Chapter 4

1199 Words
Keefer Alex Miguel's P.O.V  "Sh*t!" Yun ang una kong sinabi pagkauwi ko sa bahay. Padabog na ibinato ko yung Car keys sa Center table sa sala. Naiinis ako, nakakainis na lalaking yun. It really annoys the hell out of me. I hate how he put his arms on her waist. How he treat her! F*ck him! Hindi ko sadyang natabig ko yung vase na nasa center table. *craaaaaaaaaassssshhhh* "Ayy jusko po! Keefer?! Ano bang nangyari sa iyong bata ka!" Sabi ni Yaya Lourdes. Napahilot ako sa noo ko. "No, wala pong problema yaya Lourdes. Its just that..." hindi ko naituloy yung Sasabihin ko ng naginit na naman ang ulo ko ng matandaan yung nangyari kanina. Ang sarap manuntok! T*ng*n*! "Sigurado ka ba? Kanina ayos ka lang, is it about Rhea? Nakita mo na ba siya?" Tanong ni Yaya Lourdes. Huminga muna ako ng malalim bago tumango. "Yes, yaya. Nakita ko na siya." Sabi ko. Nakita ko ang katuwaan sa mukha ni Yaya Lourdes. Pero hindi sa akin. Hindi nawala yung inis ko. "Talaga, hindi ba siya pupunta rito kagaya noon?" Tanong nito ulit. Napabuntong hininga ako. How can she go here if I'm here? I'm the one who cause her pain. Who else? "No. She won't Yaya." Sabi ko. Nakita ko naman ang lungkot sa mukha ni Yaya. As much as I want Yaya to see Rhea, I can't do anything. She loathed me. I know. "Bakit? Bigla na lang siya nawala at hindi na nagpakita sakin, satin!" Sabi ni Yaya. Tinignan ko lang si Yaya. "Its because of me..." sabi ko. Nakatingin lang siya sakin na parang nagtatanong. Yumuko lang ako. This is not the right time to tell anything. About everything happened to us 5 years ago. 2 days after that meeting. Inasikaso ko muna ang trabaho ko. Tsaka ko na iisipin ang dapat isipin. Yung lalaking nakasama ni Rhea ay si Mr. Ricky Romouldez. Siya yung Architect na sinasabi ni Rhea. Asar pa rin ako sa pagmumukha niya. Don't get me wrong, I'm much more handsome than he is. Nakakainis dahil araw araw kong nakikita ang pagmumukha niya at masamang tingin sakin, but I need to be professional. Business is business at Labas ang personal life. "Mr. Miguel, My secretary told me that Mr. Peralta and his daughter will come here to observe." that Chicken feet said. Yes, chiken feet refers to that Romouldez guy. Cold ko siyang tinignan. "Thank you for informing me, Mr. Romouldez. Don't worry, my secretary told me about that before you." Sabi ko at tinignan ko yung blueprint. Ayoko ng kausap ang lalaking 'to. Nababanas ako. Nakakita kong ngumise siya sakin. "Well, binabayaran ka namin para magtrabaho Mr. Miguel hindi para makipag usap or magtetext lang habang nagtatrabaho." Sabi niya. I have this urge to beat the sh*t out of him. Anong tingin niya sakin? Katulad niya? Na walang masyadong ginagawa? The F*ck! "Mr. Romouldez, as much as I want to beat you up and make you unable to move for the rest of your life..." tinignan ko siya ng masama bago ituloy ang sinasabi ko. "Shut the hell up! This is not the only work I have, unlike you. I have many things to do." Sabi ko. Oo g*g* ako. Madami na akong nasaktang babae but that doens't mean I'm not a responsible person. "Katulad ng ano? Katulad ng pambababae?" Sabi niya sabay ngisi. Onting onti na lang. Papatulan ko na 'tong sira*long 'to. "Mr. Romouldez, Mr. Miguel, may problema ba?" Napatingin ako sa pinanggalingan ng boses na yun. I saw Rhea and her Dad walking towards us. Inilagay ko yung kamay ko sa loob ng bulsa ko at cool na cool na tinignan ko yung mag-ama. May suot na