สองสาวเบิกตากว้างยามเห็นสภาพเพื่อนเมาแอ๋ไร้สติ พวกเธอจะไม่ตกใจเลย ถ้าร่างอ้อมไม่ถูกชายแปลกหน้ากำลังประคองพาไปประตูทางออก
“ไปเร็วยัยเหมย”
เสียงแว้ดตะโกนแข่งกับเสียงดนตรีพลางปรี่ไปหาเพื่อนอย่างไว ผลักหลังลูกค้าที่กำลังเต้นขวางทาง มีบางคนหันมาด่าทอ บางคนทำเสียงหงุดหงิด แต่ทั้งคู่ไม่สนใจยังคงแหวกช่องว่างเพื่อแทรกตัวผ่าน แต่ไม่ทันเพราะมันพาหล่อนเดินออกจากผับไปเสียแล้ว
ใช่ว่าพวกเธอจะละความพยายาม ออกมานอกผับได้ก็กวาดสายตามองหาเพื่อนเป็นอันดับแรก เห็นไกล ๆ ว่าอยู่ตรงลานจอดรถ สองสาวหันมองหน้ากันก่อนจะใส่เกียร์หมาวิ่งไป
“จะเอาเพื่อนพวกเราไปไหนวะ” เหมยทักก่อนที่ชายแปลกหน้าจะยัดเพื่อนใส่เบาะหลัง
“อย่าเสือกเรื่องผัวเมียเว้ย” ชายร่างสูงหน้าตาเหี้ยมเกรียม ผิวเข้มมีหนวด อายุอานามน่าจะสามสิบกว่าพูดกับพวกเธอด้วยท่าทางกัดฟันแน่นนัยน์ตาถมึงทึงราวกับมัจจุราช ซึ่งคนแบบนี้ไม่มีทางรู้จักกับอ้อมได้หรอก ก็ยัยน
