A Spoiled Billionaires Wife

Engagement

"Dad!" umiiyak na sabi ko rito sabay yakap.

"Why are you crying? You Bratty Girl! You make me worried!" lumapit ito sa akin at niyakap Ako ng mahigpit.

"Dad! I'm pregnant!" walang paliguy-ligoy na sabi ko rito.

"What? Really? Magiging Lolo na Ako?"

"Dad? Seriously? Hindi mo man lang tatanungin kung sino ang Ama nang aking ipinagbubuntis?" manghang tanong ko rito.

"Malaki ka na, Anak! Ikaw naman ang makikisama sa Lalake at hindi Ako. Ang importante ay magiging Lolo na Ako." masayang sabi nito na may pa taas taas pa nang kaniyang kilay.

"Daddy! Hindi mo ba itatanong kung nagahasa Ako or na anakan lang?" tanong ko pa rin dito.

"Anak, I know you! Kung nagahasa ka, for sure wala ka rito at mga Police ang kaharap ko ngayon . Kung na-anakan ka naman, for sure hindi ka mamimili ng hindi guwapo dahil sa Arte mong 'yan!"

"My God, Dad! You're impossible! Diyan ka na nga!"

"Wait lang Princess! Ilang buwan na?"

"4weeks!" ma-ikling sagot ko rito sabay talikod.

"I have a Business trip at medyo matatagalan Ako!"

"It's okay Dad! I can handled Myself!"

"Okay! You take care at tatawagan mo 'agad Ako if anything happens!"

Tumango Ako rito at ngumiti."Noted! And I love you! Take care, Dad!"

Kinabukasan, maaga akong nagising dahil sa tawag."Why? Singhal ko pagkakita ko sa pangalan ni James."

"Meet me!"

"In your dreams!" pasinghal kong sagot dito.

"You Bratty Girl!"

Narinig ko pa itong bumuntong hininga na parang kinakalma ang kaniyang sarili.

"What is Address? Susunduin kita." mahinahong tanong nito.

Hindi ko ito sinagot at pinatayan ng tawag."Bahala ka diyan!"

"Arg!" padabog akong umupo sa kama habang pinanggigigilan ang aking unan."Ang panget mo! Ang baho mo!" patuloy kong hiyaw.

Maya-maya pa ay biglang may kumatok s aking pintuan."Iha, bakit ka sumisigaw? May nangyari ba sa'yo?"

"I'm okay, Manang! Don't mind me po."

"Hala sige total gising ka na, bumangon ka na diyan at mag almusal na. Kabilin bilinan ng Ama mo na alagaan kita at bantayan."

"Opo, Manang! Maliligo lang po Ako."

Habang nasa Banyo ay iniisip ko si James. Hindi ko alam sa sarili ko kung bakit galit na galit Ako rito samantalang noon, halos magmaka-awa Ako upang mapansin lang.

Noon, gustong gusto ko siyang makita pero ngayon ni ayaw ko makita ang pagmumukha nito. I hate when he smiled and I hate his smell.

Hindi na Ako nagbabad ng matagal sa tubig dahil biglang kumirot ang aking tiyan at natakot Ako.

Pagbaba ko, wala si Manang sa kusina kaya Ako na ang kumuha ng Plato. Lalapit na sana Ako sa kaldero ng biglang may nagsalita sa aking likuran.

"Ang bilis mo naman 'atang maligo. Dati Isang Oras ka bago matapos kaya hindi ko muna nilagay ang pagka-in sa lamesa."

"It's okay po, I can manage."

"Umupo ka na sa lamesa at ihahanda ko na ang mga pagka-in."

Sinunod ko ang sinabi nito at umupo na lang sa lamesa.

Fried rice, egg, bacon, hotdog and milk ang inilapag ni Manang sa lamesa. Ito ang palagi kong ina-almusal at never akong magsasawa not until today.

"Ayaw mo?" tanong nito sa akin dahil nakakatitig lang Ako sa mga pagka-in.

Hindi Ako sumagot dito at pinakiramdaman ang aking sarili.

"Nasaan na ba nag Lalakeng iyon? Ang tagal mag park ng sasakyan." narinig kong bulong ni Manang pero hindi ko ito pinansin dahil nakatutok Ako sa mga pagka-ing nasa aking harapan.

Maya-maya pa ay tumulo ang mga luha sa aking mga Mata at bigla na lang akong napahikbi.

"What happen? May masakit ba? Bakit ka umiiyak?" tarantang tanong ni James na bigla na lang sumulpot sa aking harapan na ikinagulat ko.

Imbes na sitahin ito ay bigla na lang Ako napatayo at napatakbo sa lababo."Get out! What are you doing here! Ang baho mo!" sigaw ko rito pagkatapos sumuka.

