Project Chronos

BÖLÜM 17

B-7

Ethan o gece uzun süre uyuyamadı.

Kutuyu çekmecesine koymuştu ama sanki odanın içinde hâlâ açık duruyormuş gibi hissediyordu. Gözlerini kapattığında haritadaki kırmızı çizgi yeniden gözünün önüne geliyordu.

Servis Koridoru B.

Bakım Asansörü.

Alt Kat -3.

E.W. Geçişi.

B-7 Bakım Odası.

Ve haritanın kenarına sıkıştırılmış o kısa uyarı.

Yalnız gitme.

Ethan bir ara yatağından kalkıp çekmeceyi tekrar açmayı düşündü. Anahtara bir kez daha bakmak, haritanın gerçekten orada olup olmadığını kontrol etmek istedi. Ama bunu yaparsa sabaha kadar uyuyamayacağını biliyordu.

Sonunda gözleri kapandı ama uykusu ağır değildi. Sanki zihninin bir tarafı hâlâ uyanıktı.

Sabah olduğunda ilk yaptığı şey çekmeceyi kontrol etmek oldu.

Kutu hâlâ oradaydı.

Bu onu rahatlatmalıydı.

Ama rahatlatmadı.

Çünkü kutunun gerçekten var olması, gece gördüklerinin bir rüya olmadığı anlamına geliyordu.

Ethan hızlıca hazırlandı. Kahvaltıda annesi bir şeylerin farkında gibi birkaç kez ona baktı ama soru sormadı. Ethan da normal görünmeye çalıştı.

Bu konuda başarısız olduğunu biliyordu.

Quart’a giden otobüse bindiğinde çantası normalden daha ağır geliyordu. Kutuyu yanında getirmişti. İlk başta evde bırakmayı düşünmüştü ama sonra vazgeçmişti. Eğer Olivia ve Noah’a anlatacaksa, sadece sözlerle yetinemezdi.

Bunu görmeleri gerekiyordu.

Quart’ın ana salonuna girdiğinde her zamanki kalabalık vardı. Ekranlarda yeni çalışma programları yayınlanıyordu. Öğrenciler artık sektör turlarından sonra farklı laboratuvarlara yönlendirilecekti.

Olivia ekranların yanında bekliyordu. Noah ise yanında durmuş, elindeki kahveye bakıyordu.

Ethan yaklaştığında Olivia onu fark etti.

"Günaydın."

"Günaydın."

Noah gözlerini kıstı.

"Sen kötü uyumuşsun."

Ethan şaşırdı.

"Bu kadar belli mi?"

"Ben kötü uyku konusunda uzmanım."

Olivia, Ethan’a daha dikkatli baktı.

"Bir şey mi oldu?"

Ethan cevap vermeden önce etrafına baktı. Ana salon fazla kalabalıktı. Her yerde öğrenciler, çalışanlar ve güvenlik kameraları vardı.

"Burada konuşmayalım," dedi.

Noah’ın yüzü hemen ciddileşti.

"Bu cümle hiçbir zaman iyi bir şeyin başlangıcı değildir."

Olivia kaşlarını hafifçe çattı.

"Nereye gidelim?"

Ethan birkaç saniye düşündü.

"Dünkü kafeye. Ama şimdi değil. Önce program açıklamasından sonra."

Dr. Chen kısa süre sonra geldi ve grupların yeni çalışma düzenini anlattı. Ethan söylenenlerin çoğunu dinledi ama aklı çantasındaydı. İçindeki kutunun varlığını her an hissediyordu.

Program açıklaması bittikten sonra öğrenciler kısa bir ara aldı. Ethan, Olivia ve Noah birlikte ana binadan çıkıp kampüs tarafındaki kafeye yürüdüler. Sabah olduğu için içerisi sakindi. Köşedeki boş bir masaya oturdular.

Noah kahvesini masaya koydu.

"Tamam. Şimdi anlat."

Ethan çantasını açtı.

Bir an tereddüt etti.

Sonra siyah kutuyu çıkarıp masanın üzerine koydu.

Olivia’nın yüzündeki ifade değişti.

"Bu ne?"

"Bilmiyorum."

Noah kutuya eğildi.

"Bu cevap hiç hoşuma gitmedi."

Ethan kapağı açtı.

İçindeki zincire bağlı eski anahtar, katlanmış harita ve küçük kart ortaya çıktı. Noah ilk kez şaka yapmadan baktı. Olivia ise hiçbir şey söylemeden kutunun içindekileri inceledi.

Ethan anahtarı eline aldı.

"Bunu dün gece odamda buldum."

Olivia başını kaldırdı.

"Odan derken evdeki odan mı?"

"Evet."

"Nasıl geldi?"

"Bilmiyorum."

Noah sandalyesinde geriye yaslandı.

"Tamam. Bu artık garip değil. Bu doğrudan korkunç."

Olivia anahtara uzandı.

"Bakabilir miyim?"

Ethan anahtarı ona verdi.

Olivia anahtarın üzerindeki kazımayı okudu.

"B-7."

Noah hemen öne eğildi.

"B-7 mi?"

Ethan aceleyle konuştu.

"Haritada bakım odası gibi görünüyor. B Blok, yedinci kapı ya da buna benzer bir şey olabilir."

Noah ona baktı.

"Sen bile buna inanmıyorsun."

