The CEO’s Sudden Childs [Book 6- Hiltons Family]

Kabanata 13

“Hmmmm...” halos ikabaliw ko ang bawat ungol ng munting dalaga na nasa ilalim ng katawan ko habang pinagpapala ng mga labi ko ang malambot niyang mga labi. Ang balat nito ay naghahatid sa akin ng matinding kilabot na siyang lalong nagpapataas ng libido ko.

Hindi ko na mabilang kung ilang beses ko ng pinasok ang masikip niyang lagusan. Medyo nahihirapan pa nga ako dahil ako pa lang ang unang lalaki na umangkin dito.

“S**t! You're so hot! Honey...” anas ko ng mula sa malamlam na liwanag ng buwan ay kita ko kung paanong lumiyad ang balingkinitan niyang katawan.

“F-F**k me hard, p-please...” anas nito na may halong pakiusap. Dama ko mula sa kanyang tinig ang labis na paghihirap.

“Hmmmmp... h-hindi na kailangang makiusap ng isang anghel na katulad mo, honey...” ani ko bago sinibasib ng halik ang kanyang mga labi. It’s really sweet, like a candy, I think I’ m the first guy na unang humalik sa mga labi nito. Dahil ramdam ko ang kainosentihan nito sa bawat kibot ng kanyang mga labi. Maging ang bawat haplos ng malambot nitong mga palad sa aking likod. Kakaiba rin ang reaksyon ng kanyang katawan sa tuwing hinahagod ng palad ko ang bawat parte nito.

Alam kong may mali sa dalagang ito, pero ewan ko ba imbes na tulungan ito, pakiramdam ko ay tila habang buhay ko yatang pagsisisihan sa oras na hindi ko maangkin ang babaeng ito.

Tulad ng nais nito ay pinagbuti ko ang pagpapaligaya sa kanya, ibinigay ko ang nais ng kanyang katawan. Lalong lumakas ang kanyang mga halinghing at marahas na ring sinasalubong ng kanyang balakang ang bawat pag-ulos na ginagawa ko.

This is unforgettable moment sa piling ng isang estrangherang babae. Hingal kabayo na ako pero hindi pa rin ako sumuko, patuloy ako sa maingat na pagbayo. Hanggang sa naramdaman ko na malapit ng lumabas ang bunga ng aming kapusukan.

“Hmmmm...” Ohhhh...” isang mahabang halinghing ang lumabas mula sa ‘ming mga bibig habang nilalasap ang sarap ng pag-iisa ng aming mga katawan.”

“Ohhhh..” nagising ako na umuungol habang tagaktak ang pawis sa aking katawan. Samantalang ang kamay ko ay sakal-sakal ang naninigas kong kargada at sinisikap na paligayahin ang sarili.

Panaginip lang pala ang lahat, pero kahit panaginip lang ito ay dalang-dala ako sa nararamdaman ko.

Isang buwan na ang lumipas pero hanggang ngayon ay ramdam ko pa rin ang kanyang presensya sa aking katawan.

Ang haplos ng kanyang mga palad, maging ang init ng kanyang katawan.

“S**t!” Napamura ako ng wala sa oras, kasunod nun ay ang kakaibang pakiramdam mula sa aking pusôn. Bigla, kumalat ang mainit na likido sa aking kamay. Sinundan ito ng isang malalim na paghinga, tanda na nairaos ko ang init ng aking katawan.

Yes, panaginip lang ang lahat, pero malaki ang epekto nito sa akin dahil lagi akong nagigising na hawak ko ang aking p*********i habang sinisikap na paligayahin ang sarili.

Hinihingal na tumitig ako sa kisame at hindi makapaniwala na masyado yata akong nahuhumaling sa babaeng iyon. Para siyang isang klase ng droga na nilalamon ang buong sistema ko.

“Who are you?” Parang wala sa sarili na tanong sa kisame ngunit sa aking isipan ay nakikita ko mula run ang isang eksena na namagitan sa aming dalawa.

Nakakalungkot lang isipin na wala akong pagkakakilanlan sa babaeng iyon. At base na rin sa hubog ng katawan nito ay masasabi kong bata pa ang babae.

“Nagbunga kaya ang nangyari sa amin?” Naibulong ko sa hangin na sinundan ng isang marahas na buntong hininga.

Walang gana na tumayo ako at tumungo sa loob ng banyo upang maligo.

After a few minutes ay kaagad din akong lumabas ng banyo.

Kasalukuyan akong nagbibihis ng tumunog ang aking cellphone.

Muli, isa na namang buntong hininga ang aking pinakawalan ng mabasa ko na si Stella ang tumatawag.

Isang linggo na akong hindi umu-uwi sa mansion dahil masama pa rin ang loob ka sa kanya.

Imbes na sagutin ang tawag ay dinampot ko ang cellphone at sinilid ito sa bulsa ng aking pantalon. Lumabas na ako ng silid at dumiretso sa dining room.

Dalawang katulong ang nadatnan ko na tahimik na naghahanda ng pagkain sa lamesa.