Hindi pa man ito nakasagot ay bigla akong nahilo mabuti na lang at nasalo Ako nito 'agad.

Binuhat Ako nito papunta sa aking kuwarto. Pagkalapag nito sa akin sa kama ay tinalukuran ko 'agad ito at hindi na inimik pa.

"Ganiyan talaga ang naglilihi, Iho! Habaan mo ang pasyensya mo hindi madali ang lahat. Baka Ikaw ang pinaglilihian ng Alaga ko." rinig kong sabi ni Manang kay James.

"Tatawag lang po Ako ng Doctor, Manang. Na-iwan po ang phone ko sa kusina kaya pakibantayan muna si Lorraine."

Paglabas ni James humarap Ako kay Manang upang magtanong."Is it true, Manang? Ganoon po ba kapag naglilihi? I mean, I hate him! Pati smell niya hindi ko po gusto!"

"Kulang pa 'yan, Iha! Mukhang maselan ka maglihi, sabagay first time Mom ka. Basta Anak, ang pagiging spoiled at maldita huwag pa iralin. Isipin mo Mommy ka na at Dalawa na dapat kayo ang mag desisyon sa lahat ng bagay."

Tumango lang Ako rito at ngumiti."I don't know the real score between the two of us! He don't love me even like me! Paano ko siya isasali sa mga Plano ko tungkol sa magiging Anak namin? Haisttt!" sabi ko sa aking isipan.

Maya-maya pa ay bumalik na si James na may kasamang Doctor.

"Maselan ka mag Buntis and need a bed rest dahil may possibility pa itong mawala sa'yo. Don't stress yourself and don't think too much dahil makakasama ito sa'yo." sabi nito pagkatapos akong ma check.

"At Ikaw Daddy, dapat palaging masaya ang Misis mo para hindi siya mahirapan." baling naman nito kay James.

"At ang nararamdaman mo ngayon ay normal lang sa naglilihi but I will give you an additional vitamins para hindi ma apektuha si Baby everytime na wala kang ganang kuma-in or isusuka mo ang iyong kina-in." dagdag pa nito."And of course, the mood swings it's normal kaya dapat more patience, Mister."

Pagkatapos nitong mag resita ng gamot ay hinatid na ito ni Manang sa baba kaya kami na lang ni James ang natira rito sa kuwarto.

"Let's get married para sa akin ka na tumira at mabantayan kita." basag nito sa katahimikan.

"What? Are you crazy?" pasigaw kong tanong rito dahil sa aking pagka bigla.

Lumapit ito at tumabi sa akin."Hindi magandang tingnan na magsama tayo in a one roof na hindi pa kasal. Gusto ko bago lumaki ang tiyan mo ay kasal na tayo. Para sa'yo ito, Ikaw rin ang mapapahiya." walang emosyong sabi nito na parang napipilitan lang sa mga nangyayari.

"We can live separately! We don't need to get married for the sake of our Baby!" kontra ko rito."I want a live marriage!" sigaw ko sa aking isipan lamang.

"Look Lorraine, ayaw kong maging bastardo ang Anak ko! Ayaw kong pabayaan ang magiging Anak ko katulad ng ginawa ng Ama ko sa akin! Gusto kong ibigay sa Anak ko ang Isang buong Pamilya. So please, give me a chance to be a good Father to My child."

I feel his sincerety while saying those words. I didn't know na may ganoon siyang history sa Buhay."Okay! When is our wedding?"

"Next week! Invite your all friends and relatives if you want." nakangiting sabi nito.

I look at his face at ngayon ko lang siya nakitang ngumiti ng hindi peke."I don't have any relatives here and I only have one Friend. So technically, Daddy at ang Best friend ko ang bisita ko."

"It's okay! Mommy ko lang din at Apat na Kaibigan ko ang invited. It's settled then?"

"Hmmm!" sagot ko lang rito.

"I will go first para maasikaso ang lahat. Take a rest dahil iyon ang sabi ng Doctor."

"Hmmm!" ma ikling sagot ko ulit rito.

Paglabas nito ay nakangiti Ako habang himas himas ang aking tiyan.

Masaya Ako pero hindi rin ma-iwasan ang malungkot. We're just getting married for the sake of our child. No loves involved or let's just say, I only love him. It's a one sided love.

"But I will make sure that he is falling for me! Gagawin ko ang lahat at sisiguraduhing magiging Isang masayang Pamilya kami. Akin lang ang Mahal ko at walang makaka-agaw nito sa akin! Atin lang ang Daddy mo, Baby!" bulong ko sa aking sarili.