Ethan cevap vermedi.

Olivia anahtarı ışığa doğru tuttu.

"Bu yeni değil."

"Ben de fark ettim," dedi Ethan. "Üzerindeki logo da eski gibi."

Noah kutunun içindeki haritayı aldı.

"Harita da var mı?"

Ethan başını salladı.

"Dikkatli aç."

Noah haritayı masaya yaydı. Üçü de üzerine eğildi. Kırmızı çizgi ana salondan başlıyor, servis koridorlarından geçiyor ve alt katlara inen bir rotaya bağlanıyordu.

Olivia yazıları tek tek okudu.

"Servis Koridoru B. Bakım Asansörü. Alt Kat -3. E.W. Geçişi. B-7 Bakım Odası."

Noah parmağını E.W. yazısının üzerine koydu.

"E.W. ne?"

Ethan omuz silkti.

"East Wing olabilir. Doğu Kanadı. Ya da eski bir geçiş kodu."

Olivia kaşlarını çattı.

"Haritada E.W. Geçişi yazıyor. Bu bir kişi isminden çok yer kodu gibi duruyor."

Ethan bunu duyunca rahatlamış gibi oldu. Çünkü gece boyunca aynı şeyi düşünmeye çalışmıştı.

"Ben de öyle düşündüm."

Noah haritanın kenarına baktı.

"Burada küçük bir şey yazıyor."

Olivia eğildi.

"Yalnız gitme."

Kısa bir sessizlik oldu.

Kafedeki diğer sesler bir anda uzaklaşmış gibi geldi Ethan’a.

Noah yavaşça konuştu.

"Tamam. Bunu yazan kişi kesinlikle normal biri değil."

Olivia daha sakin kalmaya çalışıyordu ama yüzündeki endişe belliydi.

"Ethan, biri senin evine girmiş olabilir."

"Biliyorum."

"Bunu güvenliğe söylemelisin."

Noah başını salladı.

"Evet. Normalde ben gizemli şeylerin peşinden gitmeyi desteklerim ama bu biraz fazla."

Ethan haritaya baktı.

"Eğer güvenliğe söylersem kutuyu alırlar. Haritayı da alırlar. Sonra bize hiçbir şey açıklamazlar."

Olivia sustu.

Çünkü bunun doğru olabileceğini biliyordu.

Quart’ta bilgi her zaman kontrollüydü. Her soruya cevap verilmiyordu. Bazı kapılar yalnızca yetkili kişilere açılıyordu.

Noah parmağıyla kırmızı çizgiyi takip etti.

"Bu rota ana koridordan gitmiyor. Servis yollarını kullanıyor."

Olivia başını salladı.

"Yani normal öğrencilerin görmemesi gereken bir yol."

"Ya da eski bir yol," dedi Ethan.

Noah ona baktı.

"Eski?"

"Anahtarın üzerindeki logo eski. Harita da yeni değil. Belki bu geçit artık kullanılmıyordur."

Olivia haritayı dikkatle inceledi.

"Alt Kat -3 yazıyor. Biz hiç üçüncü alt kata indik mi?"

Ethan başını iki yana salladı.

"Hayır."

Noah derin bir nefes aldı.

"Benim merakım var ama hayatta kalma içgüdüm de var. İkisi şu an kavga ediyor."

Olivia haritayı kapatmadan önce son kez baktı.

"Bugün bunu denemeyeceğiz."

Noah itiraz edecek gibi oldu ama Olivia ona sertçe baktı.

"Denemeyeceğiz."

Noah ellerini kaldırdı.

"Tamam. Ben bir şey demedim."

Ethan da başını salladı.

"Bugün değil."

Ama bu cümleyi söylerken bile bunun yalnızca bir erteleme olduğunu biliyordu.

Kutu, anahtar ve harita artık üçü tarafından da görülmüştü. Bundan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Olivia haritayı dikkatle katladı.

"Bunu şimdilik sakla. Kimseye gösterme."

Noah araya girdi.

"Ama fotoğrafını çekelim."

Olivia hemen başını çevirdi.

"Hayır. Eğer Quart’ın sistemleri cihazları tarıyorsa, fotoğraf daha riskli olabilir."

Noah bir an düşündü.

"Bu rahatsız edici derecede mantıklı."

Ethan haritayı kutuya geri koydu. Anahtarı zinciriyle birlikte siyah kumaşın üzerine bıraktı ve kapağı kapattı.

Kutunun masaya değen sesi küçük ama ağır geldi.

Olivia, Ethan’a baktı.

"Bugün normal davranmaya çalışacağız."

Noah kaşlarını kaldırdı.

"Benim normalim biraz tartışmalı."

"Sen sadece daha az belli et."

"Bu da zor."

Ethan kutuyu çantasına yerleştirdi.

Bir yandan korkuyordu.

Ama diğer yandan, ilk kez bu korkunun içinde yalnız değildi.

Kafeden çıktıklarında Quart’ın cam kuleleri sabah ışığında parlıyordu. Her şey her zamanki gibi düzenli, güvenli ve kusursuz görünüyordu.

Ama Ethan artık o görüntünün altında başka yollar olduğunu biliyordu.

Haritalarda görünmeyen yollar.

Kartla açılmayan kapılar.

Ve B-7 diye işaretlenmiş eski bir anahtar.