01
1606 Words
Aliessa's POV
"President??"of
Nagising ako sa mahinang tapik mula sa braso ko.
"Mmmm?"
Mahinang ungol ko pa.
"Ang aga aga naman eh!!! Antok pa ko!!"
( >>_
"President the program will going to start within ten minutes."
Narinig ko uling sabi ng kung sino mang hampas lupang gumising sa aking pagtulog.
"Program lang pala ehh.... Wait, what program!!!"
( 0 o 0 )
"Fudge yung program nga pala!!"
Naalimpungatan ako bigla. Nakalimutan Kong may program palang mangyayari ngayong.
"Hahahahaha"
( O o O ) ----> ako yan!!!
( ^ _ ^ ) -----> silang lahat!!!
"Hahahahaha..... President wag ka nang mag alala nasa ayos na lahat." sabi ni Patrick. Siya ang audio director nang program na ito.
"A-anong nasa ayos na ang
lahat?" nagtatakang taong ko pa.
Maaga palang kase ay nandito na ako. Ang totoo ay ako talaga ang nauna dito sa office na pinahiram sa amin dito din mismo sa auditorium ng VIU o Vergara International University.
"Ang totoo kasi President ay tinapos na namin ang lahat." sabi ni Rica na secretary ng org. namin.
"H-ha??"
"Mmmm... Nakita po kase namin kayo dito na mahimbing na natutulog. E alam po namin na masyado kayong napagod dahil buong linggong kayo halos ang nag asikaso ng lahat." dugtong pa ni Reynard sa pagpapaliwanag. Siya ang isa sa mga writer namin.
Dahan-dahan pa akong napayuko sa sobrang hiya.
"Wag po kayong magalala isipin ninyo nalang po na tulong namin ito sa inyo kapalit ng tulong ninyo sa'min."
(^_^)
"Gusto ko kasing ako ang gumawa ng lahat, masyado na kayong napagod sa kaka asikaso nang ibang events. Nahihiya pati ako dahil panay- panay utos nalang ang ginawa ko."
( >_
"Hahahahaha"
( O o O )
"Naku ikaw talaga Lies, normal lang yun kaya nga ikaw ang binoto naming presidente ay dahil payag kaming utusan mo." natatawang sabi ni Mimi. ang event designer ng org.
"Di naman pwede yun dapat kikilos din ako noh!!??" nagmamaktol kong sabi.
"Hahaha... Yan ang gusto namin sayo Lies ehh masyado kang mabait.." si Yannick writer namin.
"Wag mo nang intindihin yun Lies normal lang na magtulungan ok?" si mitchy, treasurer.
"Mmmm... Tama, kaya mag ayos ka na dahil ikaw ang mag papaliwanag sa students tungkol dyan sa film natin." si Rica.
"Mmmm."
( ^_^ )
"Ok!!!! On three!!!" masiglang sigaw ni Patrick.
"One... Two... Three... SOLO!!!" Kaming lahat.
Sumilip ako mula sa back stage isang tignan ang mga studyante na nagdadatingan. Napupuno na ang auditorium ngayon at kasabay nito ang kabang namumuo sa loob-loob ko.Hindi naman ito ang unang beses na nag introduce ako ng isang documentary or film. Siguro kaya lang ako kinakabahan ay dahil ito ang isa sa mga school na kilalang kilala sa buong cavite.
(A&N: Tingnan niyo nalang po yung picture sa taas, para may idea po kayo kung ano ung possible na itsura ng auditorium ng VIU.)
Di rin naman nagtagal ay napuno na ang auditorium kaya naghanda narin kami para simulan ang program. Nagsimula na kong maglakad para sana umakyat sa stage,
"Kaya mo yan, wag ka masyadong kabahan. You can do that." Tinapik ni Lauren ang balikat ko, kaya natigilan ako. Kasama nya si Ressey. Napansin yata nila medyo tense ako.
Lauren Cruz. Is my childhood friend. Sa'ming tatlong magkakaibigan sya ang pinaka tahimik. Pero sya din ang pinaka caring. Si Ressey Tantarra naman ang bibo sa'min. Palatawa at childish. Well actually kaming tatlo ay childish din naman, mas malala lang sya.
( ^_^ )
"Mmmm, sanay naman na ko eh. Medyo nakaka tense lang kase elite school to."
"You can do it!! Fighting lang!!!... Isipin mo na lang na normal school din to para di masyadong awkward... Hehehe." Si Ressey
( ^_^ )
( >>_
"Sige na, umakyat ka na baka mainip yung mga students." As usual si Lauren.
( --, )
"Hmp! Ang sungit mo." Asar sa kanya ni Ressey. Di ko na sila pinakinggan alam ko naman na magaaway lang sila. Ganyan naman sila eh. Magsusungit si Lauren, bibirahin ni Ressey, hanggang sa magkapikunan. Ending pareho magsusumbong sakin.
Kasalukuyan kong chinecheck yung video baka kase may sira. Nakaka kaba kaya, nagready pa naman kami tapos biglang nasira, epic yun mga menn. Pagka akyat ko ay binigay na agad sakin ni Patrick ang mikropono.
"Good morning ladies and gentlemen. I am Aliessa Madrigal, president of SOLO. I'm going to introduce you a film na tungkol sa paghihirap ng isang couple, at kung pano nila narating ang kanilang happily ever after. Marahil nagtataka kayo kung bakit namin ito ipapa panood sa inyo or kung bakit pinayagan kami ng school para magpalabas ng ganitong genre, well ang sagot dyan ay di ko rin alam."
"Hahahahaha!!" Hindi ko alam kung bakit sila natawa pero kahit papano naibsan nun ang kaba ko.
"Pero isa lang ang mapapayo ko sa inyo after this mag thank you kayo kila Dean at sa faculties dahil sila ang nag suggest sa'min na ito ang ipalabas sa inyo. I'm sure na mag eenjoy kayo, iiyak, manghihinayang at muling sasaya if man mapanood niyo ito."Napalunok pa ko na animo'y natuyuan ng laway, bago magsalita ulit. "So everyone can you lend us your attention?"
"Of course!!!"
"Tatlong linggo na rin simula nang magsimula ang klase, kaya medyo pressured, stress at hagard narin siguro kayo dahil nangangalahati na ang first quarter ng taong ito. Tama ba!?" Kunwaring taong ko pa sa kanila.
"Tama!!!!"
"Super stress!!!!"
"Hagard na hagard kami!!!!"
"Superb!!!!"
Ilan lang yan sa mga sigaw ang narinig ko sa mga estudyante. Natawa naman ako sa naging reaction nila, gaya din pala sila ng ibang students from the other schools. Nilibot ko sandali ang aking tingin, marami ding flirt kung tawagin, may mga mukang siga at may nerd. Tipikal na studyante na dapat lang na meron ang isang paaralan. Mas nagustuhan ko ngayon and eskwelahang ito.
Bahagya pa akong nagulat ng magtama ang tingin namin ng isa sa mga magaaral. Sa di malamang dahilan ay di ko na magawang ialis and atensyon ko sa kanya. Tila hinihigop ako ng mapupungay ngunit itim na itim nyang mga mata. Pinag masdan ko pa sya at dun ko lang napansin na,
'maganda itong lalaki, mukha nga lang suplado. Manipis ang mapupulang labi, magandang korte ng panga na nakakaakit sa babae, itim na magulong buhok na bumagay naman sa kanya, matangkad, payat sya pero di naman yung tipo ng payat na aayawan mo, hindi kase malaki ang katawan. In short gwapo.'
'Parang nakita ko na sya, sann nga ba yun??'
Nagulat ako dahil biglang umakyat si Ressey at Lauren na maroon seryosong mukha. Nagtataka ko pa silang tinignan.
