Your Still The ONE

Chapter FiFTEEN

"Wow. What a coincidence, eh di dapat pala talaga na sumabay kayo samin kung ganun para makapag usap-usap tayo. Diba baby?" Pagkatapos niyang sabihin yun ay bumulong pa siya sakin "baka gusto mong magsalita.. di ka paba tapos sa moment mo?" At ngumiti siya sakin.. na parang sinasabi niyang 'get yourself together aiyeleigh kundi ako ang bubulgar sa sekreto mo ngayon mismo'.. natauhan ako sa biglang pagsibol ng kaba sa aking dibdib.

"Hello. Adrian, yeah! It's been so long.. how are you?" I manage to say without stammering. Tumingin siya sakin ng my bahid ng kalungkutan, kasiyahan at hindi ko mawari kong tama ako.. pagkamiss??.

No! Aiyeleigh.. don't get your hopes up. Naputol ang aming titigan ng biglang magsalita si kuya zhandro.

"Why don't we sit. Magkakaugat tayo dito sa pagkakatayo.." and we sat down after who knows what kung ilang minuto naba kaming nakatayo. Hindi pa rin ako sinagot ni adrian sa tanong ko. Nakakailang ang titig niya sakin. Ano bang dapat kong gawin?.

"Excuse me for a minute. I'll just go to the bathroom. Babygirl, call the waiter for the additional people to our table and let them order. My treat." He wink at me after he said that and tumayo na siya patungo sa banyo. Ako naman tinawag ko ang waiter at lumapit naman ito agad sa pwesto namin.

"I'll have 2 more people in our table, list it under my name RA Chua and lastly please get the menu." Sabi ko sa kanya at tumango lang siya at bumalik sa counter para kunin ang menu at inabot sakin.. iniabot ko naman yun ky adrian na obviously kanina pa nakatitig sa akin. And parang hindi niya ako narinig so I snap my finger in front of him and I think bumalik na siya sa katinuan.

"I'm sorry. What was that?"

"Sabi ko umorder kana.."

"Oh? Okey." At pumili na siya ng order niya at ky sheena dahil ang tagal nito sa bathroom, kanina pa kami nag uusap pero wala pa akong sheenang nakikita.

Dumating kana besty please... .okey lang na sigawan mo ko ngayon kisa masolo tung kapatid mong kanina pa nakatitig sa akin. Pagkatapos niyang mag order ibinalik niya ang tingin sakin at napaiwas ako bigla dahil nahuli niya akong nakatingin sa kanya.

"Is these even real? I'm not dreaming am I?" Tanong niya bigla na nagpalingon sakin pabalik sa kanya.. pagtingin ko, nakatitig na siya saakin.

At ang ikinagulat ko ay ang pagkuha niya sa kamay kong naka patong sa misa.

I shivered the touch.

"I'm always praying for this to come. To see you again."

"(......)"

"I'm happy. I'm happy that you are back."

"(.....)"

"I've been looking for you everywhere but I got no leads of you. Babe, please. Say something."

"(....)"

"If you will not talk to me. I swear i'm gonna kiss you right now." At doon na ako natauhan.. ayan nanaman tayo sa kiss na yan..

at ano raw "babe"? Tama ba ang dinig ko? O guni-guni ko lang.

"Ahm.. I.. I....I–" tae! Nagstammer ako..

" 'I' what babe..?"

"I've been in state for 4 years.. my parents sent me there to study more and to experience new things." Somehow true but there are things that are better left unsaid.

"Alam ko. But why did you leave all of sudden that time? Without saying anything to me.." mangha akong nakatingin sa kanya.

My face turn cold..

"For what? Ha?.. bakit pa? Ano ba tayo noon? Where just like a brother-sister thing. Paano ko—" naputol ang dapat kong sasabihin sa kanya ng sabay na dumating ang dalawa.. napatingin si sheena sakin at tinaasan ako ng kilay.

"Hah! Makikipag-usap daw siya sakin pero isang buwan na ang lumipas hindi pa rin niya ako kinakausap. Kaibigan ba yun? Parang sister muna pero parang baliwala kana saka—" ang hilig ata sumulpot ng mga tao ngayon.. pero pagtingin ko ky sheena at ky kuya zhandro, pariho ang kanilang tinitingnan.. pagtingin ko kung ano ito.

Sheyt! Ang kamay lang pala namin ni adrian na magkahawak.

"Okey na kayo?" Tanong ni sheena sa amin.. pero ang kapatid niya ang sumagot sa tanong niya.

"Hindi pa."

.

.

.

.

.

.

.

ADRIAN'S POV

.

.

.

.

.

.

.

"Hindi pa." Sagot ko sa kapatid ko ng hindi lumilingon sa kanya.

Nananatili akong nakatitig ky reign habang hawak ko pa rin ang kamay niya na kanina pa niya pilit inaagaw pero hinigpitan ko lang lalo ang pagkakahawak ko kaya wala siyang magawa.

