ตอนที่ 4
สลบคา...ของน้องเขย
กนกนุชถึงกับลมหายใจสะดุด ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตะลึงเมื่อเห็นสิ่งที่ดีดผึ่งออกมาจากกางเกงของน้องเขย ท่อนเนื้อลำเขื่องที่มีเส้นเลือดปูดโป่งสีเข้มคล้ำ ขยายตัวจนดูหน้ากลัวนั้น มันไม่ได้แค่ใหญ่ธรรมดา แต่มันดุดันยิ่งกว่าของลีโอที่เธอเพิ่งเจอมาเสียอีก
‘ใหญ่ขนาดนี้... มือเดียวคงกำไม่รอบแน่ ๆ’ ความคิดชั่ววูบแล่นเข้ามาในหัวพร้อมกับความรู้สึกหวาดเสียวที่แล่นริ้วไปทั่วท้องน้อย
ธีรเมทเห็นอาการของพี่สะใภ้เขาก็ยิ่งได้ใจ เขาไม่ปล่อยให้เธอได้พักหายใจนาน มือแกร่งคว้าหมับเข้าที่สะโพกมนแล้วกระชากร่างเล็กให้หมิ่นเหม่จะตกจากเคาน์เตอร์ ก่อนจะจ่อส่วนหัวหยักที่บานฉ่ำและร้อนผ่าวลงบนปากรูรักที่ยังขมิบต้อนรับของเธอ
"เมท..." เธอเรียกชื่อเขาเสียงแผ่ว พยายามจะรวบรวมเรี่ยวแรงที่มีเพื่อทัดทาน แต่มันช่างดูไร้กำลังเหลือเกิน
"ครับ กลัวเหรอ... ไม่ต้องกลัวครับ" ธีรเมทโน้มตัวลงไปกะซิบชิ
