Yazarın Anlatımıyla
Sabahın ilk ışıklarıyla kuş sesleri etrafta cıvıldamaya başlamıştı. İlk defa bu kadar huzurlu bir uyku çekmişti her ikisi de... Öyle ki kuş seslerini bile duymuyorlardı.
Şu an Kıvanç ve Alp gördükleri manzaraya ne kadar bakmaya devam etmek isteseler de, ayıp olacağı düşüncesiyle, Alp Kıvanç'ı dürttü. Fısıltılı sesiyle Kıvanç'ı uyardı.
" Hadi artık gidelim Kıvanç ! Abi uyanırsa selamızı okutur ! " Kıvanç son bir kez daha baktı manzarasına. Asya sırt üstü yatmış, Ateş de ona sokulup mışıl mışıl uyumaktaydı. İkisinin de kolları birbirine dolanmış, sarılmadan duramamışlardı... Yüz ifadelerinden bile mutlu oldukları anlaşılıyor şu an...
Yüzlerindeki huzuru resmedecek bir ressam var mıydı bu devirde ? Yoksa bile Kıvanç'ı telefonu bu kareyi çekmiş, galerisinde muhafaza etm