silang Helmet for their protection. "There's nothing wrong, Mr. Peralta." Sabi ko sa Dad ni Rhea tsaka ko siya tinignan. Masama ang tingin niya sakin. Nasa likod siya ng Tatay niya kaya hindi siya nakikita. Napangise ako. "Nice to see you, Ms. Peralta." Sabi ko. Inirapan ako ni Rhea. I need to get used to it. "Rhea, Its not good to roll your eyes towards Mr. Miguel." Sabi ni Mr. Peralta. Umayos si Rhea ng tayo at pilit na ngumiti sakin. "Its nice to see you too, Mr. Miguel." Sabi niya. Tipid na ngumiti ako. Nagusap kami ni Mr. Peralta about sa progress ng building na pinapagawa niya pero syempre pag hindi sakin nakatingin si Mr. Peralta ay panakaw nakaw ako ng tingin kay Rhea. And she's with that Romouldez. Tsk. I still can't accept that he's the father of Rhea's Child. Pwede namang ako! Ako ang nakauna sa kanya but why would she give herself to other men after me? Biglang tinawag ni Mr. Peralta yung Chicken feet na yun kaya nagkaroon ako ng pagkakataon na makalapit kay Rhea. Sa pagkakakilala ko sa kanya hindi siya yung tipo ng babae na liberated katulad ng iba. Or did she changed because fo me? Hindi na ba siya yung kilala kong Rhea 5 years ago? Rhea Anne Peralta's P.O.V Lumapit sakin si Keefer. With his cold stare, iba talaga siya sa keefer na una kong nakilala. He's much more sweeter and jolly. He's different. Baka ito talaga siya. "Is Romouldez your child's father?" Tanong niya. Seryoso siyang nakatingin sakin. Iniisip niyang anak ni Ricky si kean. Bulag ba siya at hindi niya naisip na pwedeng anak niya si Kean dahil kamukha niya? I'm kind of disappointed but at the same time, glad. Kasi at least hindi niya pa rin alam na anak niya. Hindi niya kukunin ang anak ko. "So? Ano naman sayo kung siya nga?" Sabi ko. Ngumisi siya. Tapos tumingin sakin with a disgusting look. "I can't believe that you gave yourself to other men after what happened to us. Ganyan ka ba talaga ka landi para ibigay ang katawan mo sa iba?" Sabi niya. Nagpintig ang tenga ako sa mga sinabi niya. How could he! Tinignan ko siya ng masama. Gusto ko siyang sakalin, bugbugin at ipatapon sa Bermuda triangle. So ganun ang tingin niya sakin? Isa sa mga malalanding babae na nakakama niya? Well, para nga rin naman akong katulad ng mga babaeng nakakama niya, because I gave myself to him. No, iba ako. I gave myself to him because I love him. Not because of his richness and face. Because mahal ko siya. Pinigilan ko ang sarili ko na sampalin siya. "Isipin mo na ang gusto mong isipin. Wala ka ng pake sa buhay ko. You dumped me. Pagkatapos ng nangyari sa atin at iniwan mo ako, dun na rin natapos ang pagkakaroon mo ng pake sa buhay ko. Mind your own life, hindi ang buhay ko." Sabi ko at tinalikuran ko siya. Pero bago pa ako makalayo sa kanya, hinawakan niya ako sa braso. Napatingin ako sa kanya at seryoso siyang nakatingin sakin tapos biglang ngumise. "You'll be mine, Rhea." Sabi niya. Napakunot noo ako. Anong sinasabi ng g*g*ng 'to? "Anong sinasabi ko dyan, G*g*? Ako magiging sayo? Never! Over my dead body!" Sabi ko at winasiwas ang kamay niyang nakahawak sakin pero hindi ko magawang makawala sa higpit ng pagkakahawak niya akin. "You'll be mine no matter what. Mark my words." Sabi niya. Napatahimik ako. Like what the hell!! As if magagawa niya. Never! Never akong magiging kanya. Hindi ko isusuko ang sarili ko. Ayoko ng masaktan. Ayokong masaktan ang anak ko ng dahil sa tatay niya.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD