รวมเรื่องแซ่บ สุดสยิว ss2

1.แอบแซ่บ เพื่อนพี่ชาย

ตอนที่ 1

อ่อยเพื่อนพี่ชาย

บ้านหลังใหญ่เงียบสงัดเกินกว่าที่มายเคยชิน ตั้งแต่พ่อแม่บินไปต่างประเทศ เหลือเพียงเธอวัยสิบเก้าปีอยู่ตามลำพัง ส่วนพี่มอสพี่ชายแท้ ๆ ก็แทบไม่อยู่บ้าน อาศัยจังหวะนี้ที่พ่อแม่ไม่อยู่ไปค้างกับแฟนจนลืมเวลาไม่ค่อยจะกลับบ้าน

ทางออกเดียวที่พี่มอสคิดได้ คือฝาก ปอนด์ เพื่อนสนิทของเขาที่โตมาโดยกันตั้งแต่ประถมจนเรียนมหาวิทยาลัย ให้มาช่วยดูแลน้องสาวแทน

สำหรับมอสทปอนด์คือเพื่อนที่ไว้ใจ แต่สำหรับมาย เขาคือคนที่เธอแอบชอบมาตลอดหลายปี ตั้งแต่วันที่เขาเคยแวะมาส่งพี่ชาย ยิ้มให้เธอเหมือนน้องสาวคนหนึ่ง มายก็เก็บความรู้สึกนั้นไว้เงียบ ๆ มาตลอดจนวันนี้ในที่สุดโชคก็เข้าข้าง

ปอนด์ยืนอยู่กลางบ้าน พยายามทำตัวให้เป็นธรรมชาติที่สุด ทั้งที่หัวใจกลับเต้นไม่เป็นจังหวะ ภาพมายในวันนี้แตกต่างจากเด็กผู้หญิงที่เขาเคยเห็นอย่างสิ้นเชิง เธอเติบโตขึ้น สวยขึ้น และมีบางอย่างที่ทำให้สายตาเขาเผลอหยุดอยู่มองเธอนานกว่าที่ควร มายเองก็รู้ตัว รู้ว่าเขามอง และยอมรับว่าเธอตั้งใจ

“พี่ปอนด์… ขอบคุณนะคะที่มาอยู่เป็นเพื่อน” เธอพูดเสียงเบา

เขาหันไปมอง ดวงตาคมสบกับแววตาที่เธอไม่เคยกล้าใช้กับเขามาก่อน

“อืม” เขาตอบสั้น ๆ

จริงแล้วมายดีใจจนแทบกระโดด หัวใจเต้นแรงตั้งแต่ปอนด์ก้าวเข้าบ้าน แต่เธอก็เก็บอาการไว้ได้ดี ทำเหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนไป

ทว่าในหัว แผนการกลับชัดเจนขึ้นทุกนาที ค่ำวันนั้นหลังอาหารเย็นและบทสนทนาธรรมดา ๆ เธอแยกตัวขึ้นไปชั้นบน

น้ำจากฝักบัวไหลผ่านเส้นผมยาวจนเปียกโชก เธอปล่อยให้มันชุ่มเต็มที่ ทั้งตัวทั้งผม ก่อนจะหยิบผ้าขนหนูผืนสั้นที่สุด พันรอบกายอย่างหลวม ๆ

มายยืนมองตัวเองในกระจก สูดหายใจเข้าลึกหนึ่งครั้ง แล้วเดินออกจากห้อง… ตรงไปยังหน้าห้องนอนของพี่ชายที่ปอนด์พักอยู่ชั่วคราว

ก๊อก… ก๊อก…

“พี่ปอนด์คะ” เสียงเธอนุ่มกว่าปกติ แฝงความลังเลเล็ก ๆ ราวกับไม่แน่ใจว่าควรขอความช่วยเหลือดีไหม

“ห้องน้ำของพี่มอส… มีแชมพูไหมคะ ของมายหมดพอดี”

เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเสียงฝีเท้าจะดังใกล้เข้ามา ปอนตประตูเปิดออก ปอนด์ชะงักกับภาพเบื้องหน้า สายตาคมเข้มของเขาหยุดนิ่งทันทีที่เห็นเธอ ผมของมายเปียกแนบลำคอ หยดน้ำไหลตามกรอบหน้า

ผ้าขนหนูสีอ่อนพันรอบตัวอย่างไม่แน่นนัก ไหล่เปลือยกับผิวที่ยังชื้นสะท้อนแสงไฟในโถงทางเดิน บรรยากาศเงียบงัน หนักอึ้งจนได้ยินแม้แต่เสียงลมหายใจ

“เออ…”

ปอนด์หลุดเสียงออกมาแผ่ว ๆ สายตาพยายามจะมองไปทางอื่น แต่ก็เหมือนถูกดึงกลับมาโดยไม่รู้ตัว มายทำเหมือนไม่ทันสังเกต เธอขยับเข้าใกล้ขึ้นอีกนิด ยืนห่างเขาเพียงช่วงแขน ปอนด์กลืนน้ำลาย มือข้างหนึ่งกำกรอบประตูแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว

ปอนด์อึกอักทันทีที่สายตาเผลอหยุดอยู่กับภาพตรงหน้า ความตั้งใจจะตอบคำถามธรรมดากลับสะดุดลงเมื่อเห็นเรือนร่างของมายใกล้กว่าที่คิด เนินอกอวบอิ่มที่ดูเหมือนไม่ได้ตั้งใจอวด ทำให้เขาต้องเบือนสายตาหนีอย่างยากลำบาก

ไม่อยากเชื่อเลย… มายโตขึ้นขนาดนี้แล้ว

ความคิดนั้นผุดขึ้นมาเอง พร้อมกับความรู้สึกประหลาดที่เขาไม่คุ้นเคย หัวใจเต้นแรงกว่าปกติอย่างช่วยไม่ได้

มายจับได้ทันทีว่าเขามอง เธอไม่หลบกลับยิ้มบาง ๆ อย่างคนได้ใจ

“ว่าไงคะ” น้ำเสียงนั้นเบา แต่แฝงความซุกซน

“เออ… น่าจะมีนะ” ปอนด์ตอบเสียงแผ่ว ราวกับกลัวคำพูดของตัวเองดังเกินไป

“งั้นเดี๋ยวมายหยิบเองค่ะ” เธอพูดจบก็ขยับตัวเข้าไปในห้อง

จังหวะที่เธอเบียดผ่านเข้าไป หน้าอกของมายเฉียดสัมผัสที่ต้นแขนของเขาเพียงเสี้ยววินาทีก็ทำให้ปอนด์ชะงัก ร่างกายตึงขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว เขาหันกลับไปคว้าแขนเธอไว้โดยสัญชาตญาณ

มายเซกลับมาเผชิญหน้ากับเขา ใกล้จนมองเห็นแววตาที่สั่นไหวของอีกฝ่าย แรงดึงนั้นทำให้ผ้าขนหนูคลายตัวลงเล็กน้อย เธอรีบยกมืออีกข้างกดไว้แน่น

ระหว่างที่สายตาทั้งคู่ประสานกัน ปอนด์พยายามควบคุมสติที่กำลังสั่นไหว เขาสูดลมหายใจลึก ก่อนจะเอ่ยเสียงจริงจัง

“มาย ระวังหน่อย… เราโตแล้วนะ การออกมาจากห้องในสภาพแบบนี้ มันไม่เหมาะ”

เธอเอียงคอเล็กน้อย แววตาฉายแววสงสัยปนท้าทาย

“ทำไมหรอคะ”

เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบตรงไปตรงมา

“คือ… มันโป๊ มายเป็นผู้หญิง พี่เป็นผู้ชาย ถ้าเป็นคนอื่น เขาอาจคิดไม่ดีกับมายได้”

คำพูดนั้นทำให้เธอเงียบไปชั่ววินาที ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเขาอีกครั้ง

“แล้วพี่ปอนด์ล่ะคะ… คิดอะไรอยู่”

ประโยคนั้นเหมือนทดสอบ ต่างฝ่ายต่างเก็บซ่อนไว้ ปอนด์นิ่งไป ดวงตาไหววูบอย่างคนที่ถูกจับได้