Nakadama ako ng lungkot, dahil ramdam ko ang pag-iisa. Hindi naman kalakihan ang condo ko pero tila naghahangad ako ng isang pamilya na pupunan ang bakanteng bahay na ‘to.

“Simula ng umabot ako sa edad trenta ay napagtanto ko na hindi lang puro mga negosyo ang dapat kong atupagin. Tama si mommy, hindi ko mararamdaman ang tunay na kasiyahan sa mga materyal na bagay na kayang bilhin ng pera ko. Dapat kong pagtuunan ng pansin ang pagkakaroon ng sariling pamilya lalo na at thirty two na ako.

Pero, paano? Gayong ayaw pang magpakasal ng fiancee ko, masyado itong maraming alibays.

Pangarap ko na magkaroon ng isang pamilya na katulad ng sa pamilya namin.

Like my Mom and Dad, saksi ako kung gaano nila kamahal ang isa’t-isa.

I want to experience ang mga karanasan na na-i-kwento sa akin ni Daddy noong kabataan pa nila ni Mommy.

At sa tuwing naaalala ko ang mga kwento ni daddy ay napapangiti pa rin ako, because according to daddy, that time mommy was so young, naughty and smart. I wish I had too, but I think it’s impossible to happen.

Dahil malayo ang karakter ni Stella sa karakter ni Mommy. Stella is materialistic while mommy was a very simple woman. Stella was so conscious hindi lang sa kanyang katawan maging sa kanyang pananamit.

Natawa pa ako ng maisip ko na never pa yatang nagsuot ng hindi branded na damit ang fiance kong ‘yun. But despite on her attitude ay minahal ko pa rin siya.

Nagpropose ako ng kasal last year sa kanya but until now ay napaka-complicated pa rin ng sitwasyon. Year’s has been passed but until now wala pa ring linaw kung kailan ba kami ikakasal.

Bigla, nawalan ako ng gana sa pagkain. Pagkatapos kong humigop sa aking black coffee ay kaagad na akong tumayo at lumabas ng condo. Ever since’s ay sa mga negosyo na umiikot ang buhay ko kaya napag-iiwanan na yata ako ng panahon.

Halos lahat kasi ng mga kaibigan ko ay may sarili ng pamilya at ako na lang yata ang wala pa.

After an hour ay nakarating din ako sa aking opisina na matatagpuan dito sa Makati. Ang lahat ng empleyado ay mabilis na nagyuyuko ng kanilang mga ulo tanda ng pagbibigay galang sa akin. Walang pakialam na pumasok ako sa loob ng elevator.

Ilang sandali pa ng nasa huling palapag na ako ng gusali ay tumunog ang elevator at kusang bumukas ang pinto nito. Ang natataranta na mukha ng aking secretary ang sumalubong sa akin.

“S-Sir, ma’am Stella was here, kanina pa siya naghihintay sayo.” Ani nito at kapansin-pansin ang pagiging balisa nito.

Kahit hindi ko na tanungin kung ano ang nangyari dito ay alam ko na si Stella na naman ang dahilan kung bakit nagkaka-ganito ang empleyado ko.

I know her, napaka maldita kasi nito at laging pinag-iinitan ang secretary ko. Ilang beses na nga akong nagpalit ng secretary dahil sa pagiging selosa nito.

Isang marahas na buntong hininga ang aking pinakawalan bago ko pinihit ang serradura. Pagbukas ko ng pinto ay sumalubong sa akin ang nakangiting mukha ng fiancee ko.

Nakaupo ito sa aking swivel chair habang hawak sa kamay ang kanyang cellphone.

Mabilis na ibinaba ang cellphone nito sa lamesa at kaagad na lumapit sa akin.

Sinalubong ako nito ng mahigpit na yakap saka mariǐn na hinalikan ang labi ko.

“Babe, please, don’t be mad at me, I’m sorry okay? Pag-usapan natin ‘to.

I’m sorry kung nasaktan ko ang damdamin mo, I promise hindi na mauulit. You know, I realize na hindi ko kayang mawala ka sa buhay ko. Nais kong sabihin sayo na pumapayag na ako sa kung ano ang nais mong mangyari.

Bibigyan kita ng anak kung iyon ang gusto mo, para patunayan ko sayo kung gaano kita kamahal.” Madamdaming pahayag ni Stella.

Sa isang iglap ay naglaho ang sama ng loob ko, gumanti ako ng yakap dito.

“Really?” Tila naninigurado kong tanong, natawa si Stella at naglalambing na yumakap muli sa akin.

“Yes, babe, kahit ilang anak pa ang gusto mo.” Masaya niyang sagot.

“Thank you, Babe!” Ani ko saka mahigpit na niyakap ito, wala na akong pakialam kahit magusot pa ang suot kong mamahaling suit.

Ngayong pumayag na ang nobya ko na bumuo na na kami ng isang pamilya, I think it’s right time na kalimutan ko na ang dalawang babae na labis na gumugulo sa utak ko. Hindi na ako bumabata para pagtuunan pa ng pansin ang ibang mga bagay.”