A Spoiled Billionaires Wife

First time!

James POV

"What? Are you crazy? Sinong papatol sa kalokohan mong 'yan? Kung kailangan mo ng pera, papahiramin kita!" bulyaw ko sa aking Kaibigan habang nandito kami sa Bar.

"Pare, it's not about a money! 31 ka na pero virgin pa rin untill now! Hindi ba naghahanap ang junjun mo ng mapapasukang butas? And besides, challenge ko na rin sa'yo. Tingnan natin kung wala ka ba talagang charm or Ikaw talaga ang suplado!"

Hindi nagtagal ay napatango na lang Ako sa na-isip nitong kalokohan. Hindi rin naman Ako titigilan nito.

Kinabukasan, maaga akong dumating sa Auction house dahil balak kong bumili ng kuwentas pang regalo sa aking Ina.

Pagdating ko, inikot ko ang aking paningin sa buong paligid at hindi na nagtaka kung halos lahat ay puro Babae ang mga dumating.

"How cheap!" nasabi ko sa aking sarili.

Ang ayaw ko sa lahat ay mga Babaeng halos mabaliw dahil lang sa isang Lalake.

They lost there dignity for the love that I didn't know that it is still exist.

Hindi Ako naniniwala sa love. Mas naniniwala Ako sa salitang t@ng@. Mga Babaeng puro pa cute lang at kalandian ang alam.

Dumiretso Ako sa back stage ng magsimula na ang Auction. Bawat labas ng alahas ay tinitingnan ko muna upang Ako ang unang mamili ngunit wala akong nagustuhan ni Isa man lang hanggang sa matapos na ang Auction.

At ito na nga ang Oras upang sakyan ang kabaliwan ng Kaibigan ko.

Ang sabi pa nito ay wala akong alam sa mga pangyayari kaya piniringan nito ang aking mga Mata at sinuutan Ako ng headset upang walang marinig pero ang totoo ay props lang ito dahil naririnig ko ang lahat.

Pagdating ko sa stage ay inalis na ang piring sa aking mga Mata at inumpisahan na ang bidding.

Nag umpisa sa 10million at umabot pa nga ng Sampu. Ngunit ang hindi ko inaasahan ay ang pagsigaw ng Isang Babae sa sulok. "50million!" nagpantig ang aking tainga sa aking narinig sabay titig dito.

"She is so Gorgeous! But a cheap Girl!" bawi ko sa aking papuri rito.

Lalo pang bumaba ang tingin ko rito ng habol ito nang habol sa akin. She is annoying and disgusting.

"Bahala na! Ipapabalik ko na lang ang pera nito sa aking Kaibigan!" sabi ko pagkasakay ko sa aking kotse.

END OF HIS POV

"Ka-inis! Bakit hindi siya sumasagot sa mga text at tawag ko? Panget ba Ako? Ang alam ko maraming nanliligaw sa akin at karamihan ay mga Modelo pa sa ibang Bansa!" maktol ko habang naka-upo sa terrace at kumakain ng chocolate na aking paborito.

Isang linggo na ang lumipas ngunit wala pa ring balita kay James. "Kahit pekeng reply man lang sana o 'di kaya ay Hi or Hello man lang." malungkot kong sabi habang nakatitig sa aking cellphone.

Nagulat pa Ako ng bigla itong mag ring."Best, napatawag ka?" sagot ko.

"Bakit parang sad ka Best? Ganiyan muna ba talaga Ako ka miss? Don't worry dahil magbabakasyon Ako ng dalawang linggo to be with you!" tuloy tuloy na sabi nito.

"Really? Kailan ang flight mo?"

"Tomorrow night, I'll be there!"

Hindi na hinintay ang sagot ko at pinatayan Ako ng tawag."Bruha talaga!"

Kinabukasan, sobrang busy ko sa aking trabaho kaya hindi ko naalala si James. Ultimo ang paghawak sa aking cellphone ay hindi ko na naharap maghapon.

Sabi nga nila, workaholic raw Ako at sobrang tutok sa aking negosyo kaya wala ng time para sa love life.

Hindi naman kasi talaga Ako naniniwala na hinahanap ang love, dahil kung nahahanap 'yon edi sana ay may Jowa na Ako ngayon.

Mala Adonis na mga Lalake ang nakakaharap o nakikita ko araw-araw pero ni minsan ay hindi man lang tumibok ang aking puso.

Ang Kaibigan ko na lang ang sumusuko sa akin.

"Speaking of Kaibigan? Heck! Ngayon pala ang dating niya!"

Hinanap ko ang aking cellphone na hindi ko na alam kung saan ko nalagay.

Nang makita ito ay may Limang missed calls na at isang text.

Binasa ko ang text na galing sa Kaibigan ni James at ganoon na lang ang tuwa ko sa aking nabasa.

"8:30, nasa Bar kami. See you!"

Iyon lang ang nakalagay ngunit para na akong nanalo sa lotto.

"Tamang tama, pagkasundo ko sa aking Kaibigan sa Airport ay pupunta kami sa Bar na 'yon. At least may kasama na Ako!" masayang sabi ko at dumiretso na sa banyo upang maligo.

Pagdating ko sa Airport, isang nakabusangot na Babae ang aking nadatnan kaya nag peace sign Ako rito kahit na nasa malayo pa Ako.

"I hate you! Isang Oras na Ako rito!"

