ตอนที่ 5
เชอรี่จ้องมองดวงตาที่เต็มไปด้วยความสับสนของจ่าสิงห์ รอยยิ้มเย้ายวนที่สุดผุดขึ้นบนใบหน้าเธอ เธอไม่ได้ต้องการคำตอบด้วยคำพูดอีกต่อไป
“งั้นจ่าก็ช่วยให้เชอร์รี่สร่างเมาหน่อยนะคะ...” หญิงสาวพูดอย่างท้าทาย พร้อมทั้งผละออกจากเขา
ร่างบางหันหลังให้จ่าสิงห์ เปิดประตูรถสปอร์ตด้านหลังออกอย่างรวดเร็ว แล้วถอยหลังทิ้งตัวลงนั่งบนเบาะหนังเย็นเฉียบ เดรสสั้นรัดรูปถูกรั้งขึ้นมาอยู่เหนือสะโพกอยู่แล้ว จึงไม่เป็นอุปสรรคใด ๆ
วินาทีต่อมาเชอรี่ก็ยกเรียวขาขึ้นทั้งสองข้าง พาดไว้กับขอบเบาะรถ เธอแหวกขาออกกว้างอย่างจงใจ เขาเห็นรอยแยกสีชมพูแดงที่บวมช้ำจากบทรักเมื่อครู่ มันฉ่ำน้ำและเป็นประกายภายใต้แสงไฟสลัว ๆ รูรักของเธอที่เพิ่งรับน้ำรักของเขาเข้าไป กำลังตอดตุบ ๆ ราวกับกำลังเชิญชวนให้เขารีบเข้ามาเติมเต็มอีกครั้ง!
จ่าสิงห์มองภาพนั้นด้วยสายตาหยาดเยิ้มจนควบคุมไม่ได้ เขาไม่เหลือความเป็นตำรวจผู้รักษากฎหมายอีกต่อไป
