วีรกรรมห้าวหาญของนิวเยียร์ดังกระฉ่อนไปทั้งคณะ บางคนถึงกับใช้ข้ออ้างนี้เพื่อเข้ามาตีสนิท โดยเฉพาะพวกผู้ชายทำทีเป็นชื่นชมสรรเสริญ สุดท้ายก็แค่ต้องการเบอร์โทรหรือไม่ก็ช่องทางติดต่อของเธอ แต่คนอย่างนิวเยียร์ไม่ให้ใครง่าย ๆ อยู่แล้วจะบอกว่าหยิ่งก็ได้ เพราะไอ้พวกผู้ชายมันก็สันดานเดียวกันหมด
และนั่นก็ทำให้เธอได้รู้ว่าไอ้พี่เฮดว้ากชื่อ ‘เวย์’ เวย์ ๆ ๆ เรียกซ้ำ ๆ จนเพี้ยนกลายเป็น ‘เหี้ย’ เหมาะกับมันดี
วันต่อมา
ปีหนึ่งเริ่มพากันล่าลายเซ็นของรุ่นพี่ การจะได้มาสักอันช่างยากเย็นแสนเข็ญ ต้องทำโน้นทำนี่ตามใจเจ้าของชื่อก่อนถึงจะยอมเซ็นให้ แต่ละอย่างล้วนไม่ใช่เรื่องดี ๆ หรอกแต่ก็ต้องยอมทำ เสียงโอดโอยจึงกลายเป็นเรื่องสนทนายามปีหนึ่งเจอหน้ากัน
ผิดจากนิวเยียร์แทบไม่ต้องทำอะไรเลย อยู่เฉย ๆ ก็มีรุ่นพี่เสนอเอาลายเซ็นมาให้เอง ส่วนใหญ่เป็นผู้ชายเพราะสุดท้ายแล้วเป้าหมายของพวกนั้นก็ไม่แคล้วต้องการเบอร์โทรของเจ้า