"Sorry na Best! Nakalimutan ko kasi tapos naka silent pa ang phone ko."

"Nakalimutan o nakaharap ka na naman sa Laptop at nag tatrabaho? Isusumbong kita kay Tito!" maktol pa rin nito.

"Guilty here! Halika na nga! Libre na lang kita mamaya sa Bar! Ano? Game?"

"Himala! May lagnat ka ba Best? Or may naka-in kang kaka-iba?" sabi nito sabay hipo sa aking noo.

"Pang bawi mo sa'yo." sabi ko sabay kindat. Ang hindi nito alam, dumating man o hindi ito ay pupunta talaga Ako mamaya sa Bar na 'yon.

Saktong alas 8 nang dumating kami sa Bar. Pagdating namin sa Bahay ay nilapag lang nito ang kaniyang mga gamit at naligo 'agad. Ang suot naman nito ay galing sa akin dahil tinatamad pa itong maghalungkat sa kaniyang bagahe.

"Nasa Bar na ba kayo?" message ko sa Kaibigan ni James.

"Kami pa lang at wala pa si James. Nandito kami malapit sa Bar counter in the left side. Punta ka na lang dito."

Hindi na Ako sumagot rito at hinila na si Bonie na naghahanap pa rin ng aming ma-uupuan.

"Lorraine! Come, have a sit!" yaya ni Randy na Kaibigan ni James.

"Hi! This is Bonie, My Best friend." pakilala ko sa kanila.

Napatingin sa aking mga Mata si Bonie at alam kong marami itong tanong sa akin kaya binulungan ko na ito."I'll explain later."

Pagkatapos kaming ipakilala ni Randy sa Tatlo niyang kasama ay pina-upo na kami nito sa upuan at inabutan ng alak.

Masaya kaming nag kuwentuhan ng bigla na lang may nag salita na bagong dating."Late na ba Ako?"

Pagkarinig ko sa boses nito ay bigla akong nataranta. Nakatalikod Ako rito at hindi ko alam kung haharap ba Ako o manatiling nakatalikod na lang.

Pero hindi Ako nakatiis kaya humarap Ako sa kaniya."Hi James! Finally to see you again!" sabi ko sabay halik sa kaniyang labi na ikinalaki naman ng Mata ni Bonie at mga Kaibigan nito.

"Lady! Respect yourself!" bulong nito sa tainga ko sabay lakad palayo sa akin.

Tumabi ito sa Isa niyang Kaibigan kahit na may nakalaan talagang upuan dito sa tabi ko para sa kaniya.

Ganoon pa rin ang expression ng kaniyang Mukha, seryoso at suplado. Tumatawa lang ito kapag ang mga Kaibigan nito ang kaniyang ka-usap ngunit kapag nakatingin sa akin ay bumabalik ulit ang seryosong itsura.

Tulog na si Bonie sa aking tabi dahil sa daming na-inom na alak. Hindi naman ito madaling tablahan ngunit dahil sa pagod ay bagsak na ito.

"Gusto mo bang kumuha ng room para sa Kaibigan mo Lorraine?" tanong ni Randy.

"Mayroon ba?"

"Yes! May mga exclusive rooms dito para sa mga taong hindi na kayang umuwi dahil sa kalasingan."

"Okay!"

"Okay, cheers para sa last drinks natin!" sigaw ni Randy sabay abot sa akin ng baso.

Maya-maya lang habang hinihintay si Randy na bumalik ay iba na ang nararamdaman ko. Uminit ang aking pakiramdam at parang may hinahanap.

"Ang init! What the! What is happening?"

"Hey, are you okay, Lorraine? Okay na ang room!"

"I'm not felling well, Ran! Ang init!"

"Ikaw na muna anag ihahatid ko sa room at babalikan ko ang 'yong Kaibigan upang makapag shower ka na." sabi nito sabay alalay sa akin.

Pagkapasok na pagkapasok sa kuwarto ay dumeritso 'agad Ako sa banyo at naghubad ng saplot ng buong katawan.

"Ang init pa rin! Ahhh!"

Lumakad Ako palapit sa kama kahit na madilim at walang nakikita.

"Ahhh!" napasigaw Ako dahil sa gulat ng biglang may humila sa akin. Ngunit wala na akong lakas na labanan pa ito.

Pinahiga Ako nito sa kama sabay dagan sa akin at siniil ng halik ang aking labi.

Sarap na sarap Ako sa halik nito at lalo nag init ang aking pakiramdam.

Napapa igtad naman Ako sa bawat hagod ng kaniyang mga palad sa aking katawan.

"I want you! I want you now!" bulong nito sa aking tainga.

"Yes! Take me!" sagot ko naman.

Hindi nagtagal ay pumantay na ito sa akin at itinusok ang kaniyang alaga sa aking butas.

"Argggg!" sambit ko dahil sa sakit. Ngunit para itong walang narinig at nagpatuloy sa kaniyang ginagawa.

Ganoon din naman ang nararamdaman ko. Felling ko, hanggang hindi ko naaabot ang langit ay hindi mawawala ang init na aking nararamdaman.

Naka Pitong rounds kami bago tuluyang makaramdam ng pagod. Bumalik na rin sa normal ang aking pakiramdam ngunit dahil sa pagod at sakit ay wala na akong lakas upang bumangon pa.

Hanggang sa tuluyan na akong nilamon ng kadiliman."Bahala na bukas!" tanging nasabi ko bago tuluyang nakatulog.