THE OPPOSITE OF HATE
"Sudden Action"
Natapos na rin sa wakas ang oras sa paaralan, I quickly got in my car at nung nasa mansion na kami, I got in my room and slammed the door, then throw my back at the wall.
Liam's pov:
"B-bakit ko sinabi iyon at binigyan siya ng gamot! Bwesit!". I was annoyed and embarrassed of what I did.
"At bigla nalang akong umiwas sa kanyang tingin at tumakbo na parang duwag". I muttered.
"A-am I falling for her?! N-no f*ck..its f**cking impossible!". I keep cursing of the sudden question in my head.
"W-well shes brave enough and have some nerves to tell me that, shes smart too-..w-what the hell am I saying?!". My face is turning red, s-shit..
"S-shes annoying! I hate her guts, I hate her! Yeah! thats right..tama yun!". I keep saying.
"I..i dont like her! and i will never will! I f**cking hate her!". I mumbled when suddenly someone knock in my room.
"Young Master Liam, oras na para kumain ng hapunan". sabi sa isa naming katulong.
"Hindi ako gutom! bwesit! Im not in a mood!". sabi ko na may inis.
*sigh*
"Kahit kailan mainitin talaga ang ulo ni Young Master simula pagkabata, sana naman magbago na siya upang hindi na kami mahirapan, huhu". Sabi sa isip ng katulong.
(At Kira's)
Nakauwi na ako sa aming bahay, medyo ang sakit parin ng ulo ko pero kaunti nalang, dahil sa gamot na bigla nalang ibinigay ni Liam.
"Ang weird, hindi naman siya ganon". sabi ko sa aking sarili, still curios sa mga ginawa niya.
"Pero sabi nga niya, para meron pa siyang mabully, that little s**t- I mean, sorry god my mouth is bad, hays salamat Friday na bukas". I mumbled to myself, then continue doing my studies. And later nakatulog rin naman ako.
It's Friday, at naka civillian lang ako, I wear a white crop top and jeans with my snickers, hindi na ako nag blazer since wala naman ako non. At noong lumabas ako ay sinalubong ako ni Ford
"Tara na, malate na naman tayo" he smiled and take my hand.
Sa school ay nag-start na ang klase at hindi ko mapigilang ma notice na absent si Liam, pero pake ko naman, hmph.
Later it's lunchtime at nagpaalam na si Ford na mag halfday since merong emergency daw sa bahay nila. I was alone at the cafeteria and I cant help na ma uncomfortable sa mga lalaki na nakatitig sa akin.
"Revealing ba tong crop top?". I said to myself
Then suddenly I feel a hand on my shoulder, isang lalaki.
"Are you alone?". The boy said with a flirty smile.
"Uhm-". I was about to push him pero biglang hinila ni Liam ang lalaki at sinuntok ito.
"What the hell are you doing? Huwag kang mambabastos ng babae rito! kahit nasa cafeteria, ang bastos mo!". He yelled at the boy, which made them both fight, pero salamat at mayroong teacher na nagpahiwalay at pinagalitan ang lalaki nung I-explain yung nagyari. Then he look to me but not like before with his cold aura and hold my hand patungo sa lugar kung saan wala gaanong tao.
"Okay ka lang ba, pandak?" he said and throw his jacket on my face.
"Suotin mo yan! ang revealing ng sinuot mo! Dami pa namang manyak sa academy". he added.
"Tanga! bakit mo naman ginawa yun?! Didn't you said youll make my life leaving hell". I said.
"I..I may sound like a jerk, pero hindi ko lang dapat pabayaan ka, hindi ko kayang makita na may nagbabastos sa iyo, pandak!". he said and quickly left.
"Nagtaka ako sa sudden action niya ngayon at kahapon, a-and why am I smiling and happy of what he did?!". I said to myself while putting on his jacket. "At bakit bigla nalang siyang dumating, absent siya kanina at hindi rin ako nakapag thank you"...