มายขยับเข้าใกล้เขาอีกก้าว ระยะห่างแทบไม่เหลือ มือยังจับผ้าขนหนูไว้แน่น แต่ท่าทีมั่นใจเกินกว่าจะเรียกว่าไร้เดียงสา

ปอนด์ถอยหลังเพียงนิดเดียว ราวกับพยายามตั้งหลัก

“มาย… อย่าทำแบบนี้”

แต่เสียงของเขาไม่ได้แข็งอย่างที่ตั้งใจ และมายก็รู้ดี

ร่างบางสูดลมหายใจเข้าลึก ดวงตาเปล่งประกายด้วยความมุ่งมั่นที่ไม่เคยมีมาก่อน นิ้วมือที่กำผ้าขนหนูไว้ค่อย ๆ คลายออกช้า ๆ จนชายหนุ่มรู้สึกถึงความตั้งใจในทุกลมหายใจที่ผ่านไป เธอปล่อยให้ผ้าหลุดจากร่างกาย ร่วงลงกองอยู่กับพื้นอย่างไร้ความกังวล

หัวใจของปอนด์เต้นรัวจนแทบจะระเบิด เขาเบือนหน้าหนีด้วยสัญชาตญาณ แต่สายตาดึงกลับไปหาเธออย่างต้านทานไม่ได้ เส้นโค้งเว้าของร่างกายโตเต็มสาวน ผิวขาวนวลที่สะท้อนแสงไฟนวล ๆ ทุกอย่างบนร่างกายของเธอ เผาผลาญความสามารถในการคิดของเขาจนเหลือเพียงความปรารถนาดิบ ๆ ที่เขาพยายามฝังลึกมานาน

"มาย..." เสียงเขาแหบพร่า เต็มไปด้วยการต่อสู้ภายใน

แต่เธอไม่ถอยแม้แต่น้อย กลับเดินเข้าหาทีละก้าว ระหว่างพวกเขาเหลือเพียงลมหายใจที่ร้อนระอุกั้นเอาไว้

"พี่ปอนด์ " เสียงของเธอต่ำและเซ็กซี่จนปอนด์ต้องกลั้นหายใจ

เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาตรง ๆ ดวงตาคู่นั้นเปล่งประกายด้วยความปรารถนาที่ไม่ปิดบัง ริมฝีปากเปียกชื้นแยกจากกันเล็กน้อย เชิญชวนอย่างไม่มีคำพูด

"พี่ปอนด์คิดยังไงกับมายคะ" เธอกระซิบเสียงเบา จนเขาต้องก้มหน้าลงมาเพื่อได้ยิน

เธอหยุดชั่วครู่ มือเรียวยกขึ้นแตะที่หน้าอกเขาเบา ๆ รู้สึกได้ถึงการเต้นแรงของหัวใจใต้เสื้อนอน

ปอนด์รู้สึกว่าโลกหมุนไป ร่างกายตึงแข็ง ความร้อนแล่นพล่านไปทั่วกาย เขาหลับตาแน่น พยายามดึงสติที่เหลืออยู่กลับมา แต่กลิ่นหอมจากผิวกายของเธอ เสน่ห์หาความเย้ายวนที่แผ่ซ่านออกมา และเสียงหายใจที่ใกล้แค่เอื้อม มันทำลายกำแพงทุกชั้นที่เขาสร้างขึ้นมา

เมื่อเปิดตาขึ้นมา แววตาของเขาเปลี่ยนไป จากความลังเลกลายเป็นความปรารถนาที่เขาไม่สามารถปฏิเสธได้อีกต่อไป

"พี่คิด..." เสียงเขาแหบห้าว ทุกคำหนักอึ้ง

"...ว่ามายกำลังเล่นกับไฟ"

มือของเขายกขึ้นมาแตะใบหน้าเธอ นิ้วสัมผัสแนบไปกับแก้มที่เปียกชื้น ร้อนผ่าว

"และพี่ไม่รู้ว่า..."

เขาก้มลงมาใกล้จนลมหายใจปะทะกัน

"...จะหยุดตัวเองได้อีกหรือเปล่า”