Dört ay sonra ....
Tam dört ay geçmişti sevdiği insanlardan uzakta. Aslında fazla uzakta değildi. İstanbul`un diğer ucundaydı o kadar. Genç kadın içine çektiği tuzlu deniz kokusunun tadını çıkarırken yüzünde oluşan gülümsemeye engel olamamıştı. Hava soğuktu ama o bunun farkında bile değildi. İçindeki sıcaklık üşümesini engelliyordu. Ellerini ceplerine sokarak yürümeye devam etti. Aklına dört ay önce mektubu alan kocasının delirdiği gün gelince düşünceye daldı. Boşa beni demişti. Sarhan boşamak bir yana onu resmi nikahına da alacağını kükremişti o gün. Bunu biliyordu çünkü Demirhan bey ona anlatmıştı. Sevmediği, kızına layık görmediği kadını nikahında tutmak için neden bu kadar ısrar ettiğini anlamıyordu genç kadın. Bir süre sonra zaten o da vazgeçmişti boşanmaktan. Hem bunu yapmamak için
