มือที่ยื่นมา
465 Words
ในเช้าวันถัดมา เมรีหอบแฟ้มประวัติที่ถูกปฏิเสธมานับครั้งไม่ถ้วน เดินทางไปยัง "สำนักงานกฎหมายจิตอาสา อารยา" ซึ่งเป็นที่พึ่งสุดท้ายของเธอ สำนักงานแห่งนี้ขึ้นชื่อเรื่องการช่วยเหลือผู้ยากไร้ และมีเจ้าของคือ ทนายอ้อม (อารยา) ทนายความหญิงวัย 35 ปี ผู้มีชื่อเสียงโด่งดังในฐานะ "นางฟ้าแห่งวงการกฎหมาย"
เมื่อเมรีเดินเข้าไปในห้องทำงานอันหรูหราแต่เงียบสงบ กลิ่นหอมของน้ำหอมราคาแพงระยับปะทะเข้ากับนาสิก อ้อมนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานไม้สักขนาดใหญ่ เธอสวมสูทสีเข้มทรงเข้ารูป ใบหน้าสวยคม ดวงตาสุกใสแต่ทอดมองเมรีด้วยสายตาที่อ่านยาก
"นั่งลงสิ คุณเมรี" อ้อมเอ่ยเสียงนุ่มนวล ชี้มือไปที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม
เมรีนั่งลงอย่างนอบน้อม ยื่นแฟ้มประวัติให้ "ดิฉัน... มาสมัครตำแหน่งผู้ช่วยพิมพ์สรุปสำนวนค่ะ ดิฉันมีความรู้ทางกฎหมาย ท่องมาตราได้หมด และสอบเนติฯ ได้คะแนนเกือบผ่านทุกปี..."
อ้อมเปิดดูเอกสารผ่านๆ ก่อนจะปิดลงช้าๆ "ฉันรู้ประวัติคุณดี เมรี... ลูกสาวของนายเมธา นักโทษคดีฆาตกรรมใช่ไหม?"
เมรีสะดุ้งเล็กน้อย ไหล่ห่อลงด้วยความอับอาย "ค่ะ... แต่ดิฉันไม่เคยทำผิดกฎหมาย และดิฉันเชื่อว่าพ่อของดิฉันบริสุทธิ์"
"คนในวงการนี้ไม่มีใครอยากแตะต้องคุณหรอก" อ้อมลุกขึ้นยืน เดินช้าๆ มาหยุดอยู่ข้างหลังเก้าอี้ของเมรี รังสีบางอย่างจากตัวอ้อมทำให้เมรีรู้สึกเกร็ง "ประวัติพ่อคุณมันเน่าเหม็น มันทำลายชื่อเสียงของสำนักงานกฎหมายได้ง่ายๆ เลยนะ"
"ดิฉันขอร้องค่ะ..." เมรีเหลียวกลับไปมอง สายตาอ้อนวอน "ให้ดิฉันทำอะไรก็ได้ พิมพ์สำนวน ค้นข้อกฎหมาย ล้างจาน ทำความสะอาด... ขอแค่เงินเดือนเล็กน้อย และโอกาสได้ศึกษาแฟ้มคดี พ่อของดิฉันอายุเจ็ดสิบแล้ว ท่านกำลังจะตายในคุก!"
อ้อมมองลึกลงไปในดวงตาที่สั่นระริกของเมรี มือเรียวสวยของอ้อมยื่นมาแตะที่ไหล่ของเมรีเบาๆ สัมผัสที่เย็นเยียบแต่กลับทำให้เมรีรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว
"ฉันช่วยคุณได้นะ เมรี..." อ้อมกระซิบข้างใบหูของเธอ น้ำเสียงนุ่มนวลแต่ซ่อนความนัยบางอย่าง "ฉันมีเงิน มี power มีแฟ้มคดีเก่าทั้งหมดที่คุณอยากเห็น... และฉันสามารถส่งเสียคุณสอบเนติฯ จนกว่าจะผ่านได้"
เมรีตาโตด้วยความหวัง "จริงหรือคะทนายอ้อม? คุณ... คุณต้องการให้ดิฉันตอบแทนอย่างไรคะ?"
อ้อมยิ้มมุมปาก รอยยิ้มนั้นงดงามแต่กลับดูลึกลับและน่ากลัว "เรื่องนั้น... เรามาคุยกันในรายละเอียดคืนนี้ที่ห้องทำงานส่วนตัวของฉัน หลังทุกคนกลับบ้านหมดแล้วนะ"
- Writer