I still can't believe she's in front of me now.

Hindi ko alam kong saan magsisimula. Pero isa lang ang sigurado ako, gusto ko siyang makasama habang my buhay.

Iwan ko ba sa sarili ko. There's this feeling that she's the only one can fill in. It's something so hard to explain, like we fit to each other or the young ones call it "spark".

"Excuse me, ladies and gentlemen here's your order. Please, Enjoy your meal." Nabalik ako sa katinuan ng marinig ko ang waiter na naghatid sa aming pagkain. Tiningnan ko isa-isa ang mga kasama ko. Si sheena at Mr. Madrigal nag ce-celpon, si reign naman nakatingin sa labas... parihong naagaw ng waiter ang aming attention.

"Hays.. .salamat, dumating ka rin kuya waiter.. ba't ba ang tagal mo? Gutom na ako." Angal ni sheena.

"We're very sorry for that Maam, as an apology we'll serve you 1 bottle of our very own whiskey for free." Sagot ng waiter at inilapag ang mga dala sa misa namin.

"So, let's eat? You can talk later if you want guys." Si zhandro habang nakatingin sa amin..

"I agree, I'm really starving." Si sheenà

We ate our meal silently, until zhandro broke it.

"Total, magkakakilala naman tayo didto.. like circle of friends, no business tune.. well my point is wag niyong kalimutan na dumalo this friday."

"What's the party for?" Si sheena

"Taking Over." Si reign ang sumagot.. kanina pa siya tahimik. Kung alam lang niya na hindi kapatid ang tingin ko sa kanya, sana iba ang situation. Pero paanong iba? Nga ba..

"Hey! Cheers for me in advance.." si zhandro..

.......CLINK...... (Tunog ng baso yan)

We clink our glass.. and I look at reign she gulp the wine in one go and pour another one.. and another one,

"Baka malasing ka na niyan.." sabi ko sa kanya at hinawakan ang kamay niyang my hawak sa baso..

"Nope. It's just a Whiskey why don't you just eat." Sabay hatak sa kamay niyang hinawakan ko. Napatingin ako sa kasama namin. Buti nalang my sarili silang mundo.

"Wait.. wait.. wait...!!! Are you zmxoxo?" Biglang tanong ni sheena ky zhandro, sabay silang nagkatinginan dalawa habang hawak ang kanikanilang cellphone .. nangunot naman ang noo ko ng hindi maintindihan ang sinasabi niya..

"Yes.. and why?" Sagot naman ni zhandro na parang nalilito.

"You've got to be kidding me, i'm sheeyours" nakikinig lang kaming dalawa ni reign sa kanila.

"Wow, Really, nice to meet you then hahah..?"

"oh yeah, take a look at this." At pinatignan niya ang cellphone niya ky zhandro.

"What's going on?" Singit ko.

"Oh.. he's a friend of mine in socmed, the one i've been following this days because he has a lot of positive mindset post."

"Ooohh... I get it.."

"Well.. it's faith that brought us here all together."

"That's my name.."

"Wow. Your really my faith.." sabay wink ky sheena.

"Eheeeeem.." fake cough ko pa, naghaharotan na eh, respeto naman sa kasama..

'Bitter ka lang, kasi hindi ka pinapansin ng isa dyan bwahaha'

Paki mo?

Hays. Nakakabaliw, kausap ang isip.

tinignan ko siya.. nakakapanlumo na sa pagkain lang siya tumingin.

"Ah, excuse me guys.. I'll just go to the bathroom." Biglang singit ni reign sa kasama namin at tumayo ng hindi lumilingon sa akin.

"Is there something wrong?" Tanong ni zhandro maka ilang minuto ng wala akong imik sa misa matapos tumayo ni reign kanina.

"No, nothings wrong.. i'll just go outside for a while."

Sabi ko at tumayo. Naglalakad ako patungo sa bathroom, gusto ko siyang makausap.

Pagdating ko dun.. mula sa malayo papalabas na siya kaya sinalubong ko siya, nakatungo pa rin ang ulo niya sa sahig na naglalakad na parang my malalim na iniisip.

"Aww, ang sakit ng noo ko.. ang tigas naman ng dingding nato—" natawa ako, natigilan siya sa pagsasalita ng makita siguro niya ang sapatos ko at biglang tumingala at nag abot ang paningin namin.

"Can I talk to you for a minute, reign.. please?" My bahid na pagsusumamo na pagkasabi ko na sana pagbigyan niya.

"For what?" Cold na sagot niya, medyo natigilan ako. Yung reign na palangiti noon sakin biglang naging cold..

"About what happened to us."

"Just forget it.. we're not sane that time, we're just drunk." Matigas niyang pagkasabi at umalis sa harap ko.

Nanatili ako sa aking pagkakatayo kung saan niya ako iniwanan.

********************************