The CEO’s Sudden Childs [Book 6- Hiltons Family]

Kabanata 09

“Tell me, Stella, kailan mo balak na tumigil sa mga bisyo mo? For god sake! Lalaki rin ako na nangangailangan ng atensyon. Nasa thirty’s na ako, at kailangan ko ng magkaroon ng sariling pamilya.” Nanggagalaiti kong pahayag sa aking fiancee. Kulang na lang ay sumabog ako sa galit.

Kararating lang nito galing Paris, halos isang buwan din siyang nagtravel para lang magwalwal.

Nakatira kami sa iisang bubong at halos ilang taon na kaming nagsasama na parang mag-asawa. But in five years na naging nobya ko ito ay nabibilang lang sa daliri kung ilang beses itong nanatili ng matagal dito sa bahay. Madalas itong mag travel sa iba’t-ibang panig ng mundo.

Ito ang bisyo n’ya, ang magliwaliw kasama ng kanyang mga kaibigan at magwaldas ng pera para sa sarili nitong kaligayahan. She’s twenty six now, pero hindi pa rin ito nag-ma-matured. She's happy, go lucky and brats, maybe because she’s the only child of their parents.

“My goodness, Andrade, pagtatalunan na naman ba natin ito? How many times do I need to tell you that I am not ready for this! So what, kung thirty ka na? It’s still young for me. Please, stopped this argument, I promise, next year magpapakasal na tayo and perhaps, handa na akong magkaroon tayo ng anak.” Nakangiti niyang saad sabay halik sa labi ko. Nagsimula na ring maglumikot ang mga kamay niya sa loob ng suot kong t-shirt. Nang-aakit na masuyong hinaplos nito ang aking dibdib kaya mabilis na nag-init ang aking pakiramdam.

All this time ay laging ganito ang nangyayari sa aming dalawa. Idinadaan niya sa paglalambing at pang-aakit ang lahat para lang mawala ang galit ko sa kanya.

“I know, you just missing me, Sweetheart, dahilan kung bakit mainit na naman ang ulo mo.” Malambing niyang bulong sa tapat ng bibig ko. Gumapang ang kamay niya pababa sa aking pusôn at pumasok ito sa loob ng suot kong short. Napasinghap ako ng paglaruan nang namimilantik nitong mga daliri ang dulo ng aking p*********i habang mapusok akong hinahalikan nito.

Alam talaga ng babaeng ito kung paano papawiin ang galit ko dahil sa isang iglap ay napapasunod na niya ang katawan ko sa kanyang kapusukan.

“F**k! hmmmm...” halos napamura na ako ng biglang kagatin nito ang aking u***g bago walang pakundangan na sinipsip niya ito. Napakabilis ng kanyang mga kamay, dahil sa isang iglap ay nahubad na niya ang lahat ng saplot ko sa aking katawan. Ngayon, kasalukuyan itong gumigiling sa aking kandungan habang nanatiling suot ang kanyang undies. Sa tuwing galit ako ay siya ang nagtatrabaho sa aming dalawa habang ako ay hinahayaan na gampanan ang tungkulin niya sa akin.

“Ohhhh... Move faster babe...” anas ko habang mahigpit na nakahawak sa matambok niyang pang-upo. Halos manginig ang laman ko ng iangat niya ang kanyang katawan at tanging ang dulo ng aking sandata ang iniwan nito sa bungad ng kanyang p********e. Nakagat ko ang ibabang labi ko ng dahan-dahan naman niyang upuan ang aking kargada. Mariǐn kong ipinikit ang aking mga mata habang nakatingala, nilalasap ang ginhawa na dulot ng init mula sa loob ng kanyang laman.

Ramdam ko na malapit na akong labasan subalit laking dismaya ko ng ilabas niya ang ar* ko mula sa loob ng kanyang p********e. Inupuan lang niya ito at inipit ang kahabaan nito sa pagitan ng kanyang hiwa. Nagpatuloy lang sa pagkiskis ang kanyang hiwa sa aking p*********i.

“I-I’m sorry, Sweetheart, katatapos lang kasi ng menstruation ko one week ago kaya hindi effective ang pills ngayon.” Ani nito bago alanganing ngumiti. Dahil sa sinabi nito ay tuluyan ng nasagad ang pasensya ko. Mabilis na humawak ang mga kamay ko sa magkabilang gilid ng kanyang katawan. Walang salita na inangat ko siya paalis sa aking kandungan.

Masama ang loôb na tinungo ko ang bathroom para maligo. “Babe!” Narinig kong tawag sa akin ni Stella pero hindi ko na ito pinansin pa, bagkus, pabagsak na isinara ko ang pintuan.

Labis akong nainsulto sa ginawa nito, isa akong Hilton pero kung itrato ako ng babaeng ito ay tila isa lang akong pangkaraniwang tao.

"I'm Andrade Quiller Hilton, the fourth child of the business tycoon Mr. Cedric Hilton. Our family is the second wealthiest business family in the world. There are ten of us siblings, and almost all of us have our own companies. Pag-aari ko ang tatlong naglalakihang kumpanya na personal kong pinamamahalaan. Subalit ang dalawa sa mga ito ay nakabase sa ibang bansa, sa Montenegro, ang bayang sinilangan ng aking mga magulang.

Kung tutuusin ay pwede ko ng iwanan ang babaeng ito, madali lang sa akin ang magpalit ng babae. Ewan ko ba kung bakit nagpapakatanga ako sa babaeng ito, na kung tutuusin ay wala namang ibang maganda sa kanya maliban sa mukha nito. Natatawa na napasinghal ako sa sarili ko.

Mabilis na tinapos ko ang paliligo at naka brief na lumabas ng banyo. Kaagad na humarang sa harapan ko si Stella.

“Babe, where are you going?” Nababahala na tanong sa akin nito, nilampasan ko s’ya at tumungo sa closet.

“Are you going to leave me here!?” Tila hindi makapaniwala na tanong niya sa akin. Hindi ko siya pinansin at walang pakialam na i-sinuot ko ang aking pantalon.

“I’m sorry, Okay? Please, babe, don't be mad at me.” Patuloy siyang nagmamakaawa, at ngayon ay tapos na akong magbihis. Dinampot ko na ang susi ng aking kotse at humakbang patungo sa pintuan.

“Andrade!” Galit niyang tawag sa akin kaya napilitan na akong harapin ito.

“I’m pissed off, Stella, from now do what you want, I don’t care.” Matigas kong saad na siyang ikinatigil nito, napansin ko na medyo kinabahan ito, pero wala na akong pakialam. Tinalikuran ko na siya at malaki ang mga hakbang na lumabas ng aming silid. Nakalabas na ko’t lahat ng mansion ay hindi na ako nito pinigilan pang muli.

Nagdadabog na sumakay ako sa aking sasakyan at matulin itong pinatakbo habang sa likuran ko ay nakasunod ang aking mga tauhan.

“Hm, mukhang malaki yata ang problema natin d’yan, Bro?” Kahit masama ang loob ay bigla akong napangiti ng biglang sumulpot sa kabilang linya ang nag-iisa kong kapatid na babae, si ate Summer. We’re not calling her ate because she’s the princess in our family. Wala kasing cctv sa mansion kaya hindi niya makita ang bawat galaw ko.

Siya ang mata ng aming pamilya kaya nakabantay siya sa kilos ng bawat isa sa amin.

“I miss your voice, Princess.” Ani ko sa aking kapatid, narinig ko ang mahinhing pagtawa nito, kasabay ang patuloy na pagtipâ ng mga daliri nito mula sa keyboard ng kanyang computer.

“What about grande cuvée?” Suhestiyon nito na siyang ikinatuwa ko naman, dahil ang grandee cuvée ay ang isa sa pinakamahal na champagne sa mundo.

“Hey, Sweetheart, how about me?” Singit naman ng asawa nitong si Hanz, ang aking bayaw.

“Yeah, sure Sweetheart, no problem. Five hundred fifty dollars, Sweetheart!” Nang-aasar na sagot naman ni Princess. “What!?” Di makapaniwala na bulalas ni Hanz. Sabay pa kaming natawa ni Summer dahil sa reaksyon ng kanyang asawa.

For me, they are perfect couples, I wish I had one too. Yes, naiinggit ako sa aking mga kapatid dahil umabot na ako sa edad thirty two ay hanggang ngayon wala pa rin akong asawa at mga anak na tulad nila. Huh! What a life.”