BÖLÜM 16

806 Words
Gizemli Kutu Ethan birkaç saniye boyunca masasının üzerindeki kutuya bakakaldı. Kutu küçüktü. Siyah renkteydi. Kenarlarında eski metal kaplamalar vardı ve kapağının üzerinde ince çizikler görünüyordu. Quart’ta gördüğü hiçbir şeye benzemiyordu. Oradaki her şey parlak, modern ve kusursuzdu. Bu kutu ise sanki çok daha eski bir zamandan kalmış gibiydi. Ethan kapıya baktı. Kapı kapalıydı. Pencereye baktı. Pencere içeriden kilitliydi. Sabah odasından çıkarken masasında böyle bir şey olmadığından emindi. Annesi odasına izinsiz girmezdi. Zaten böyle bir kutuyu nereden bulacaktı? Yavaşça masaya yaklaştı. Kutunun üzerinde isim yoktu. Adres yoktu. Açıklama yoktu. Bu durum kutuyu daha da garip gösteriyordu. Ethan parmaklarını kapağın kenarına koydu ve kutuyu yavaşça açtı. İçinde siyah bir kumaş vardı. Kumaşın üzerinde ince bir zincire bağlı eski bir anahtar duruyordu. Anahtar modern kartlı sistemlere ya da dijital kilitlere hiç benzemiyordu. Gerçek bir anahtardı. Koyu renkli metali matlaşmıştı. Sap kısmında küçük bir kazıma vardı. B-7 Ethan anahtarı eline aldı. Beklediğinden daha ağırdı. Metal soğuktu. "B-7..." diye mırıldandı. İlk anda bunun ne anlama geldiğini çıkaramadı. Quart’ta her şey kısaltmalarla doluydu. Sektör kodları, laboratuvar numaraları, koridor işaretleri, geçiş seviyeleri... Belki de bu sadece eski bir bakım odasının numarasıydı. B Blok. Yedinci kapı. Ya da buna benzer sıradan bir teknik kod. Anahtarın yanında katlanmış ince bir harita vardı. Ethan onu dikkatle çıkardı ve masasının üzerine açtı. İlk bakışta bu, Quart Laboratories’in standart kat planına benziyordu. Ana Salon, konferans bölümü, servis yolları ve sektör girişleri işaretlenmişti. Ama birkaç saniye sonra haritanın normal olmadığını fark etti. Bazı çizgiler sonradan eklenmiş gibiydi. Kırmızı renkte ince bir rota, Ana Salon’un arka kısmından başlayıp resmi haritalarda hiç görmediği dar bir koridora sapıyordu. Ethan parmağıyla çizgiyi takip etti. Servis Koridoru B. Bakım Asansörü. Alt Kat -3. E.W. Geçişi. B-7 Bakım Odası. Ethan’ın eli son yazının üzerinde durdu. B-7 Bakım Odası. Bu bir sektör adı değildi. Bir laboratuvar adı da değildi. Daha çok eski bir servis alanı gibi görünüyordu. Quart’ın normal ziyaret programında gösterilmeyen ama teknik personelin kullandığı kapalı bölümlerden biri olabilirdi. Yine de bir sorun vardı. Bu harita neden onun odasındaydı? Kutunun dibinde küçük beyaz bir kart vardı. Ethan kartı aldı. Üzerinde yalnızca kısa bir cümle yazıyordu. Her kapı kartla açılmaz. Kartın sağ alt köşesinde küçük bir işaret bulunuyordu. E.W. Ethan kaşlarını çattı. İlk anda bunun bir isim olduğunu düşünmedi. Quart’ın içinde sürekli kısaltmalar vardı. E.W. de onlardan biri olabilirdi. East Wing. Doğu Kanadı. Ya da eski bir servis geçidinin kodu. Haritadaki “E.W. Geçişi” yazısını tekrar görünce bu ihtimal daha mantıklı geldi. Belki de bu kutu ona değil, yanlışlıkla bırakılmıştı. Belki de harita eski bir bakım planına aitti. Ama Ethan buna tam olarak inanamadı. Çünkü kutu doğrudan onun masasının üzerindeydi. Aşağıdan annesinin sesi duyuldu. "Ethan?" Ethan irkildi. "Efendim?" "İyi misin? Bir şey mi düştü?" Ethan hızlıca kutunun kapağını yarım kapattı. "Yok, iyiyim. Sadece çantamı bıraktım." "Karnın açsa yemek var." "Birazdan gelirim." Birkaç saniye sessizlik oldu. Sonra annesinin ayak sesleri uzaklaştı. Ethan derin bir nefes aldı ve tekrar haritaya döndü. Kırmızı çizginin bazı yerleri normal koridorlardan geçiyordu. Ama sonra çizgi, haritanın sol alt kısmında yer alan ve resmi planda boş görünen bir alana giriyordu. O bölüm sanki sonradan karartılmıştı. Üzerinde açıklama yoktu. Sadece rotanın sonunda aynı kod tekrar yazıyordu. B-7 Ethan haritayı ışığa doğru kaldırdı. Karartılmış alanın arkasında bir şey görmeyi umdu ama hiçbir şey görünmedi. Malzeme fazla kalındı ya da özellikle kapatılmıştı. Haritayı tekrar masaya koyarken kenarda neredeyse fark edilmeyecek kadar küçük bir yazı gördü. Yalnız gitme. Ethan’ın içi ürperdi. Bu yazı diğerlerinden daha acele yazılmış gibiydi. İnceydi, hafifçe eğilmişti ve haritanın kenarına sıkıştırılmıştı. Yalnız gitme. Ethan sandalyesine oturdu. Birinin ona yol gösterdiği açıktı. Ama aynı kişi, onu uyarıyordu da. Bu bir davet miydi? Yoksa yanlışlıkla eline geçen bir şey miydi? Aklına hemen Olivia ve Noah geldi. Bugün kafede konuştukları şeyler hâlâ tazeydi. Quart’ın eksik bıraktığı açıklamalar, görünmeyen koridorlar, kapalı alanlar... Ama bunu onlara nasıl anlatacaktı? Telefonunu eline aldı. Olivia’nın sohbet ekranını açtı. Bir süre boş ekrana baktı. Odama garip bir kutu bırakılmış. İçinde eski bir anahtar ve Quart’ın haritasında görünmeyen bir bakım odasına giden rota var. Kulağa saçma geliyordu. Noah’a yazsa durum daha da karmaşık hale gelirdi. Noah muhtemelen daha mesajı bitirmeden buna bir operasyon adı koyardı. Ethan telefonu masaya bıraktı. Bu gece yazmayacaktı. Önce düşünmesi gerekiyordu. Anahtarı tekrar eline aldı. B-7 yazısı ışığın altında belli belirsiz parlıyordu. Anahtarın sap kısmında küçük bir sembol daha vardı. Ethan onu ilk başta fark etmemişti. Quart logosuna benziyordu. Ama aynı değildi. Daha eskiydi. Daha sade. Sanki Quart’ın bugünkü modern logosunun yıllar önceki hâli gibiydi. Ethan anahtarı dikkatle kutuya koydu. Haritayı katladı, kartı arasına yerleştirdi ve hepsini siyah kumaşın üzerine bıraktı. Kutuyu kapatmadan önce son kez içindekilere baktı. Bir anahtar. Bir harita. Bir kod. B-7. Ve anlamını tam bilmediği iki harf. E.W. Ethan kutuyu çekmecesine koydu ve çekmeceyi yavaşça kapattı. Ama kutuyu saklamak, içindeki soruyu susturmaya yetmedi. Çünkü artık bir şeyi biliyordu. Quart’ın gösterdiği koridorların dışında, başka yollar da vardı. Ve biri, Ethan’ın o yollardan birini bulmasını istiyordu.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD