ริมฝีปากสีแดงระเรื่อเม้มแน่นขณะที่หลุบมองคนด้านล่าง แค่เรียกไม่ใช่เรื่องยาก แต่สำหรับเธอคิดว่ามันเสียฟอร์มมากกว่า
“ไม่เรียกงั้นจบแค่นี้”
“ทำไมต้องบังคับด้วย คนไม่เต็มใจ”
“แล้วไง ฉันเป็นคนชอบบังคับ” เขาเอ่ยจบกำลังจะหยัดกายลุก เธอจึงใช้มือรั้งบ่าหนาไว้
“พี่เวย์” เสียงแผ่วเบาเอ่ยแทบจะกระซิบก็ว่าได้ เรียกชื่อเขาแต่ไม่รู้ทำไมใจเธอกลับตื่นเต้นเสียเอง ไม่กล้าสบตาเจ้าของชื่อรีบเบือนหน้าหนีไปทางอื่นแทน
“ก็แค่นี้” เขาระบายยิ้มในตอนที่เธอไม่ได้มอง ก็แค่แกล้งเธอไปงั้น แต่พอได้ยินร่างเล็กเรียกแล้ว ไอ้ชื่อธรรมดากลับทำให้ใจพองโต น่าแปลกชะมัด!
ความหฤหรรษ์ดำเนินต่อหลังจากที่เขาพอใจ ขาเรียวข้างนั้นถูกเปลี่ยนมาวางพาดบนบ่าหนาก่อนใบหน้าคมกร้านจะโน้มไปโลมเลียอีกครั้ง แต่คราวนี้แค่ลิ้นคงไม่พอ เขาใช้นิ้วเสริมไปอีกสองนิ้ว สร้างความวาบหวามเป็นที่สุด
ปลายเล็บยาวจิกทึ้งลงบนกลุ่มหนายามที่เขาเริ่มขยับนิ้วหลุบเข
