“ตกลงเต้นไม่เป็น?”
“เปล่า”
“งั้นก็เริ่มสิ ยืนซื่อบื้ออยู่ทำไม”
“เหอะ! ถ้าฉันเต้นยั่ว แน่ใจเหรอว่าเมียนายจะไม่โกรธ”
“เมีย?” คิ้วหนาย่นยู่เข้าหากัน
“ผู้หญิงที่นายหิ้วมาด้วย”
“ไม่ใช่เมียสักหน่อย ก็แค่ผู้หญิงที่เจอหน้าผับเมื่อกี้ เมียน่ะ...ต้องเป็นคนที่ฉันเรียกออกจากปาก” ชายหนุ่มมองเธอตอบด้วยสายตาจริงจัง ใบหน้ายิ้มกวนนิด ๆ ก่อนโน้มตัวไปข้างกกหูหญิงสาวแล้วเอ่ย “เมีย”
พูดจบก็ยกตัวกลับมายืนเต็มความสูง เขาไม่รู้หรอกว่าจู่ ๆ ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายของหญิงสาวเต้นเร็วเพียงใดกับอีแค่คำพูดสั้น ๆ ใบหน้าสะสวยร้อนผ่าวอย่างบอกไม่ถูก ไม่ส่องกระจกก็พอจะรู้ว่ามันคงเริ่มแดง
“ตกลงจะเต้นไหม” เขาถามย้ำเพราะเห็นเธอเงียบไป ไม่ต่อปากต่อคำเหมือนทุกที
“ชิ! เต้นก็ได้”
ได้ยินเธอรับปาก ใบหน้าคมกร้านก็เผลออมยิ้มออกมา เวย์คิดไว้ตั้งแต่แรกว่าเธอต้องเต้นท่านักเลงตลกโปกฮาเพื่อกวนประสานเขากลับ และอีกประเดี๋ยวทุกคนก็จะไ