"Ano bang pangyayari sayo?" Seryoso talagang tanong ni Ressey.
"What!? Wait ano bang problema?" Naguguluhan talaga ko sa kanilang I kinikilig.
"Hindi ba dapat kami ang magtatanong nyan?" Galit na talaga si Lauren.
"Nakatanga ka na lang dyan sa gitna ng stage!! Antagal mo ng nakatingin sa malayo!!" Ani pa nito.
"Sige na Lies bumaba ka na muna, kami na ang magtutuloy nito."
Kahit nagtataka ay sumunod nadin ako, napatingin pa ko sa crowd at mga naguguluhan silang nanonood sa'min. Pinaalalayan pa ko ni Ressey kay Reynard para makababa.
"Ano bang nangyari?" Tanong ko Kay Reynard.
"Kanina ka pa nakilala sa crowd eh, ano bang nangyari sayo?"
"Weh!? Gano katagal!?"
"Siguro limang minuto? Sinesenyasan ka na nga namin eh pero parang wala kang ibang nakikita."
Natahimik nalang ako. Dahil yun dun sa lalaki.
"Baka na space out lang ako dahil sa pagod."
"Eh, magpahinga ka na. Sabi naman kase sayo wag ka papakapagod eh kita mo na nangyari sayo Lies."
Di na ko muling umimik. Baka matusta lang ako kakagisa nila eh.
( >>_
"Pasensya na sa naging abala. Hindi maganda ang pakiramdam ng presidente namin, pero wag kayong magalala dahil ako si Ressey at sya naman si Lauren at kami ang magtutuloy ng programang ito."
Iyon pa ang narinig kong paliwanag ni Ressey bago nagdilim ang paligid ko sa di malamang dahilan.
*_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_*
Kelvin's POV
"Tama!!!!"
"Super stress!!!!"
"Hagard na hagard kami!!!!"
"Superb!!!!"
"Parang nageenjoy ang mga school mate natin ahh." Nakangiting sabi ni Braile sa'min.
Nandito kami sa labas ng auditorium dahil na late kami ng attend sa program na ginaganap sa loob. "Ano kayang meron?" Tanong ko pa sa kanila.
"Malamang program!!!" Sabay pa nilang sigaw sakin.
( >>_
"Alam ko, alam ko what I mean is, why they keep on shouting?"
"Ayan! Ayusin mo kase yung tanong mo!" Natatawang sermon pa sakin ni Drake.
Tumuloy na kami ng pasok sa loob at may babaeng nakatayo sa stage. Wari ko'y nageenjoy sya sa pakikipag usap sa mga kaeskwela ko. Unang tingin ko palang sa kanya naramdaman kong nakilala ko na sya noon, di ko lang mawari kung saan at paano. Natigilan ako nang magtama ang aming mata. Nahiya pa ako dahil baka nakita nyang kinikilatis ko sya.
'Maganda sya, magandang maganda. Mahaba at wavy ang itim nyang buhok, mapupula at nakakaakit ang kanyang labi, masayahin at makikita mo ang bawat emosyon nya sa mga itim nyang mata, pansinin din ang kanyang mahahabang pilik mata, matangos ang ilong, maputi at makinis na balat, maganda ang hubog ng katawan, sexy na malaman, maamong mukha at talagang nakakabighani.
Nakatitigan kami na di ko alam kung gano katagal. Naiiwas nya ang kanyang paningin sakin nung biglang umakyat ang dalawang babae, sa tingin ko ay mga kaibigan din nia. Nakaramdam ako ng konting panghihinayang.
'ano kayang pangalan nya?'
Napakunot pa ang aking noo dahil bigla na lang syang umalis. Inalalayan pa sya ng isang staff pababa. Sinadya kong sundan sya ng tingin dahil nagiisip parin ako kung saan ko nga ba sya nakilala ng biglang,
Nahimatay sya!!!!
*_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_*
- Writer
