วันต่อมา ในช่วงพักเที่ยง
สามสาวมานั่งทานมื้อกลางวันในโรงอาหารหลัก โต๊ะที่พวกเธอนั่งหนาแน่นไปด้วยกลุ่มผู้ชายจากคณะไหนไม่รู้ขอมาร่วมวงด้วย ทั้งอาหารและขนมหลายอย่างวางเรียงอยู่ตรงหน้านิวเยียร์ ลักษณะเหมือนจะถวายพระก็ไม่ปาน แต่หญิงสาวไม่แตะมันสักอย่างเอาแต่นั่งกินข้าวแกงที่ตนซื้อมา พร้อมกับน้ำแดงเย็น ๆ หวานชื่นใจเป็นน้ำโปรดของเธอเพราะเมื่อก่อนเห็นมารดากินบ่อย ๆ
ทว่าเสียงจอแจเป็นอันต้องเงียบฉับพลัน เมื่อมีกลุ่มคนน่ากลัวเดินกร่างมาทางนิวเยียร์อย่างกับนักเลงหัวไม้จะไปยกพวกตีกับใคร พวกผู้ชายที่นั่งร่วมโต๊ะเหลือบไปเห็นไอ้เวย์เข้าก็พากันลุกพึ่บพั่บอย่างไว ปล่อยพื้นที่รอบตัวนิวเยียร์ว่างดั่งที่เจ้าตัวปรารถนาตั้งแต่แรก
หญิงสาวเหลือบมาเห็นกลุ่มคนที่กำลังเดินมา กลัวซะที่ไหน? นั่งกินข้าวต่อราวกับพวกมันเป็นอากาศ ร่างสูงหัวหน้าแก๊งเดินมายืนค้ำบนโต๊ะต่อหน้าเธอพลางมองด้วยสายตาเรียบ ในขณะที่หญิงสาวมองตอบพร
