sa akin noon at tapos tinaponan pa ako ng pagkain, at umalis kaagad"

Sabi ko na mayroong inis at napukaw ang aking interest na maghiganti sa babaeng iyon.

Agad akong pumunta sa bathroom upang magbihis ng aking damit, habang nagbibihis ako ay nag-iisip rin kung paano makaganti at turuin ang babaeng iyon na i respeto ako. She dont know what shes messing with!

Noong oras na para umuwi, I spend my time knowing about that woman who have some nerves to tell me that.

"Kira Lei Keenei, pala ang pangalan, she lives in a village". I smirk

"Mahirap ka lang naman pala, may tapang pa". I muttered against my breath.

At school, I was on my way with my lamborghini car, maraming babae ang nakaabang upang tumingin.

"Nandito na pala si Liam!".

"Ang ganda naman ng sasakyan niya, siguro marami silang pera".

"Syempre naman nu, CEO ang daddy niya kaya mayaman sila, gwapo na mayaman pa". Sabi ng mga babae habang natitig sa akin at sa sasakyan ko.

"F**cking gold diggers". I said to myself as I step out of the car, the girls make a way as I walk, but then someone catches my eye. Ang babaeng yun, nakaupo lang siya sa my bench at nagbasa ng libro, siya ang nagtapon sa akin ng pagkain, lakas niya ng loob na pagsabihan akong mayabang. Without knowing I found myself approaching her.

"Babae, hindi ka humingi ng tawad kahapon!" sabi ko na may inis.

"Eh? bakit naman ako magso-sorry? ako na nga tung humingi ng tawad, ikaw pa ang galit!". she said with a hint of annoyance in her tone.

I just glared at her reply and left her, enjoy making fun and annoy her. I found out that we are in the same grade but different section, so I transfer myself at her section so I can annoy her more. Wala namang magagawa ang guro kasi mayaman ako.

Kira's pov:

"Bwesit na lalaki! ang yabang!". I muttered. Bakit kailangang mag transfer pa siya sa aming section.

The moment he was in our classroom he sat behind me and suddenly pull my hair, which make me more mad at him.

"We met again, i***t". he said in a teasing tone. I suddenly grab his collar with a glare in my eyes.

"Ano ba ang ginawa ko sa iyo! at bakit mo ginawa to?!". I yelled at him and our classmates turn their heads on us. He just give me a evil grin and laugh.

"Baka nakalimutan mo, you ruined my expensive shirt and have some nerves to tell me na mayabang ako". he said while giving me a cold stare, I just let his collar go and avoid his contact.

"I'll make your life hell, Kira Lei.. You'll regret messing with me". he said, pero wala akong takot sa kanyang mga salita..

"Wala akong pakialam, bwesit ka. Dahil lang sa isang damit bwebwesituhin mo ang buhay ko". I said and ignore him. Ang yabang akala mo kung sino, but the next thing I knew..my life will be turning upside down..